แต่งงานก่อน รักทีหลัง 소설 & 이야기

เวินรั่วอันถกกระโปรงขึ้นแล้วรีบวิ่งตามเขาไปทันที กลุ่มเพื่อนเจ้าสาวและญาติเจ้าสาวก็มองตามด้วยความมึนงง พวกเขาไม่เคยเห็นเจ้าบ่าวที่ไร้ความรับผิดชอบ และเจ้าสาวที่ตัวติดกับเจ้าบ่าวแบบนี้ “มิน่าล่ะเขาถึงมีอะไรกับผู้หญิงอื่นบนเตียงแต่งงานก่อนงานแต่งหนึ่งวัน นั่นหมายความว ่าเขาไม่ได้รักเจ้าสาวเลย และไม่ได้อยากจะแต่งงานด้วยซ้ำ”

ก่อนหน้านี้เธอกับเขาก็พูดคุยกันเรื่องผลประโยชน์ของแต่ละฝ่ายเรียบร้อยแล้ว เธอแต่งงานใช้หนี้ ส่วนเขาก็แต่งงานเพื่อปิดบังเรื่องที่ตัวเองมีคนรักเป็นผู้ชาย แบบนี้ก็ถือว่าเข้ากันได้ดีล่ะนะ...คิกๆ ร่างอวบอิ่มของน้ำขิงยืนล้างจานอยู่หลังบ้านอย่างสบายอารมณ์ เธอฮัมเพลงเสียงหวาน อย่างอารมณ์ดีที่ทุกอย่างมันเริ่มลงตัว ไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังมีร่างสูงของใครบางคนกำลังย่องเข้ามาจากทางด้านหลัง

ลุคส์หัวเราะเบาๆ “แต่งงานก่อนแล้วจะยอม” “ก่อนแต่งไม่ได้เหรอเตี้ย เดี๋ยวผมลงแดงตายก่อนคุณจะได้ลิ้มรสผมนะ”

การแต่งงานของพวกเขาไม่ได้เกิดจากความรัก แต่เป็นเพียงความหุนหันพลันแล่นและเรื่องของสองครอบครัว สองคือ... เธอรู้สึกว่าในเมื่อมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้วในอดีต คนที่มาทีหลังอย่างเธอก็ไม่จำเป็นต้องไปเซ้าซี้ถามอะไรให้มากความ

"อะไรก็ไม่แน่นอนหรอกค่ะบอส...เราสองคนไม่ได้รักกันตั้งแต่แรกแต่ก็มามีอะไรกันโดยที่ยังไม่รู้จักนิสัยใจคอของกันและกันเลย" "แล้วยังไง...คบกันไปก่อนแล้วค่อยรักทีหลังไม่ได้หรอคนอื่นที่เขาแต่งงานกันโดยที่ไม่ได้รักกันก็มีถมเถไปแต่เขาก็อยู่กันมาได้จนปัจจุบันนี้บางคู่ก็รักกันมากด้ว ยซ้ำ"

“ถ้าตอนนั้นมึงกับพั้นช์ไม่เลิกกันกูว่าป่านนี้คงมีลูกไปนานแล้ว” “ตอนนั้นกูโง่ไง พอเจอคนที่เอาใจหน่อยกูก็เลยเอนเอียง แต่ใครจะคิดว่าก่อนแต่งกับหลังแต่งจะคนละเรื่องกันว่ะ ก่อนแต่งเอาใจกูสารพัด หลังแต่งแม่งโคตรเอาแต่ใจ”

ฉันรีบเบนสายตาหนีทันที “ไม่ใช่ค่ะ ก่อนหน้านี้เราสองคนไม่ได้มีความรู้สึกต่อกัน นอนด้วยกันคงจะกระอักกระอ่วนใจทั้งคู่” “ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากร่วมมือกับคุณค่ะ” “หมายความว่ายังไง” “เพราะยังไงพวกเราก็แต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ สามีภรรยาประเภทนี้ส่วนใหญ่อยู่ลับหล ังก็ต่างคนต่างอยู่ ต่อหน้าคนอื่นก็แค่แสร้งทำเป็นรักกันก็พอ ที่ฉันแต่งงานกับคุณก็แค่ต้องการมีกินมีใช้ไปตลอดชีวิต เรื่องความรักฉันไม่หวังหรอกค่ะ”

เธอมองตาเขาอย่างลุ่มหลง “ฉันก็รักคุณ” “ผมต้องการคุณ” “ฉันก็ต้องการคุณ” “แต่งงานกันนะ” เธอส่ายหน้า “งานฉันกำลังไปได้สวย เป็นแฟนกันไปก่อนก็แล้วกัน”

ดังนั้นเขาจึงไม่เร่งรีบ เขาใช้วิธีของเขาเองค่อย ๆ ซ่อมแซมรอยแผลเป็นที่ถูกความรักเผาไหม้ของเธอ "หร่านหร่าน เมื่อก่อนไม่รักไม่เป็นไร เราแต่งงานก่อนแล้วค่อยรักกันก็ได้..." เสียงของเขาสั่นเครือ เหมือนคนจมน้ำคว้าฟางเส้นสุดท้าย "ผมจะทำให้คุณ..."

“นั่นสิ เธอก็พูดถูก” “แล้วอีกอย่างหนึ่งนะ เธอไม่สงสัยบ้างเหรอว่าทำไมพี่น้องคู่นี้แต่งงานไล่ๆ กันเลย พี่ชายแต่งก่อน และคนน้องก็มาแต่งตามหลัง ทั้งๆ ที่ไม่มีข่าวคราวคบหากับฝ่ายชายมาก่อนเลย เหมือนกับว่าจับแต่งงานเพื่อให้แยกๆ กันอย่างนั้นแหละ”