Romans & histoires แต่งงานก่อน รักทีหลัง

ด้วยอาการสะลึมสะลือ ดูเหมือนว่าเขาจะย้อนกลับไปสู่อดีตแล้ว ย้อนกลับไปในวันที่อันยีเซี่ยตกลงแต่งงาน เขาแต่งตัวอย่างดีและบอกรักกับเธอด้วยความยินดีอย่างยิ่ง "เซี่ยเซี่ย แต่งงานกับผมได้ไหม? ผมจะทำดีกับคุณตลอดไป ผมจะรักคุณเป็นผู้เดียวไปตลอดชีวิต!"

หรืออาจจะเพราะทั้งสองเคยผ่านความเจ็บปวดใจมาแล้วทั้งคู่ เพราะฉะนั้นไม่ว่ารักครั้งนี้จะมีเรื่องราวอะไรเข้ามาให้หนักใจก็ตาม สิ่งหนึ่งที่พวกเขาจะไม่มีวันทำเลยก็คือการ การหักหลังกัน… “รอเธอเรียนจบแล้วเราแต่งงานกันเลยเนาะ” “ได้สิ แต่ชาขอไปเรียนทำอาหารก่อนนะ”

ลุคส์หัวเราะเบาๆ “แต่งงานก่อนแล้วจะยอม” “ก่อนแต่งไม่ได้เหรอเตี้ย เดี๋ยวผมลงแดงตายก่อนคุณจะได้ลิ้มรสผมนะ”

พีรนันท์ยิ้มเขิน “ก็แกแต่งงานแล้วนี่ ฉันยังเป็นสาวโสดและสดบริสุทธิ์อยู่ จะให้พูดเรื่องอย่างว่าก็ต้องรู้สึกอายบ้างเป็นธรรมดาหรือเปล่าวะ” “ย่ะ ไว้แกแต่งงานแล้วได้กับพี่เบิร์ดเมื่อไหร่ เราค่อยมาเม้าท์มอยเรื่องสิบแปดบวกด้วยกันเนอะ” พรพระพายยังแหย่แม่หญิงกุลสตรีไม่หยุดห ย่อน

การแต่งงานของพวกเขาไม่ได้เกิดจากความรัก แต่เป็นเพียงความหุนหันพลันแล่นและเรื่องของสองครอบครัว สองคือ... เธอรู้สึกว่าในเมื่อมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้วในอดีต คนที่มาทีหลังอย่างเธอก็ไม่จำเป็นต้องไปเซ้าซี้ถามอะไรให้มากความ

"อะไรก็ไม่แน่นอนหรอกค่ะบอส...เราสองคนไม่ได้รักกันตั้งแต่แรกแต่ก็มามีอะไรกันโดยที่ยังไม่รู้จักนิสัยใจคอของกันและกันเลย" "แล้วยังไง...คบกันไปก่อนแล้วค่อยรักทีหลังไม่ได้หรอคนอื่นที่เขาแต่งงานกันโดยที่ไม่ได้รักกันก็มีถมเถไปแต่เขาก็อยู่กันมาได้จนปัจจุบันนี้บางคู่ก็รักกันมากด้ว ยซ้ำ"

“ถ้าตอนนั้นมึงกับพั้นช์ไม่เลิกกันกูว่าป่านนี้คงมีลูกไปนานแล้ว” “ตอนนั้นกูโง่ไง พอเจอคนที่เอาใจหน่อยกูก็เลยเอนเอียง แต่ใครจะคิดว่าก่อนแต่งกับหลังแต่งจะคนละเรื่องกันว่ะ ก่อนแต่งเอาใจกูสารพัด หลังแต่งแม่งโคตรเอาแต่ใจ”

ฉันรีบเบนสายตาหนีทันที “ไม่ใช่ค่ะ ก่อนหน้านี้เราสองคนไม่ได้มีความรู้สึกต่อกัน นอนด้วยกันคงจะกระอักกระอ่วนใจทั้งคู่” “ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากร่วมมือกับคุณค่ะ” “หมายความว่ายังไง” “เพราะยังไงพวกเราก็แต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ สามีภรรยาประเภทนี้ส่วนใหญ่อยู่ลับหล ังก็ต่างคนต่างอยู่ ต่อหน้าคนอื่นก็แค่แสร้งทำเป็นรักกันก็พอ ที่ฉันแต่งงานกับคุณก็แค่ต้องการมีกินมีใช้ไปตลอดชีวิต เรื่องความรักฉันไม่หวังหรอกค่ะ”

เธอมองตาเขาอย่างลุ่มหลง “ฉันก็รักคุณ” “ผมต้องการคุณ” “ฉันก็ต้องการคุณ” “แต่งงานกันนะ” เธอส่ายหน้า “งานฉันกำลังไปได้สวย เป็นแฟนกันไปก่อนก็แล้วกัน”

ดังนั้นเขาจึงไม่เร่งรีบ เขาใช้วิธีของเขาเองค่อย ๆ ซ่อมแซมรอยแผลเป็นที่ถูกความรักเผาไหม้ของเธอ "หร่านหร่าน เมื่อก่อนไม่รักไม่เป็นไร เราแต่งงานก่อนแล้วค่อยรักกันก็ได้..." เสียงของเขาสั่นเครือ เหมือนคนจมน้ำคว้าฟางเส้นสุดท้าย "ผมจะทำให้คุณ..."