เพียงรักนี้ชั่วข้ามคืน Novels & Stories

"มันคือวันไนท์สแตนด์ ที่ผมนั้นไม่เคยลืม ใครต่างก็คิดว่าความสัมพันธ์แค่ชั่วข้ามคืนจบแล้วต้องแยกทาง แต่สำหรับผมแล้วมันไม่ใช่ เพราะค่ำคืนนั้นมันยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจของผมตลอดเวลา ตั้งแต่วันนั้นจวบจนวันนี้ ผมก็ยังไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อพริมโรส เพราะคุณคือลมหายใจของผม" สิ

มันทำให้ผมได้รู้ว่าคิดถึงแต่คุณ และในตอนนี้ ในเวลานี้ ล่วงเลยมานานเป็นปี ให้ดวงดาวนั้นเป็นเหมือนพยานว่า. ขอสัญญาว่าจะรักเพียงคุณ ว่าจะรักแค่คุณ ว่าจะรักแค่คุณเท่านั้น นานแสนนานก็จะรักเพียงคุณ ก็จะรักแค่คุณ ผมจะมีแค่คุณคนเดียว...เท่านั้น (เพลง..แค่คุณ ของศิลปินMusketeers )

“เล่อชุนหลัน คืนนี้เจ้าอย่าหวังว่าจะได้พักเลย ข้าจะรักเจ้าทุกค่ำคืน ไม่ว่าคืนนี้คืนพรุ่งนี้ หรือในทุก ๆ คืน ทุกฤดูกาลตราบเท่าที่ข้ายังหายใจอยู่ ข้าจะรักเจ้าแต่เพียงผู้เดียว" จุมพิตหวานด้วยรักแท้ที่เบ่งบานพร้อมกับหิมะที่โปรยปรายลงมายังตำหนักบูรพาราวกับจะเป็นสักขีพยานให้คว ามรักของทั้งสองยั่งยืนนานตราบนิจนิรันดร์………

รักเพียงเจ้า ไม่ต้องการผู้ใดร่วมเรียงเคียงหมอน หากการจากไปของเจ้าเป็นการจากกันชั่วนิรันดร์ดั่งเจ้าว่าแล้วนั้น ฉะนั้นข้าขอเดียวดายชั่วนิรันดร์เช่นกัน”

เซ็กส์ ทุกอย่างที่เอ่ยออกมา เธอและเขาต่างก็สามารถมอบให้กันและกันได้ตลอดทั้งคืน และนับจากนี้จนชั่วนิรันดร์ และจะไม่มีวันเบื่อหน่าย… รักของพวกเขาจะเป็นเช่นนี้เสมอไปตราบนานเท่านาน… ก็คนมันรักนี่นะ ย่อมคลั่งรักเป็นเรื่องธรรมดา…

บทเพลงรักในค่ำคืนนี้ไม่ใช่เพียงแค่ความร้อนแรง แต่มันคือความซาบซึ้งและผูกพันที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เซี่ยหยางเจี้ยนปรนเปรอนางด้วยความรักทั้งหมดที่มี สัมผัสที่ลึกซึ้งและเนิบนาบทำให้จ้าวชิงเยว่ครางกระเส่า นางกอดรัดแผ่นหลังแกร่งของเขาไว้แน่น ราวกับจะยืนยันว่าไม่ว่าเ วลาจะผ่านไปนานเพียงใด นางพญาจิ้งจอกตัวนี้ก็จะเป็นของพญายมผู้นี้คนเดียวตลอดกาล "ข้ารักเจ้า... รักมากกว่าชีวิตของข้าเอง" เขากระซิบชิดริมฝีปากนางก่อนจะนำพานางไปสู่จุดสูงสุดแห่งความรัญจวน ...

ไม่รักก็คืนอิสระให้ฉัน ระหว่างเรามันเลยจุดที่จะถามหาความรักไปไกลแล้ว ดำดิ่งไปด้วยกันแบบนี้แหละ ฉันขาดเธอไม่ได้ว่ะ ช่วงสายของวัน แสงอุ่นส่องเข้ามาในห้องนอนผ่านผ้าม่านผืนบาง เสียงลมหายใจของเขายังช้าอยู่ในอก มาเฟียหนุ่มยื่นมือออกไปหวังคว้าคนผู้หญิงที่เป็นดั่งโลกทั้งใบ ของเขาเข้ามาในอ้อมกอดอุ่น ทว่า…

หญิงสาวโกหกคำโต เธอไม่มีทางลืมบาดแผลใหญ่ที่อาทิตย์สร้างไว้ได้หรอก ต่อให้ทั้งชีวิตก็ไม่มีทางลืม ได้แต่หวังว่าเวลาผ่านไปแล้วมันจะดีขึ้น “พี่รักเพียง รักมาตลอดเพราะพี่มันโง่ พี่เลยไม่ได้ยินเสียงของหัวใจตัวเอง ทั้งที่มันเรียกร้องหาแต่เพียงมาตลอดสี่ปี”

"เหนื่อยครับ... แต่พอเห็นหน้าคุณ ความเหนื่อยมันก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว" คำหยอดตรงไปตรงมาที่ชายหนุ่มหมั่นเติมให้เธอทุกครั้งที่เจอกัน ทำเอาพลอยชมพูหน้าร้อนผ่าว เธอพยายามทำเป็นใจแข็งและนวดต่อไปตามหน้าที่ ทั้งที่หัวใจข้างในมันเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุอก เธอรู้ตัวดีว่าตอนนี้ เธอหลงรักผู้ชายคนนี้เข้าเต็มเปี่ยม แต่กำแพงของคำว่าความเหมาะสมมันคอยย้ำเตือนเธออยู่เสมอว่าเธอเป็นเพียงพนักงานนวด ส่วนเขาอยู่สูงเกินกว่าที่เธอจะเอื้อมถึง

สองร่างเปลือยเปล่านอนกอดกันภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ไฟในห้องเหลือเพียงโคมแสงเหลืองนวลหัวเตียงให้ความโรแมนติก มือใหญ่ลูบต้นแขนขาวเนียน ปากจูบหน้าผากมนอย่างแสนรักครั้งแล้วครั้งเล่าไม่มีเบื่อ “ผมรักพราว” “พราวรู้แล้วค่ะ คุณบอกรักพราวคืนนี้เป็นพันครั้งได้แล้วมั้งคะ” “ก็ผมรักพ ราวจริง ๆ” “ค่ะ พราวก็รักคุณ”