เมื่อข้าถูกพระสนมจับส่งให้เป็นชายาของขันที Novels & Stories

“นางเป็นชายาเอก ส่วนข้าเป็นเพียงสนม ผู้หญิงอ่อนแออย่างข้าจะทำอย่างไรได้ล่ะเจ้าค่ะ ชีวิตข้าอยู่ในกำมือนางแล้ว” ขณะที่พูดซ่างกวานเยียนก็คว้าข้อมือของซ่างกวานชาง และร้องไห้อย่างขมขื่น

พระชายาผู้สำเร็จราชการเข้าใจด้วยรอยยิ้ม ถอดสร้อยข้อมือออกแล้วพูดว่า:"ได้โปรดมอบสร้อยข้อมือเส้นนี้ของฉันให้แก่นางสนมจักรพรรดิด้วย" ขันทีเหวิงเปาลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วหันกลับไปมองนางสนมเวย ท่าทางของนางสนมเวยเปลี่ยนไป

ผู้ที่ถูกผลักไสไปยังตำหนักเย็นจะเปลี่ยนเป็นพระสนมซูเฟยอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น แม้พระสนมซูเฟยจะมีผู้เชี่ยวชาญคอยช่วยเหลือ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว!

“ลูกสาวของข้าไม่ใช่ม่าย แต่เป็นพระชายา!” “พระชายา! พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่?” “อนาคตนางจะเป็นพระสนม พระสนมเอก หรือแม้แต่ฮองเฮา!” “ข้าคือพ่อตาของฝ่าบาท!” “ต่อไปเวลาพวกเจ้าเจอข้าก็ต้องคุกเข่ากันหมด!”

หยางซานคอยดูแลนางไม่ห่าง แม้นางจะชอบทุบตีด่าทอเขาแต่เขาก็ไม่เคยไปจากนาง จนกระทั่งวันที่นางเข้าวังหลวงไปเป็นพระสนม เขายังใจเด็ดตัดความเป็นชายของตนเองทิ้งและติดตามนางเข้าวังหลวงในฐานะขันที และกลายเป็นขันทีคนสนิทของนาง คนรอบตัวล้วนทำเพื่อนางมากมายเหลือเกิน แต่นางกลับ ไม่เคยมองเห็นคุณค่า นางมองเห็นเพียงความต้องการของตนเองเท่านั้น

“เจ้าไม่ต้องทำงานในหอชุนเฟิงของข้าหรอก...ข้าจะส่งเจ้าเข้าวังเป็นสนม เจ้าเป็นบ่าวบ้านใดบอกข้ามา ข้ารู้จักขันทีที่สนิทสนมกับขันทีต้นห้องของฝ่าบาท รับรองเจ้าต่ำ ๆ ก็สนมขั้นเฟย” ดะ...เดี๋ยวนะ...นี่มันอะไรกัน นางแค่อยากหาเงินเอาไว้เลี้ยงอี้เฉินของนาง เหตุใดเถ้าแก่ถึงจะส่งนางเข้าไปเป็ นสนมเสียได้

นางตัวดี ข้าจักทำให้เจ้ารู้ว่าแผ่นดินนี้เป็นของใคร อย่ามาสามหาวกับข้า จับตัวมัน” พระมเหสีพิโรธหนัก ก่อนจะมีมีรับสั่งให้จับพระสนมทิศเหนือเอาไว้ “เอาเถอะ จงมาจับเราเสีย” พระสนมทิศเหนือประทับนิ่งให้เหล่าทหารหาญที่กรูเข้ามาจับ ก่อนพระนางจะถูกพามายังท้องพระโรง

่เอานะ! ไม่เอานะ! ทำไมต้องให้ข้าไปเป็นขันทีด้วย ตำแหน่งนี้ข้าต้องโดนตอนนะ... พี่หยาง ใจคอท่านจะส่งข้าให้ไปตอนอย่างนั้นเหรอ... แล้วทำไมข้าจะต้องกลายเป็นขันทีเข้าไปอยู่ในตำหนักขององค์ชายสามด้วย จะทำอะไรถามกันหรือยัง!” หญิงสาวโวยวายเป็นการใหญ่พร้อมยกมือขึ้นเท้าสะเอวจ้องพระพักตร ์หล่อเหลาขององค์ชายปีศาจเขม็ง

“พระสนมหมายความว่า...” หลันเฟยยิ้ม “คนที่พระชายาเก็บไว้ข้างกาย อาจกลายเป็นมีดที่แทงนางในวันหน้า”

“พระสนม ไม่ใช่ข้าพูด แต่เป็นนางกำนัลไปบอก แล้วนางก็เลย จับข้ามาสอบสวน เจ้า ยอมรับเถอะ ถึงตอนนี้ เราไม่มีทางเลือกแล้ว ข้าบอกนางไปแล้ว” "ฮ่าๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ สุดท้าย ทุกคนก็หักหลังข้าหรือนี่ ฮ่าๆๆๆๆ ข้าช่างโง่เขลานัก พระสนมฉินหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง