เพื่อนรักหย่าร้างพร้มกัน Novels & Stories

“ฉันอยากถอยออกมา แต่มัน ฮึก มันไม่ได้ ฉันรักพี่แทน รักเค้ามาก ฮื้อออ มันออกไปไม่ได้” “ไม่เอาดิพาย แกไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ” แก้มกุมมือเพื่อนอย่างสงสาร “ไม่เป็นไร ตอนนี้เลิกรักไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร” แก้มสวมกอดปลอบเพื่อนสาวอย่างสงสาร -อีกด้าน-

อย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะเลิกรักกันได้ --จบ--

"มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว หากอยากเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมก็ไปบอกพ่อแม่เธอกับพ่อแม่ฉันให้ล้มเลิกเรื่องแต่งงานสิ ทำได้ไหมส้ม" ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับยิ่งทำให้เธอเจ็บหนักกว่าเดิมน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ค่อย ๆ รินไหลออกจากตาหยดเผาะลงบนพวงแก้ม มองหน้าเพื่อนชายอย่างไม่อยา กจะเชื่อว่าคนที่เคยแสนดี และมีเหตุผลมากจะกลายเป็นคนแบบนี้ได้

“ถ้าหล่อนสนกูเสียบไปแล้วไม่เก็บไว้ทำแม่ของลูกหรอกโว้ย” ราเมนทร์พูดยิ้มๆหรับมันก็แค่สนุกร่วมกันเท่านั้นซึ่งเขาก็คุยกับเพื่อนสาวทุกคนเหมือนอย่างซอนย่าที่ยุติความสัมพันธ์ไปแล้วก็ต่างคนต่างไปมีใหม่เจอหน้ากันก็ทักทายกันปกติ

โรสิตาหุบปากฉับ เถียงไม่ได้ หันมองหน้าเพื่อนรักทั้งสองก็ได้รับเพียงสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่เว้นแม้แต่ปราลีผู้ซึ่งไม่เคยยอมใคร “นานแค่ไหนคะ ที่เราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้” “เรื่องนั้นผมจะพิจารณาเอง ถ้าเหมาะสมที่เราจะหย่ากันโดยที่ไม่กระทบกับอะไรมาก ผมหย่าให้คุณแน่นอน ไม่ต้องก ลัวหรอก เดี๋ยวก็โทรไปทำความเข้าใจกับแฟนคุณให้ดีแล้วกันนะ อย่าให้มาวุ่นวายกับผมและครอบครัวเด็ดขาด ไม่งั้นผมไม่ไว้หน้าใครแน่”

"คนจะคบกันทำไมต้องคิดถึงวันเลิก กูไม่เข้าใจ..." "ถ้าแกไม่เข้าใจก็ปล่อยฉัน!!" "โอเคๆ เพื่อนก็เพื่อน งั้นเอาแบบนี้ไหมล่ะ เพื่อความสบายใจของมึงแต่ที่แน่ๆไม่ใช่ของกู"

ปราณต์เตือนสติเพื่อนราวกับเชี่ยวชาญในความรัก ทั้งๆ ที่เขาเองก็ล้มเหลวเหมือนกัน “แต่สำหรับขิมคงเป็นข้อยกเว้น อีกอย่างฉันก็ไม่รู้จะพูดไปทำไม ในเมื่อเขาแสดงออกชัดว่าเขาไม่ได้รักฉันและอยากจะไปจากฉันตลอดเวลา เมื่อวานก็แอบนัดเจอผู้ชายแถมยังท้าหย่าอีก” ศาสตราหลุดปากออกไปเห มือนกับอยากระบาย ทั้งที่ปกติเขาเป็นคนไม่ชอบพูดเรื่องส่วนตัวกับใคร แต่นี่เป็นปราณต์เพื่อนสนิทที่เห็นและรู้ใจกันมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงยอมแพร่งพรายเรื่องของหัวใจให้ฟัง

แวววิวาห์โวยลั่น เมื่อใกล้จะหมดหนทางที่จะบ่ายเบี่ยงเข้าไปทุกที “เพราะแกเป็นเพื่อนฉันไง ถ้าการที่เพื่อนเป็นห่วงเพื่อนมันผิด งั้นฉันจะไม่คาดคั้นแกอีก” พูดจบพริมรตาก็เดินห่างออกไป แต่ยังไม่ทันไรก็ต้องหยุดอีก

“ไม่ครับสำหรับผมเป็นคนชัดเจนกับความสัมพันธ์เสมอ พี่น้องก็คือพี่น้อง ผมไม่มีทางทำลายความสัมพันธ์ที่มันยั่งยืนแบบนั้นเด็ดขาด แล้วเหมยล่ะมีเพื่อนผู้ชายที่สนิทกันบ้างไหม” “ก็มีอยู่คนหนึ่งค่ะแต่พักนี้ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลยเขากำลังหลงแฟนอย่างหนัก” “แบบนี้แหละผู้ชายเพราะมีแฟ นก็จะหลงมาก”

“ยังเหลือยัยนุชอีกคนนะที่เป็นโสด” “เราไม่รู้นะว่าคนที่เพิ่งหย่ากับสามีเขาจะเรียกว่าเป็นโสดหรือเป็นแม่หม้าย” เพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นเรียกรอยยิ้มของคนในกลุ่มได้เป็นอย่างดี “นี่ก็ดึกมากแล้วเรากับพิมพ์ขอตัวกลับก่อนนะ”