แม่บุญธรรมเป็นเพียงกุลสตรีเท่านั้นเอง Novels & Stories

ธรรม์บดีรั้งร่างอวบเข้ามากอด เขาบรรจงแนบปากลงบนกลีบปากนุ่มละมุน ตรึงใจเขาเรื่อยมาแม้ว่าผ่านมาหลายปี กุลธิรัตน์เป็นสตรีคนเดียวในโลกที่ธรรม์บดีปรารถนา และวางหัวใจให้ จุมพิตครั้งนี้ไม่ต่างกับครั้งก่อน ยังคงอ่อนหวาน อ่อนโยนและเรียกร้องไปในที เปรียบเสมือนเป็นจุดเริ่ม ต้นของบทเพลงรัก ที่เขากำลังป้อนให้ภรรยา

เขาเป็นแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อราชวงศ์ บัลลังก์มังกรคู่ควรกับเชื้อมังกร สตรีนางนี้เป็นเพียงราชินีแห่งบุปผาอันบอบบาง! ไหนเลยจะคู่ควรกับบัลลังก์อันสูงค่า! แต่! เชื้อมังกรไม่เคยนำพาความสงบร่มเย็นให้แก่ราษฎรเลย

แต่ท่านพี่สี่ไม่เหมือนกัน ท่านพี่สี่มีผลงานอันยิ่งใหญ่ ความสามารถก็โดดเด่น เขาควรที่จะเป็นที่พึ่งพาและความหวังเดียวของเสด็จแม่ เสด็จแม่เป็นสตรีในวังหลวง เหตุใดจึงไม่เข้าใจหลักการที่ว่าแม่ได้ดีเพราะลูกกัน?

] [นี่ก็คือบทสุดแซบในนิทานหรือเนี่ย] [ที่แท้ท่านแม่เป็นนางเอกของหนังสือเล่มนี้หรือเนี่ย] [ไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างแน่นอน ถ้าเป็นนางเอก ก็สมควรได้รับความรักเพียงหนึ่งเดียวจากพระบิดาตลอดชีวิตสิ]

บาปหนาจริงๆ ยุริญดา แฟนไม่มีหรอกค่ะแม่ขา มีแต่ผัวค่ะแม่ ผัวเป็นตัวเป็นตนเลยค่า! ...........

แม่ทัพกู้นั้นก็ถือว่าเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่นางองอาจยิ่งกว่าเจิ้งยวนเสียอีก หากเป็นชายคงเป็นบุรุษที่สตรีทั้งหลายหมายปอง สตรีเช่นนี้ช่างดูแตกต่างจากสตรีทั่วไปจริง ๆ ….

เมืองหลวง ทิศเหนือของแคว้นเทียนฝู่ คฤหาสน์สกุลเติ้ง “แม่บุญธรรม” สตรีวัยห้าสิบที่ดูงดงามแช่มช้อย รีบประคองหลานชายที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่วัยเยาว์ ทุ่มเทความรักความเมตตาประดุจลูกในไส้

กุลธิดาต้องเป็นที่หนึ่ง ผู้หญิงที่เลี้ยงดูบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลเอื้ออังกูรไกรอย่างทะนุถนอม ผู้หญิงที่ดีที่สุดสำหรับสองพ่อลูกที่ร้ายพอกัน ผู้หญิงที่อดทนมาตลอด เพราะพฤติกรรมเจ้าชู้ของบิดาที่ตะลอนไปทั่ว แต่ก็ยังยืนหยัดที่จะอยู่ตรงนี้เพื่อให้เขาได้เติบโตอย่างงดง าม “เป็นไปไม่ได้ คุณแม่โกรธคุณพ่อเรื่องอะไรครับ”

“เสด็จแม่จะเจ็บมากหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” “คือว่า….เรื่องนี้เป็นเรื่องของสตรี ท่านแม่เจ้าเป็นสตรีที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้านี้ นางจะต้องผ่านมันไปได้” “กรี๊ดด!!! อ๊าาา จื่อหานน!!”

แต่สตรีมิอาจทำเช่นนั้น พวกนางมีสามีได้แค่หนึ่ง ซึ่งยึดถือเป็นท้องฟ้า เป็นใต้หล้าทั้งหมดของนาง