เมื่อความรักผลิบาน Novels & Stories

รู้ว่ามือเจ้ากรรมยังคงสั่นเครือ คนอะไรน่ารักถึงเพียงนี้ แถมเรียนสาขาเดียวกัน ผมถือว่า สวรรค์เป็นใจให้ผมได้เจอเธอ. เป็นครั้งแรกที่ผมชื่นชอบฤดูใบไม้ผลิขึ้นมา ผมที่ยาวสลวยพลิ้วไปตามแรงลม เพียงรอยยิ้มสดใสของเธอก็อิทธิพลต่อใจของผมเสียแล้ว ณ ช่วงเวลานี้พร้อมทำทุกอย่างเพื่อ จะเธอ...มันคือ ความรักใช่ไหม? แล้วผมจะทำอย่างไรให้รับรู้ได้?

มารถยิ้มและใช้ชีวิตด้วยกันได้อย่างแท้จริง แม้ว่าระหว่างทางจะเต็มไปด้วยอุปสรรคแต่มันก็เป็นบทพิสูจน์ได้อย่างดีไม่ใช่หรือว่าเธอกับเขาจะสามารถผ่านมันมาได้หรือเปล่า แต่เมื่อผ่านมันมาได้เธอกลับรู้สึกว่าเธอและเขารักกันมากขึ้น รักกันชนิดที่ว่าไม่สามารถพรากจากกันไปได้อีก วิชยุตม์ค่อยๆ จับมือของเธอขึ้นมาจุมพิตเบาๆ ที่เต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น พิพิมพ์รู้สึกถึงพลังของความรักที่เต็มอิ่ม ทุกอย่างเหมือนหยุดอยู่ชั่วขณะ โลกภายนอกไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะ ณ จุดนี้ มีเพียงเธอและเขาเท่านั้น

เขากล่าวด้วยถ้อยคำที่ซื่อตรง ภายในห้องเงียบงัน มีเพียงเสียงข้าวต้มถูกคนเบาๆ และเสียงหายใจของทั้งสองที่สอดประสานอย่างสงบ ความรักเหมือนกำลังผลิบานในใจของทั้งคู่ ค่อยๆ ซึมลึกลงในหัวใจทีละนิดอย่างไม่รู้ตัว ************************

แต่สุดท้าย ทุกครั้งที่เธอเจ็บปวดและร้องไห้ ผมคือคนที่ปวดใจที่สุด ดีแค่ไหนที่พิมพ์ยังคงให้โอกาสคนโง่ๆ เลวๆ แบบผม ความรักมันจะก่อเกิดขึ้นมาโดยที่เราไม่ทันได้รู้ตัว...รู้อีกที เราขาดมันไปไม่ได้แล้ว เราจะกระวนกระวาย ฟุ้งซ่าน ไม่ว่าทำอะไร เราไม่สามารถลบภาพเธอไปจากใจได้เ ลย

ความรักของชีคอัสวานคล้ายต้นไม้ที่ค่อยๆ เติบโต จากต้นเล็กๆ เป็นต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา และบนต้นไม้มีดอกไม้กลิ่นหอมเบ่งบาน เป็นความรู้สึกที่เขาไม่อาจต่อต้านได้ จึงไหลไปตามสายธารรัก เมื่อค่ำวานนี้ความรักในหัวใจแจ่มชัดมาก เขาบอกกับตัวเองว่า หากมีโอกาสบอกรักกชนิภา ตนจะ ไม่ลังเล คนฟังคำรักน้ำตาไหลด้วยความดีใจที่ไม่อาจบรรยายได้ว่ามากแค่ไหน รู้เพียงว่า เวลานี้ความหมองเศร้า ความทุกข์ตลอดระยะเวลาสองปีกว่าสะบั้นลง ปลดแอกไปจากจิตใจจนหมดสิ้น

ความน่ารักของฐิสากำลังเริ่มผลิบานในใจของธรณ์ เช่นเดียวกับความใจดีของธรณ์กำลังสร้างบางอย่างในใจของฐิสา คงเพราะเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ กลางใจเท่านั้นทั้งสองจึงยังไม่รู้ว่ามีเจ้าสิ่งเล็ก ๆ ที่วันข้างหน้าจะเรียกว่ารักกำลังพร้อมจะงอกงามถ้าหากได้ปุ๋ยและน้ำที่เพียงพอ บทที่ 4 น ักศึกษาปี 1

เสแสร้งสิ้นดี ทั้งที่ลูกนอกบ้านของเขาใกล้จะลืมตาดูโลกอยู่แล้วแท้ ๆ คลาวด์ไม่ทันสังเกตความผิดปกติของฉัน เขาเอ่ยปลอบเสียงเบา “ที่รัก อีกหนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงวันครบรอบแต่งงานของเราแล้ว ผมปลูกทะเลกุหลาบไว้ให้คุณด้วยนะ”

"เพราะพี่เพิ่งรู้ใจตัวเองในวันที่รดาจากไป ว่าจริง ๆ แล้ว...พี่รัก รดา" ดวงตาคู่งามฉายประกายวาววับยามที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขา คำบอกรักจากปากเขามันทำให้เธอรู้สึกตื้นตันและดีใจอย่างบอกไม่ถูก น้ำตาสีใสรื้นเอ่อคลอขึ้นมาเต็มสองตาอีกครั้ง คำบอกรักที่เธอฝันจะได้ยินมา นานแสนนานบัดนี้มันดังขึ้นจากคนที่อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

ท่ามกลางแสงแดดอบอุ่นของรุ่งอรุณบนดอยเมืองน่าน ความสัมพันธ์ที่เคยไม่มีชื่อเรียก... บัดนี้ ได้ผลิดอกออกผลเป็นความรักที่ชัดเจน มั่นคง และงดงามที่สุดเหนือกาลเวลา

ซ่งเสวี่ยนไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างไร ในขณะเดียวกันนั้นเองเขาพลันจดจ้องนางด้วยสายตานิ่ง ๆ “ความรักไม่มีที่ไปที่มา ไม่มีผู้ใดคาดเดาได้ว่าดอกไม่จะเบ่งบานเมื่อไหร่ ปล่อยวางรักครั้งนี้ไป ท่านยังสามารถพบผู้ที่จริงใจได้”