แต่งงานก่อน รักทีหลัง Novels & Stories

ก็คล้ายกับน้ำเย็นสาดรดหัว “เธอต้องไม่ลืมที่พี่บอกก่อนแต่ง” “...” “พี่รักไพลิน” “…” “พี่ไม่เคยรักพลอย” เขาย้ำ “ค่ะ” “การแต่งงานของเราไม่ได้เกิดจากความรัก”

ใช่ครับ หลังจากแต่งงานกันเธอก็ขอเรียกแทนกันว่าเบบี๋เพื่อให้ดูพิเศษกว่าตอนเป็นแฟนกันซึ่งผมก็ไม่ได้ติดกลับมองว่าน่ารักมากด้วยซ้ำ "บี๋ คิดเห็นเงินเสร็จยัง" "สะ เสร็จแล้ว" "ขอบคุณ​ที่มาอุดหนุนนะครับ" "เชิญ" "บี๋!" "คืนนี้โดนแน่ตัวเล็ก" "..."

“งั้นรึ งั้นก็คงมัดได้ตั้งแต่ก่อนพิธีเลือกคู่แล้วล่ะ” “ก่อนเลือกคู่เหรอคะ ก็แสดงว่าทั้งสองคนจะต้องรักกันมาก่อนใช่ไหมคะ แล้วพอถึงพิธีก็เลือกคนที่ตัวเองรัก” “อืม”

ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบ แต่จะเรียกชู้มันก็ไม่ถูกซะทีเดียวเพราะฉันต่างหากคือคนที่มาทีหลัง "แต่เขารักกันก่อนที่จะมาแต่งงานกับฉัน แบบนั้นเป็นฉันหรือเปล่าที่เป็นชู้วะ" ฉันพูดออกไป สายตาจับจ้องอยู่ตรงทางออกของประตู "แต่ฉันไม่รู้ว่าสองคนนั้นเขาคุยกันมาก่อน ไม่รู้ว่าถึงขั้นคบกันหรือ เปล่า"

"ผมอยากเจอคุณก่อนเขา อยากรักคุณก่อนเขา แต่ผมขอโทษนะคับ ที่ผมมาช้ากว่าเขา" "คุณจะอิจฉาเขาทำไม ในเมื่อฉันรักคุณ และตอนนี้ในปัจจุบันนี้ ฉันแต่งงานกับคุณ และเราจะอยู่กินด้วยกันไปจนแก่เฒ่า"

โมลินสาวเท้าวิ่งกลับขึ้นห้อง ก่อนจะนั่งลงบนเตียงอย่างหมดแรง ตอนนี้เธอควรเชื่อเรื่องไหนก่อนดี เรื่องที่เขากำลังจะแต่งงานทั้งทั้งที่เพิ่งบอกรักเธอ หรือเรื่องที่เขาบอกว่าเขาไม่เคยรักใคร รักเธอคนเดียวและให้เธออดทนรออีกหน่อย แต่ตัวเขาเองกลับไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นแบบน ี้เนี้ยนะ “พี่ไทโกหก...”

“งั้นก็ถูกแล้วล่ะ เพราะผมเป็นสามีที่รักคุณมากๆ ที่รัก เราแต่งงานกันนะครับ แต่งที่นี่ก่อนแล้วค่อยกลับไปแต่งที่นู่นอีกรอบก็ได้” “ได้ค่ะ เราจะแต่งงานกัน” “ผมรักคุณ” “ฉันก็รักคุณค่ะ”

ฉันคงไม่ได้ตกหลุมรักเขาในครั้งแรกหรอกใช่ไหม หรือบางทีที่ฉันใจสั่นอย่างตอนนี้อาจจะเป็นเพราะว่าเขาดูหล่อมาก ๆ เท่านั้นเอง เมื่อเราสองคนตกลงเรื่องการแต่งงานกันเรียบร้อยก่อนที่จะแยกย้ายไปบอกผู้ใหญ่ของกันและกัน ฉันเลยขอเป็นฝ่ายขอตัวแยกกับเขาก่อน แม้เขาจะอาสามาส่งฉันก็ตามท ี

‘แต่งงานกับผมนะ ผมอยากได้คุณมาเป็นภรรยาด้วย เพราะผมก็โสดเหมือนกัน’ ‘แต่เราไม่ได้รักกันนะคะ จะแต่งงานกันได้ยังไง’ ‘แต่งก่อนค่อยรักก็ได้ เรามีลูกด้วยกันแล้ว ต่อไปสายใยระหว่างพ่อแม่ลูกมันอาจจะทำให้เรารักกันก็ได้นะ’ ‘เอ่อ…’

ทั้งสองจัดงานแต่งงานในอีกห้าเดือนต่อมา ทั้งเธอและเขาออกเดินทางท่องเที่ยวหลังจากแต่งงาน เพราะตั้งใจว่าหลังจากเที่ยวเติมพลังงานให้ชีวิตแล้วจะกลับมาลุยงานและสร้างครอบครัวกันอย่างจริงจัง ความรักแสนหวานของพวกเขาทั้งสองคน คงมาถึงวันนี้ไม่ได้ ถ้าพวกเขาทั้งสองไม่ยอมเปิดใ จ ไม่ยอมก้าวข้ามอดีต ไม่ยอมปล่อยวางเพื่อจะจับมือกันข้ามผ่านช่วงเวลานั้น เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าความรักของเขาทั้งสองคนไม่มากพอ ไม่มีทางที่จะชนะอุปสรรคไปได้ แต่เพราะความรักของทั้งสองที่มีให้กันมากพอ มากพอที่ความรักนี้จะชนะอุปสรรคทุกอย่าง “ผมรักฟ้า รักฟ้า เท่าฟ้า”