Romans & histoires แม่เลี้ยงเดี่ยว

“แม่พูดกรอกหูทุกวันว่าอยากให้หลานมีพ่อ แต่หนูอินก็ไม่ยอม จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างเดียว แม่ละกลุ้มใจ” “ต่อให้อิณราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวจริงๆ ผมคิดว่าเธอก็สามารถเป็นแม่ที่ดีของลูกได้ เพราะว่าที่ภรรยาของผมทั้งสวยและเก่ง แม้กระทั่งบริษัทอิณรายังดูแลได้เลย” ราฟาเอลชื่น ชมว่าที่ภรรยาออกหน้าออกตา “แต่ยังไงผมก็ไม่มีทางปล่อยให้เมียตัวเองเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหรอกครับ เพราะเราสองคนจะเลี้ยงลูกด้วยกัน”

“ใช่สิคะ ไม่ทำงานจะเอาเงินที่ไหนเลี้ยงลูก ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวนะคะ” “แม่เลี้ยงเดี่ยว!..เธอเป็นเมื่อไรกัน ในเมื่อพ่อพันธุ์มันนั่งเป็นหมาอยู่ตรงนี้!” “มั่นใจใช่ไหมว่าลูกคุณ” “ดาว อย่าพูดเหลวไหล”

“อย่านะเจนนี่ แม่กับพ่อไม่เห็นด้วยเลยนะถ้าลูกจะทำแบบนั้น ท้องไม่มีพ่อก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ลูก เดี๋ยวนี้มีคุณแม่หลายคนเป็นsingle mom เยอะแยะ ไม่มีหนังสือเล่มไหนเขียนไว้หนิว่าเด็กไม่สามารถเติบโตได้ถ้าขาดพ่อ เจนนี่เป็นคนเก่งแม่กับพ่อเชื่อว่าหนูจะเป็นแม่ที่ดีให้ลูกได้ หากหนูกังวลเรื่อ งเงินทอง หนูลืมไปแล้วหรือไงว่าบ้านเรามีเงิน หรือหากหนูกังวลว่าจะไม่มีคนช่วยเลี้ยงเดี๋ยวแม่กับพ่อจะช่วยหนูเลี้ยงเอง อย่ากังวลไปเลยนะ“ ” ”อย่าเอาเขาออกเลยนะลูก เรามาช่วยเลี้ยงและเฝ้าดูเขาเติบโตไปพร้อม ๆ กันเถอะนะ“

พ่อของเธอครองโสดมานานหลังจากที่แม่ของเธอเสียไป แน่นอนว่าพ่อของเธอเองก็ไม่ได้หาแม่เลี้ยงมาให้เธอเพราะรู้ดีว่าแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงไม่ได้เข้ากันง่ายๆ จึงดูแลลูกสาวคนเดียวมาโดยตลอด "คิดมากน่า พ่อไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก ตอนนี้ก็แก่แล้วไม่คิดอะไรแบบนั้นแล้วล่ะ"

มือหนาปาดซับน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้ม โดยไม่รู้ตัว “พี่อยู่กับแม่สองคนมาตั้งแต่เด็ก พี่รู้ดีว่าการเลี้ยงลูกคนเดียวมันเหนื่อยแค่ไหน ต้องอดหลับอดนอน ไม่ว่าจะเหนื่อยจะหิวแค่ไหน ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ แค่ลูกร้อง คนเป็นแม่ก็ต้องวางมือแล้วรีบวิ่งไปดูลูก”

เทรย์ยิ้มออกตอบพ่อ ธามไทก็ลืมไปว่าไข่หมดไม่ได้ฝากพี่เลี้ยงของลูกไปซื้อซึ่งบางครั้งเขาต้องพึ่งป้ามอลลี่ภรรยาบอดี้การ์ดของลุคส์มาช่วยเลี้ยงลูกในขณะที่เขาไปเรียนส่วนกลางคืนเขาเลี้ยงเองจนมาถึงตอนนี้ก็สี่ปีกว่าแล้ว

คืนนี้แม่ของนันตื่นงัวเงีย หัวกระเซิงผมเผ้ารุงรัง หน้าบวมปากเจ่อ ตาปรือบวม เหงื่อท่วมตัว พร้อมกับกลิ่นตัวที่ต้องไปชำระล้างร่างกายก่อนจะออกไปทำงานไซด์ไลน์กลางคืน จะว่าไปแม่ของนันเธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และนันก็ไม่มีพ่อมาตั้งแต่เกิด เธอก็มีเพียงแม่ การที่ได้บ้านเป็นทาวด์โฮม

“ไม่มีค่ะ มีแต่แม่เท่านั้น ไม่มีพ่อค่ะ” คำนั้นทำให้คนฟังถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ แต่แม่สาวตรงหน้าก็ไม่ใช่เคสแรกที่เธอพบ ในปัจจุบันมีคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวมากมายที่เดินเข้ามาในคลินิกแห่งนี้ แต่ก็นั่นแหละ ไม่ใช่เรื่องที่เธอควรจะยุ่งย่ามด้วย แม้จะอยากรู้ว่าใครกันที่เป็นบิดาของเ ด็กน้อยในครรภ์สาวหน้าใสตรงหน้าก็ตาม...

ป้าสร้อยแม่บ้านของที่นี่เดินมานั่งข้าง ๆ พูดเหมือนรู้ใจว่าตอนนี้คนท้องกำลังคิดอะไรอยู่ “ความเก่ง มันก็ดีแต่บางครั้งมันก็ทำให้แม่เลี้ยงต้องอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้ ป้าอดห่วงไม่ได้ว่าแก่ตัวไปใครจะดูแล”

แม่เลี้ยงยังสาวมองตามบ่าวของจางจิ่วเม่ยพากันเคลื่อนย้ายตัวหันหลังเตรียมเดินออกจากจวนไปอย่างง่ายดาย ไม่สิ จะให้กลายเป็นเช่นนี้ไม่ได้ “อ๊ะ! แม่จะให้เจ้าออกไปนอนข้างนอกบ้านได้อย่างไรเล่า” หากให้ทำเช่นนั้นวันถัดมามีหวังข่าวลือว่านางเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายรังแกลูกเลี้ยงได้ลือกันไปท ั่วเมืองหลวงน่ะสิ "ดะ เดี๋ยวก่อนสิ เม่ยเอ๋อร์...แม่หยอกเจ้าเล่น เรื่องเก็บข้าวของเป็นเรื่องเล็กน้อย เดี๋ยวข้าให้บ่าวรีบไปทำความสะอาดเรือนที่เจ้าต้องการให้ เรือนเดิมของเจ้าดีหรือไม่เล่า"