เมื่อข้าถูกพระสนมจับส่งให้เป็นชายาของขันที Novels & Stories

ยังไม่ทันจะก้าวขาออกจากห้อง ขันทีเซี่ยงก็เรียก “หย่วนหัง เจ้าเอาถาดเครื่องประดับนี้ไปให้พระสนมแต่ละตำหนักที” “แล้วเจ้าล่ะจะไปไหน ทำไมข้าต้องทำแทนเจ้า” ขันทีอันบ่นกระปอดกระแปด ไม่ใช่เธอไม่มีน้ำใจแต่ขี้เกียจเดิน

“อีกข้อหนึ่ง หากว่าพวกท่านอยากให้ข้ารับพวกนางเป็นพระสนม เช่นนั้นข้าก็จะแต่งตั้งพระสนมของข้าเป็นพระชายา เงื่อนไขสองข้อนี้มิอาจขาดข้อใดข้อหนึ่ง หากพวกท่านรับได้ ข้าก็จะจัดการทดสอบพระสนมขึ้น แต่หากไม่รับ ก็จงอย่าพูดเรื่องเหลวไหลนี่ขึ้นมาอีก!!” เหล่าขุนนางพากันก้มหน้าเลิ่กลั่กเ พราะพวกเขานึกไม่ถึงว่าท่านอ๋องจะมาแผนนี้ แม้ว่าพวกบุตรสาวจะเข้ามาเป็นพระสนมได้ แต่ก็ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของพระชายาท่านอ๋องอยู่ดี

] [ฉันเอาเจ้าสิ่งนี้มามอบให้พระสนม พระสนมจะคิดว่าแปลกรึเปล่า? [สวรรค์ ทำไมฉันถึงเอาตัวเองไปประเคนส่งถึงประตูนรกแบบนี้เนี่ย!]

สุรเสียงเรียกหาขันทีคนสนิท “พ่ะย่ะค่ะ!” ขันทีโฉดขานรับสั่งอย่างรวดเร็ว พระหัตถ์เอื้อมไปหยิบกลักไม้ซึ่งภายในนั้นมีพระราชสาสน์จากพระองค์พร้อมยื่นส่งให้ขันทีคนสนิท

อัสลันตวาดคนฟังสะดุ้ง “เจ้าค่ะ พระสนมอารีมาให้ข้านำสาสน์ไปให้เพื่อให้อดีตพระสนมมายังตำหนัก แล้วนัดเจ้าชายมาเพราะเห็นว่าพระองค์ทรงพอพระทัยอดีตพระสนมอยู่ จากนั้นจึงวางยานางจนหลับแล้วจัดฉากในห้องบรรทมเจ้าค่ะ!” อันจาสารภาพรัว อัสลันกัดฟันแน่นแล้วยิ้มเยาะนางกำนัลตรง หน้า

จื่ออานก้าวขึ้นไปทีละขั้นทีละขั้นจนถึงตรงหน้าพระพักตร์ของพระสนมเหมย จากนั้นโน้มลงไปที่ข้างหูนาง "ตอนที่หม่อมฉันอยู่ที่พระตำหนักอี๋หลานได้เห็นองค์รัชทายาทออกมาจากห้องบรรทมของพระสนมอี๋ จากนั้นหม่อมฉันก็บอกพระสนมอี๋ว่า พระสนมเหมยให้หม่อมฉันไปที่นั่นเพคะ” สีหน ้าของพระสนมเหมยเปลี่ยนไปทันที "เจ้าว่าอย่างไรนะ?" จื่ออานแสยะยิ้ม รอยยิ้มนางช่างดูมืดมนและน่าขนลุก "หม่อมฉันบอกว่า พระสนมเหมยเจาะจงให้หม่อมฉันมาในยามนี้โดยเฉพาะเพคะ"

ขันทีเหอเป็นพี่น้องกับพระสนมเหอของจักรพรรดิอู่อัน ตอนนั้นสนมเหอถูกพ่อค้ามนุษย์จับตัวมาขายส่งเข้าวัง ขันทีเหอจึงเต็มใจขายตัวเองเข้าวังมาเพื่อน้องสาว และทำการชำระร่างกายเข้าวังมาเป็นขันที

“ข้าไม่เพียงเป็นทายาทสกุลอวิ๋น ยังเป็นพระชายาขั้นหนึ่งชั้นเอกที่ฝ่าบาททรงแต่งตั้งนะ!” “เจ้ากล้าหลอกข้า หลังจากนั้นฉวยโอกาสตอนที่ข้าไม่ทันตั้งตัวใช้ยาสลบมอมข้า และลักพาตัวมาที่นี่” “ข้าแนะนำเจ้ารีบปล่อยข้าเสีย!”

“ข้าไม่ใช่พระสนม ท่านเลิกเรียกข้าแบบนั้นได้แล้วแต่เดิมข้าเป็นเพียง ลูกขุนนางต่ำต้อยใต้เท้าเป็นถึง ขันทีข้างกายฝ่าบาท” “ไม่ไมได้ พระสนมจะถ่อมตัวแบบนั้นไม่ได้ เห็นกันอยู่ว่าฝ่าบาททรงห่วงใยพระสนมเกินใคร อุ้มพระสนมมาไว้ถึงห้องบรรทม ระดมหมอทั่วแคว้นหาทางรักษาพระสนม อีกทั้ ง...ยังยอม คุกเข่าต่อหน้าย่าหนาน เพื่อให้ย่าหนานเจียดยาบำรุงเลือดมาให้พระสนม แล้วอีกอย่างฝ่าบาทยังไม่ได้มีบัญชาปลดพระสนมเป็นสามัญชน ข้าน้อยจึงไม่บังควร” “คุกเข่า”

“พระสนมหมายถึง” “หากว่าฮ่องเต้บังเอิญล่วงเกินหลานสาวของข้าเข้า ข้าตีโพยตีพายเสียหน่อย เขาย่อมจะต้องละอายแก่ใจจนต้องแต่งตั้งลูกชายของข้าขึ้นเป็นรัชทายาท”