แต่งงานก่อน รักทีหลัง の小説・ストーリー

เธอวางมือตรงหัวใจของเขาแล้วยิ้มทั้งน้ำตา “เยี่ยหรง...คุณจะแต่งงานกับฉันไหมคะ” “เหยาเหยา...” “หลังจากนี้เราอาจพรากจากกันอีก ฉันบอกกับคุณก่อนที่จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น...ฉันรักคุณค่ะ”

ฉันบิดตัวออกจากอ้อมกอดเขาจนสำเร็จ "อ้อ แล้วก็..." ฉันวิ่งนำหน้าเขาออกไปเพื่อถอยออกให้ห่างจากเขา ก่อนจะหันหน้าไปพูดกับเขา "คืนก่อนวันแต่งงาน เขาจะไม่ให้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวอยู่ด้วยกันนะ"

ก่อนหน้านี้เธอกับเขาก็พูดคุยกันเรื่องผลประโยชน์ของแต่ละฝ่ายเรียบร้อยแล้ว เธอแต่งงานใช้หนี้ ส่วนเขาก็แต่งงานเพื่อปิดบังเรื่องที่ตัวเองมีคนรักเป็นผู้ชาย แบบนี้ก็ถือว่าเข้ากันได้ดีล่ะนะ...คิกๆ ร่างอวบอิ่มของน้ำขิงยืนล้างจานอยู่หลังบ้านอย่างสบายอารมณ์ เธอฮัมเพลงเสียงหวาน อย่างอารมณ์ดีที่ทุกอย่างมันเริ่มลงตัว ไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังมีร่างสูงของใครบางคนกำลังย่องเข้ามาจากทางด้านหลัง

แพรวาพลิกตัวและหันมากอดผมก่อนจะพึมพำคำพูดที่ฟังแล้วชุ่มชื่นหัวใจ "รักเหมือนกันแล่ะ แพรวารักปิงปิงที่สุดเลย^^" ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเย็น ผมพาแพรวามาส่งที่บ้านของเธอและจะได้มาพูดเรื่องที่ผมกับแพรวาจะแต่งงานกัน คือก่อนเราจะกลับมาเราได้พูดคุยและตกลงกันแล้วว่าเราจะแต่งงานให ้เร็วที่สุดเพราะแพรวากลัวว่าเธออาจจะท้องก่อนแต่งซึ่งผมก็ดีใจนะที่แพรวายอมแต่งงานด้วยโดยไม่มีข้อแม้อะไรอีกเหมือนคราวแรก

อย่างแรกเอ๋ยอยากใช้ชีวิตกันสองคนก่อน อยากให้เราสองคนพร้อมจะเป็นพ่อและแม่จริงก่อนแล้วค่อยมีลูกค่ะ อีกอย่างทุกคนเข้าใจว่าเอ๋ยกับพี่คีย์แต่งงานกันกันเพราะเอ๋ยท้องก่อนแต่ง ถึงแม้เราจะแต่งงานกันกระทันหันหรือแต่งสายฟ้าแล่บแต่ไม่ใช่ว่าท้องก่อนแต่งแน่นอนค่ะ” เสียงหวานตอบนักข่าว

ชายหนุ่มพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มกับคำสัญญาอย่างอ่อนหวานนั้น เขาโอบแขนทั้งสองข้างกอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม แม้จะเป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมายกันแล้ว แต่ฉินหยางตงก็เลือกที่จะรอให้ถึงวันแต่งงานก่อน เพื่อที่จะเข้าหอกับคนรักตามธรรมเนียม โดยไม่คิดที่จะทำอะไรเพื่อเป็นการดูห มิ่นผู้หญิงที่รัก ถังลู่เหมยยิ้มเขินกับคำบอกรักของสามี เธอมองว่าเธอเลือกสามีไม่ผิดจริง ๆ ก่อนจะสวมกอดเขาด้วยความรักเช่นกัน โดยไม่พูดอะไรออกมาเพราะตอนนี้เธอเขินจนตัวจะแตกอยู่แล้ว

ยลดาแยกเขี้ยวขาวๆ ใส่เพื่อนสนิท ที่คิดจะทำอะไรแผลงๆ “ว่าแต่ตอนแกกับสามี ใครจีบใครก่อน” “ก็ต่างคนต่างจีบมั้ง เอ๊ะ! หรือว่าฉันจีบก่อน เอาเถอะๆ ใครจะจีบใครก่อนก็ช่าง สรุป…ตอนนี้ฉันก็รวบหัวรวบหาง กินกลางตลอดตัว เพราะแต่งงานแล้ว...โฮะๆ” เสียงหัวเราะของยลดาทำเอาคนข้าง ๆ หมั่นไส้ “ย่ะ”

สิ้นคำเฉลยจากคนที่มัดเรื่องจนเป็นปมยุ่งเหยิงไปหมด ทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งผมก็ต่างงงเป็นไก่ตาแตก “มะ...หมายความว่ายังไง...ก็เมื่อกี้นี้เธอยังบอก” “รักพี่น่ะหรอ...ใช่ฉันรักพี่แต่ฉันรักพี่หลังจากที่พี่แต่งงานแล้วต่างหากล่ะ แต่กับพี่เจ้าภพฉันรักของฉันมานานแล้วฉันรักของฉันมาต ั้งนานแล้ว...ฮึก...ฮึก...”

"หนูไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นนะคะ แต่การแต่งงานมันคือการที่ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความรักให้แก่กัน แล้วก็มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกัน แต่เราสองคนไม่ได้มีความรักต่อกันเลยนี่คะ" "ก็มีอยู่ข้อหนึ่งไม่ใช่หรือไง ก็คือเราสองคนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันไปแล้ว ส่วนความรู้สึกรักน่ะเ หรอ? อย่าเพิ่งข้ามไปถึงขั้นนั้นเลย เอาความรู้สึกของฉันที่เสียไปเมื่อคืนกลับมาให้ได้ก่อน เรื่องเมื่อคืนมันยังออกไปจากหัวฉันไม่ได้เลยเนี่ย"

รู้สึกดีเกินคาด อย่างน้อยเขาก็ดูพอใจเธอมากทีเดียว คนสมัยนี้อาจใช้เวลาศึกษาดูใจกันก่อนแต่งงาน แต่ระหว่างเธอกับสามีเป็นแต่งก่อนแล้วค่อยพัฒนาความรู้สึกกันภายหลัง บางทีคำพูดที่ว่า ‘อยู่ๆ ไปเดี๋ยวก็รักกันเอง’ ของคนสมัยโบราณอาจจะไม่เกินจริงนัก ขอเพียงต่อแต่นี