แม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย & เรื่องราว

ครัวไว้บ้าง เพราะท่านเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เลี้ยงแคลร์มาคนเดียวอย่างทรหดอดทนจนเติบใหญ่เรียนจบมีงานทำ ท่านเชื่อว่าถึงจะอย่างไรนั้น สองหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว ถ้าหากเป็นไปได้การมีคู่ครองย่อมดีกว่าการอยู่คนเดียว แต่แคลร์ก็แย้งท่านไปว่า ถ้าหากได้คนไม่ดีก็ขออยู่ตัวคนเดียวจะดีกว่า ท่าน จึงเงียบไป

หญิงสาวระบายลมหายใจเบาๆ ทั้งทำงาน ทั้งอบรมสั่งสอนลูก แถมยังเป็นลูกแฝดชายหญิงอีก เป็นแม่คนนี่ก็ไม่ง่ายเลยนะ อ้อ! เกือบจะได้กลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวแล้วด้วย ถ้าจู่ๆ ไม่มี ‘สามี’ โผล่มา

พ่อเลี้ยงทิศเหนือบอกมารดา “มันก็ไม่แน่นะลูก ดูอย่างลูกแม่สิ ทั้งหล่อทั้งรวยแบบนี้ยังโสด” “ที่ผมโสดก็เพราะผมตั้งใจโสดไงครับแม่” “แม่ว่าเราน่ะโสดมานานเกินไปแล้วนะเหนือ”

"แม่ก็คิดว่าแม่จะให้พ่อเฝ้าร้านคนเดียวแล้วออกไปหางานแม่บ้านทำอีกแรง" กอบัวที่นั่งฟังทุกคนหารือช่วยกันหารายได้เสริมเธอเองก็เห็นว่าถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องออกไปทำการทำงานเสียทีหากจะให้แม่เธอไปเป็นแม่บ้านทำงานหนักเธอคงไม่สบายใจแน่ "ไม่ต้องนะคะแม่..แม่ดูแลยัยหนูส่วนบัวจ ะไปทำงานประจำเองค่ะ"

“ปกติพี่เจคงดูแลแต่คนอื่นสินะคะ พี่เจเก่งนะคะที่ดูแลลูกคนเดียวได้แล้วลูกน้องก็เป็นเด็กดีมากด้วย” “ถ้าหนูเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหนูคงร้องไห้แน่ๆ คนเลี้ยงลูกคนเดียวได้นี่ต้องแกร่งมากๆ” “มาเป็นลูกมือให้ฉัน ฉันหิวแล้ว”

ญารินดาแย้ง เธอรู้ดีว่าการเลี้ยงลูกคนเดียวท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่ปกติแบบนี้มันยากลำบากมากแค่ไหน “ตัวพี่เชนไม่เท่าไหร่หรอกแก แต่แฟนใหม่เขาน่ะสิ พี่เชนมาเยี่ยมลูกครั้งเดียวโทรมาต่อว่าฉันว่าอยากได้ผัวคืนเอาลูกมาอ้างโน่นนี่นั่นบลา ๆๆๆ ฉันทนไม่ได้เลยด่าไปทั้งผัวทั้งเมีย งี่ เง่ามากก็ไม่ต้องมาข้องเกี่ยวกันดีที่สุด” คิดแล้วมัตสยาก็ได้แต่ส่ายหน้า ถ้าให้อดีตสามีมาร่วมรับผิดชอบลูกแล้วต้องมาประสาทเสียเพราะแฟนใหม่ของอีกฝ่าย สู้เธอเลี้ยงคนเดียวไม่ดีกว่าหรือ

“แม่ไม่ได้มีความสุขอย่างที่แสดงให้คนอื่นเห็นหรอกค่ะ ถึงได้มาทำให้น้าเดียววุ่นวายด้วยการเทียวไปเทียวมา แม่กับพ่อแยกห้องกันตั้งแต่จันจำความได้แล้วมั้งคะ แต่คงรักษาภาพลักษณ์ตัวเองถึงได้ทำหวานกันจี๋จ๋า” “อย่าเอาไปพูดให้ใครได้ยินล่ะ มันไม่ดี” ใจเดียวพูดดุจันจิรา “จันเคารพ น้าเดียวเหมือนญาติ ถึงได้กล้าเล่าให้ฟัง คนเราตัดสินใจ

ชีวิตหลังคลอดไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะกับคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ยังเรียนไม่จบ พริริมาต้องอดหลับอดนอนให้นมลูก เปลี่ยนผ้าอ้อม และอ่านหนังสือสอบไปพร้อม ๆ กัน จนร่างกายเริ่มทรุดโทรม “แพง ยูจะไหวได้ยังไง เรียนหนักขนาดนี้ แล้วยังต้องเลี้ยงยัยหนูตรีมคนเดียวอีกด้วย” เอมิลี่บ่น ขณะช่ วยพริริมาพับผ้าอ้อม

เธอไม่ต้องการให้เขาเจอหน้าน้องคชา สำหรับเธอแล้วการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่น่ากลัวอย่างที่คิด กลับกลายเป็นผู้หญิงที่เก่งและเข้มแข็ง วันที่ร้องไห้คนเดียว เขาไม่เคยอยู่วันนี้ที่ยิ้มได้ เขาแค่ผ่านมา แต่ไม่ได้มีความหมายอีกแล้ว

ครั้นจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เธอยอมรับว่าตนไม่มีความสามารถพอ ลำพังเงินเดือนของตนเองใช้เดือนชนเดือนก็ยังแทบชักหน้าไม่ถึงหลัง ไหนจะค่าบัตรเครดิต และผ่อนสินเชื่ออีกมากมาย หากเธอต้องเลี้ยงลูกคนเดียวมีหวังคงได้อดตายกันทั้งแม่ทั้งลูก เพราะฉะนั้น ต่อตระการจึงเป็นคำตอบที่ดีที่สุ