เมียดื้อของเฮียโซล Novels & Stories

“แต่ลุงพาผู้หญิงคนนั้น...” “ฉันโสด ฉันหย่ากับเมียมานานหลายปีแล้วด้วย การที่ฉันจะมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหน มันไม่ใช่เรื่องผิด มันเป็นเรื่องของความพอใจ เอาไว้ถ้าหนูโตกว่านี้ หนูจะเข้าใจเองว่าการซื้อกินมันไม่ได้เลวร้ายตรงไหนเลย”

ใครว่ะ สวยฉิบหาย คาเตอร์: เออ ใครว่ะ หน้าคุ้น ๆ ยีนส์: ขอหน้าตรง ๆ ไอ้โซล โซล: พวกมึงทุกตัวแม่งขี้เสือกเหมือนกันนะ แค่นี้แหละกูจะแดกข้าว ก่อนที่เมียกูจะโมโหแล้วแดกหัวกูที่เอาแต่ตอบข้อความพวกมึง

ฉันก็เป็นแค่นางบำเรอคนนึงที่พี่ ‘เจ้าคุณ’ เกลียดเข้ากระดูกดำ ทั้งๆ ที่ไม่ควรคิดอะไร ทั้งๆ ที่ไม่ควรหวัง ทว่าฉันกลับ…กลับรักเขาหมดหัวใจ…

ไอ้หน้าหล่อพุ่งตัวเข้ามาอุ้มเธอ กระทั่งเท้าเปลือยลอยขึ้นจากพื้น ไอติมตัวลอยอยู่ชั่วขณะ จากนั้นก็จุกเป็นบ้าเมื่อถูกดันลงบนเตียงตามด้วยร่างสูงโปร่งที่ถาโถมเข้ามาคร่อมทับอย่างรวดเร็ว "ไอ้ภู" "เมียดื้อต้องโดนอะไรน๊า" "ฉันไปดื้ออะไรตอนไหน ฉันออกจะเข้าอกเข้าใจนายทุกอย่า ง เราไม่ได้ทะเลาะอะไรกันด้วยซ้ำ"

เมียกาฝาก 17 ไม่มีทาง "ไม่ทักภรรยา ที่ถูกต้องตามกฏหมายหน่อยเหรอ" ภีมภพเอ่ยแซวยังญาติผู้น้องของตนเองทันที ที่อยู่กันเพียงลำพัง

เธอถามพร้อมกับใจที่สั่นรัว ปรางแก้มร้อนผ่าว หากก็พยายามไม่แสดงอาการอะไรให้เขารู้ “เมียที่พี่หมายถึงก็คือเอย” สุดโปรดว่าต่อ แก้ตัวพร้อมทั้งแอบหยอด เขาเห็นว่าเธอมองแล้วรีบหลบตา จึงเกิดอาการร้อนตัวนิด ๆ กลัวว่าเธอจะเข้าใจผิด “เมียเก่าค่ะ ตอนนี้เอยเป็นแค่แม่ของปลื้ม”

กรด A++ ของท่านย่าเลยก็ว่าได้... เมื่อก่อนเขาคิดว่าเขาได้ผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่หัวนอนปลายเท้ามาเป็นเมีย.. แล้วแบบนี้มันจะช่วยกันอุปถัมภ์ค้ำชูกันได้ยังไง... แต่ตอนนี้นี่สิ.. เป็นเขาต่างหากที่ได้เมียอุปถัมภ์ที่เรียกว่าอุปถัมภ์เขาจริงๆ เมียทั้งเก่ง ทั้งรวย และยัง.... ดีขนาดนี้.. แบบนี ้สิเขาเรียกว่าเมียอุปถัมภ์ของแท้แน่นอน....

“นี่มันยังไม่หายเมาเรืออีกเหรอ” “ยังเลย ฟ้าเองก็ลืมหยิบยาแก้แพ้มาให้ด้วย” แววตาคู่สวยนั้นเขาเห็นความเป็นห่วงของสามีเธอได้อย่างชัดเจน “ลม”

​"เครียดอะไรของมึง คนอย่างมึงมีเรื่องให้เครียดด้วยเหรอวะ" ​"เมียผมเป็นยากูซ่า" ​"แล้ว?" ​"แสดงว่าเฮียรู้ว่าเธอเป็นใคร แต่เฮียไม่บอกผมงั้นเหรอ"

โฮ่งๆ “ดื้อยักด้วยหยอ ดื้อยักพี่มายิง พี่มายิงคงฉวย ดื้อยักพี่มิยา พี่มิยาคงฉวย” เจ้าดื้อส่งเสียงเห่า หนึ่งพิภพคิดว่ามันก็อยากรักพี่สาวคนสวยด้วย