Romans & histoires เมียดื้อของเฮียโซล

“อ๋อ ม้าคุณโซเฟียชื่อโซลี่ เป็นแฟนกับเจ้าสตอร์ม มันจะวิ่งตามแม่โซลี่ไม่ฟังเสียงคุณหมอเลย มีครั้งหนึ่งมันสลัดคุณหมอตกเพราะว่าคุณหมอไม่ยอมให้มันวิ่งตามแม่โซลี่” “จำได้ดีมากครับ ตอนนั้นคุณหมอยังไม่รู้จักคุณโซเฟียหรอกนะ รู้จักคุณโซเฟียตอนหลังอีกหน่อย พอคุณ โซเฟียมาที่บ้าน คุณพ่อของคุณหมอก็ยกเจ้าโซลี่ให้คุณโซเฟีย”

"เป็นเมียเฮียต้องไหวสิครับ ซี๊ด คนดี" ปึก! ปึก! ปึก! "เป็นเมียของเฮียต้องอดทนรู้ไหม" ครืด ครืด ครืด

"เฮีย.." "เฮียชอบทุกอย่างนะครับเมีย ..แม่เสือสาว ก็เร้าใจ นักศึกษา ก็ทำให้ใจสั่นเป็นบ้า แต่ถ้าเป็นชุดของเด็กแรกเกิด ก็เห็นว่าจะเข้าท่าเหมือนกัน"

"อดีตแม่บ้านเหรอคะ"ปราภัทรสรตกใจเมื่อบุคคลที่กำลังเอ่ยถึงมีอาชีพเดียวกันกับแม่ของเธอ "ใช่อดีตแม่บ้านชื่อฤดี"

“นี่มันยังไม่หายเมาเรืออีกเหรอ” “ยังเลย ฟ้าเองก็ลืมหยิบยาแก้แพ้มาให้ด้วย” แววตาคู่สวยนั้นเขาเห็นความเป็นห่วงของสามีเธอได้อย่างชัดเจน “ลม”

เธอกอดอกถอนใจพรืดใหญ่ เขาก็พาเธอขับรถออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว “ตรงไหนเรียกทะลึ่ง แค่จะพาเมียไปปล้ำ” “ฉันไม่ใช่เมียคุณ” “ที่ทำกันวันก่อนเรียกอะไร ไม่เรียกเมียเรียกเล่นขายของหรือไง” “ฉันไม่ได้เต็มใจเสียหน่อย”

เสือแก่นเป็นเพียงโจรลุมน้ำเช่นเดียวกับเสือขาล เติบโตซ่องสุมคนในเวลาไล่เลี่ยกัน แม้ว่ามันไม่เก่งเท่าแต่ความเหี้ยมเกรียมชั่วช้าไม่เป็นรองใคร เขาเหยียดลุกยืน มองท้องฟ้าแลบคล้ายพิโรธแต่ไกลทั้งที่ยังไม่ทันหน้าฝน เลือดเพียงหยดเดียวของเมียศัตรู อาจทำคุ้งน้ำเปลี่ยนสี “มึงรักเมียใ ช่ไหม... ไอ้ขาล” เสือแก่นกำมือแน่น เงยหน้ารับฟ้าคำราม สาดลงทั่วลำน้ำสายนี้ “งั้นกูจะล้วงหัวใจมึง... ผ่านนางนั่นแหล่ะ”

เฮียยะถอดถอนแล้วเด้งเด้า อัดเอ็นแทงรูเมียเต็มแรง ตับ! แล้วขยับบั้นเอว ซอยลำดุ้นใส่ร่องร่านฉ่ำแฉะ ลำเนื้อยาวใหญ่ขับเคลื่อนเข้าออกในร่องรัดรึงถี่ยิบ “เฮียขา อูยยย เมียเสียว”

"อยากเป็นเมียเฮียก็ไม่บอก" -----------------------

ดารินทร์โต้กลับ พร้อมมองเอวาอย่างเชือดเฉือน ให้รู้ว่าเธอไม่ใช่เด็กน้อยที่ใครจะมารังแกได้ง่าย ๆ “พูดอะไรอย่างนั้นเล่า ดื้อไม่ใช่เมียชั่วคราวของเฮียซะหน่อย ดื้อเป็นเมียรักเมียหลงของเฮียต่างหาก” “แต่ก็ทิ้งครีมไป เมียรักเมียหลงประสาอะไรกัน”