Novelas y relatos de เพียงแสงส่องใจ

หญิงสาวครุ่นคิดในใจอย่างเพลิดเพลินพลางเงยหน้ามองขึ้นไปบนเวทีที่มีเพียงสปอตไลต์ดวงเดียวสาดจับที่ร่างสูงใหญ่สง่างามของเขาผู้นั้น ทั้งที่อยู่ใกล้แต่เหมือนห่างไกลเกินเอื้อม คิดไปก็แอบหดหู่ไป แต่แล้วจู่ๆ นัยน์ตาคมเจือด้วยรอยหวานของคนที่คิดว่าห่างไกลเกินเอื้อมก็แลมาสานสบ เข้าให้พอดี หัวใจพลันกระตุกเหมือนตกหลุมอากาศทันใด “หรือจะเป็น...เรา...” [1] เพลง Take Me To Your Heart ศิลปิน : Michale Learns To Rock

ท้องนภามัวหม่นมืดดำ แต่ท่ามกลางราตรีกาลสุดอ้างว้าง กลับยังมีแสงสว่างจากดวงดาวนับร้อยที่ฉันมองเห็นอยู่ปลายฟ้า แสงแสงนั้นคือเธอที่รัก คือเธอที่ส่องสว่างอยู่ในหัวใจของฉันมาเนิ่นนาน เธออยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ไม่เคยรับรู้หัวใจของฉันเลย เหนื่อยแค่ไหนกว่าจะได้รัก

แสงสีขาวนั้นเปล่งประกายอย่างสง่างาม คล้ายดาวดวงหนึ่งที่ส่องสว่างในท้องฟ้ายามค่ำคืน มันส่องผ่านความมืดมิดทั้งหมด ทำให้ทุกสิ่งที่เคยถูกความมืดกลืนกินกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง รัศมีของแสงนั้นไม่เพียงแค่กระจายอยู่ในอากาศ แต่ยังสามารถสัมผัสถึงจิตใจของผู้ที่อยู่รอบข้าง ทำให้รู้สึกถึงความสงบและความหวัง เมื่อแสงสีขาวนั้นสัมผัสกับวิญญาณร้ายของคุณเกศ เธอเริ่มรู้สึกถึงความเมตตาและความอบอุ่นที่ถูกกระจายออกมา ความเจ็บปวดและความโกรธที่เคยเกาะติดอยู่ในใจของเธอเริ่มจางหายไป แทนที่ด้วยความสงบและความสุขที่แท้จริง

(อยู่เคียงข้างฉันในฝันมานานนับปี) wo ming bai zhi yi yan jiu neng que din na shi zhong dian (แค่ได้มองฉันก็เข้าใจและแน่ใจว่านี่คือจุดสิ้นสุด) ben xiang you ni de shi jie (ในโลกที่มีเพียงคุณ) yu sheng xu xie de shi mei yi bi dou shi ni de ming zi (บทกวีที่เขียนมาทั้งชีวิตนี้ จรดปากกาลงไปในทุกๆคำล้วนมีเพียงชื่อคุณ)

เพียงแค่นั้นแล้วเขาก็ทำงานต่อไป ฝนกำลังจะออกไปแต่เขาเหมือนจะเพิ่งนึกออก จึงเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังบางของแม่บ้านของเขาที่กำลังเดินห่างออกไป มันทำให้ภายในใจมันหวิวแปลก ๆ เหมือนเธอกำลังจะหายไปจากชีวิตเขาจริง ๆ “ฝน วันนี้ฉันว่างไปทานข้าวเป็นเพื่อนหน่อยสิ”

เวลาผ่านไปยาวนานเท่าไรไม่รู้แต่เปลือกตาบางรับรู้ถึงแสงสว่างจากแดดอ่อน ๆ ยามเช้าเมื่อตกกระทบสัมผัส ดวงตาหวานเบิกกว้างขึ้นเมื่อต่อมสำนึกระลึกได้ว่าเมื่อคืนเธอเผลอหลับไปในอ้อมกอดของเตวิชน์

คำชมของอาคมทำให้จิตใจที่เตลิดเปิดเปิงของหญิงสาวที่ลอยล่องเข้าสู่อากาศอันเวิ้งว้างและไกลโพ้นเข้าไปใหญ่ อีกครู่เดียว ความชุ่มฉ่ำก็แตะลงตรงกลางร่องกลีบกุหลาบงามลากไล้เลียวนปุ่มกระสัน จุดเสียวของเพศหญิงแล้วตวัดกระดกเร็วระรัว จนเธอรู้สึกซาบซ่าน ท้องน้อยหดเกร็ง ราวกับมีผีเสื้อนับแสนตัวบินวนอยู่รอบรอบสะดือ

ให้ความจริงในดวงใจเปิดเปลือยต่อแสงจันทร์ วิญญาณร่ำไห้จะฟัง และน้ำตาแห่งมันจักไหล กลั่นเป็นหยาดแก้วสีแดงฉาน นั่นคือ “แซงกวิส เทียร์” แต่จงระวังเถิด… เสียงสะอื้นต้องห้ามจักก้องกังวาน หากเจ้าขยับปากเอื้อนวาจา หรือหันไปมองทิศแห่งเสียงนั้น

เพลงขวัญค่อย ๆ ปรับสายตาเมื่อเริ่มรู้สึกตัว แต่ร่างกายของเธอยังเหนื่อยล้าเกินกว่าที่จะขยับตัวไปไหนได้ จึงทำได้เพียงแค่กระดิกนิ้วและกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่างภายในห้องอย่างช้า ๆ ความคิดแวบแรกหลังจากที่รู้สึกตัว เพลงขวัญก็เรียกร้องหาชื่อของบุตรสาวโด ยอัตโนมัติ "ของขวัญลูก ของขวัญอยู่ไหน"

ฝีเท้าหนัก ๆ ย่ำบนลานกว้างออกวิ่งสุดแรงเกิดมาทางนี้ แต่เพราะกระบอกตาท่านมีม่านน้ำใสคลอเคลือบและความชราทำให้ท่านมองไม่ถนัดนัก เรือนร่างเพรียวบางนั้นคล้ายเพลงพฤกษา หรือน้องเพลงจะมารับท่านไปอยู่ด้วย? ในความเป็นจริงท่านอาจจะยิงตัวตายนานแล้ว แต่จิตต่างหาก ที่ทำให้ท่านเข้าใจว ่ายังนั่งอยู่ที่เดิมและยังไม่กระทำการเลวร้าย “น้องเพลง...”