Novelas y relatos de เพียงแสงส่องใจ

I was all alone With the love of my life She's got glitter for skin My radiant beam in the night I don't need no light to see you Shine It's your Golden Hour You slow down time In your golden hour **เข้าไปฟังเพลงกันได้นะคะ เพิ่มความอรรถรสในการอ่าน** เบื้องหลังม่านเวที บรรดาดาวเดือนที่ยืนรอคิวขึ้นแสดงต่างหยุดพูดคุยกันไปชั่วขณะ สายตาพวกเขาถูกดึงไปยังเวทีราวกับต้องมนตร์ ทุกคู่ตาจับจ้องที่ขุน

ขอแค่ให้เขาได้มีโอกาสได้แก้ตัวหรือแก้ไขในสิ่งผิด เพื่อคนที่เป็นฝ่ายรักแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ดวงใจทั้งดวงของเขานางนี้ แสงแรกอรุณเบิกฟ้า ทั่วนภาสว่างเจิดจ้าด้วยตะวันส่องทะลุหมู่เมฆาทอดแสงยาวไกล สรรพเสียงร้องร่ำขานรับกันดังระงมไปทั่วผืนป่า ปลุกทุกชีวิตให้ตื่นจากนิทร าที่หลับใหลจนเต็มอิ่มมาทั้งคืน

หลินซิ่วอันพยักหน้าหงึกๆ “ชาตินี้ถ้าไม่ได้พบบุรุษที่ใจดีราวพระแม่กวนอิม ข้าก็จะไม่แต่งกับใครและจะอยู่ผู้เดียวไปจนผมขาวโพลนยังดีกว่า” ยามไฮ่ (21.00 – 23.00 น.) ตลอดทั้งวันแสงแดดสาดส่องจ้า ไร้เมฆฝนตั้งเค้าเลยแม้แต่น้อย ทว่าพอกลางดึก ฝนกลับโหมกระหน่ำลงมาราวพายุ เสียงฟ้าร้องด ังกึกก้อง ปลุกให้หลินซิ่วหรงที่นอนหลับสะดุ้งตื่นขึ้นมา

Tattoo of love (สักรอยรัก ลงในใจเธอ) EP 90 หึงจนแว่นส่องแสง (พิเศษ) .................................. "ประกาศ ๆ"

ค้านเสียงสั่นแล้วพยายามจะดึงชายเสื้อลง ประกายตาอ่อนแสงที่มองอยู่เวียงพิงค์ไม่เห็นเพราะมัวแต่ดิ้นรนหาทางเอาตัวรอด “ผมรักพิ้งค์นะครับ และไม่ได้บอกรักเพื่อต้องการจะเอาเปรียบ โปรดทำความเข้าใจด้วย” ออกตัวก่อนที่เวียงพิงค์จะเข้าใจผิดแล้วพาลโมโห มันไม่ใช่คำบอกรักที่ประดิษ� �์ประดอยให้สวยหรู ออกจะธรรมดาเสียด้วยซ้ำแต่มันกลับทำให้คนฟังรู้สึกวูบวาบในหัวใจ ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่งราวต้องคำสาป

แต่เธอไม่หยุด ไม่มีวันหยุด ไม่หันกลับ ไม่ยอมล้ม หัวใจเต้นโครมคราม— จังหวะหนักแน่นดังก้องอยู่ในอก ราวกับกลองรบในสนามสงคราม แสงรุ่งสางสาดลอดผ่านช่องใบไม้ อ่อนจาง... แต่ชัดเจน เหมือนแสงนำทาง ...หรืออาจเป็นแสงสุดท้ายก่อนจุดจบ เธอกระโจนหลบเข้าหลังต้นไม้ใหญ่

ธาราเขตร้องสั่งตัวเองอยู่ภายในใจลั่น ก่อนจะเก็บซ่อนทุกอารมณ์ไว้ภายใต้หน้ากากน้ำแข็งตามเดิม “นี่ฉันชักไม่อยากเชื่อแล้วสิว่าสินค้าของฉันจะยังสด ๆ ซิง ๆ เหมือนที่เธอโฆษณาเอาไว้...”

รณพีร์: แสงดวงดาวพร่างพราว ประกายสวยงาม พงศ์พยัคฆ์: ดั่งบนสวรรค์เปิดทาง ให้คนอ้างว้างอย่างฉัน บอกความในใจให้เธอได้ฟัง โอกาสอย่างนี้ ต้องพูดไป รวม: ว่าทั้งหัวใจ มีแต่เธอนั้น อยากให้เชื่อกัน พยานคือฟ้าที่เฝ้าดู แล้วเธอคิดอย่างไรเมื่อได้รู้บอกที อยากฟังจากปา กเธอ หากเธอก็รัก เธอก็รู้สึกดี ๆ เหมือนกัน แต่เธอก็เขินอายอย่างนั้น ที่จะต้องพูดมา แค่ร้องว่าอ๊าอิยาอิยา อ๊าอิยาอิยา ก็พอ

นักศึกษาสาวผู้ใสซื่อไม่ได้คิดอะไรมาก ก็จริงอย่างที่เขาว่า เสียงเพลงดังกระหึ่มขนาดนั้นเธออาจจะหูฟาดเธอเลยไม่ได้สงสัยอะไรอีก ทำให้คนโดนเมินยิ่งเดือดดาล และมันก็เป็นไปตามเกมส์ของ โซนิค ตั้งแต่ที่โซนิคเห็นน้ำหนาวเดินเข้าในผับมาซึ่งเธอมีหน้าตาเหมือนกับหญิงส าวที่อยู่ในรูปติดบัตรที่เขาเห็นเมื่อกลางวัน บวกกับคำพูดที่ซีเมลทิ้งท้ายไว้ให้เขา

“เพราะมันบาดเจ็บเหมือนเจ้า” ถ้อยคำเรียบง่ายนั้นทำให้หัวใจของฟางซินอบอุ่นขึ้นอย่างยากจะอธิบาย นางได้แต่อ้าปากเป็นลูกนกให้ปีศาจภูเขาร่างยักษ์ค่อยๆ ป้อนอาหารให้นางที่ละคำ แม้รสชาติจะไม่ได้ความ แต่นางกลับอิ่มเอมใจเป็นที่สุด ในชีวิตของนางแทบไม่เคยมีใครใส่ใจ บิดาเอา