โลลิต้า Novels & Stories

ำบุญเอาหน้า แต่ข้ากล้าเถียงแทนได้เลยว่าไม่จริง ไม่มีผู้ใดในโลกที่จะอ่อนโยนและเมตตาเด็กกำพร้าได้เท่านายท่านกับฮูหยินหลิวแล้ว กระทั่งถึงวันที่ข้าเข้าสู่วัยกำหนัดแรกแย้ม เจ้าหนอนน่าเกลียดได้เติบโตกลายมาเป็นผีเสื้อแสนสวย ใบหน้ารูปไข่ พวงถันตั้งเต้า เอวอ้อนแอ้น กิริยาท่าทางเปี่ ยมราศี ดวงตาสีแดงทับทิมที่เคยถูกมองว่าอัปมงคล กลับเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ผู้คนหลงใหล ความงามพริ้มเพราของข้าเป็นที่กล่าวขานไปทั่วเมืองหลวง ถึงขั้นคาดเดากันว่ามีจะชายใดบ้างที่เหมาะสมคู่ควร

มสัมพันธ์ไว้ชัดเจนกับคนอื่น ใบหน้าคมเคร่งขรึมอยู่เสมอจนดูน่ากลัว แต่ยามอยู่บนเตียงกลับเปลี่ยนเป็นเร้าร้อนจนหญิงหลายคนอยากเป็นมากกว่าคู่นอน ลีลาน่าประทับใจกับเซ็กส์ที่ถึงใจซึ่งเขาปรนเปรอให้เจ้าหล่อน ไหนจะฐานะร่ำรวยมหาศาลกับอำนาจล้นมือ ใครบ้างจะไม่อยากเข้ามาเป็นภ รรยาของหัวเรือใหญ่แห่งเฟื่องรัตน์ภักดี

เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นบุรุษรูปงามในชุดราชปะแตนดวงตาคมกริบและริมฝีปากแดงก่ำเขาคนนี้คือหมื่นอินทระบุรุษในภาพวาดในหนังสือประวัติศาสตร์ของเขาเอง “เอ่อ..คือว่า..คือผม..” ปุณภัทรพูดไม่ออกเพราะความกลัวและไม่กล้าที่จะสบตาเมื่อหมื่นอินทระเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้กำลังตัวสั่นเทาเ ขาจึงเดินเข้ามาใกล้และเอ่ยถามย้ำขึ้นอีกครั้ง

เธอถามเหมือนไม่แน่ใจ “ได้ครับ ผมเป็นคนทานง่ายๆ แล้วแต่คุณ...” เขามองหน้าเธอ “ฉันชื่อบัวบุษบาค่ะ เรียกว่าบัวเฉยๆ ก็ได้” คำตอบของเธอเขารู้อยู่ก่อนแล้ว เพราะลุงทองถมได้บอกชื่อเสียงเรียงนามของเธอแล้ว แต่เขาก็อยากให้เธอได้แนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการอีกครั้ง

พูดพลางลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวก่อนสิ คุยกันมาตั้งนานฉันยังไม่รู้จักชื่อเธอเลย" "คุณไม่รู้นั้นแหละ ดีแล้ว" "ฉันชื่อลูซี่นะ" ยิ้มเย้ยอย่างผู้ชนะ พอได้ยินชื่อลูซี่มันก็ทำให้เข็มฉุดคิดถึงวันที่คริสบินไปอังกฤษเมื่อหนึ่งเดือนก่อนหน้านั้นทันที เสียงผู้หญิงที่บอกรักชายหนุ่มใน วันนั้นที่แท้ก็เป็นผู้หญิงคนนี้เอง แต่คริสกลับบอกว่าเธอเป็นเพื่อนพูดหยอกแกล้งเขาเล่นแค่นั้น แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เลย คริสโกหกและปิดบังเรื่องนี้กับเธอทั้งหมด เพื่อจะให้เธอตายใจและคิดว่าเขารักเธอคนเดียวเท่านั้น

มันเป็นภาพถ่ายของไลออนกับผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่สวย เซ็กซี่ ดูมีเสน่ห์มาก เธอมองภาพนั้นนิ่งไปชั่วขณะ ความสวยของหญิงในภาพทำให้ลิเดียรู้สึกใจหวิว ๆ อย่างบอกไม่ถูก ที่ใต้รูปภาพนั้น มีตัวหนังสือเขียนชัดเจนว่า “LION HONEY 4EVER” ลิเดียเบือนสายตาจากภาพแล้วมองไปยังไล ออนที่ยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียง

"มึงค่อยดู กูไม่มีวันนั้นแน่นอน" ลัลน์ลลิต ชื่อเล่นว่า ลิตา ชื่อเดิมคือกุ้งนาง เป็นเพราะมารดาอยากให้มีแฟน จึงบังคับให้กุ้งนางเปลี่ยนชื่อ จากกุ้งนางที่เป็นชื่อเรียกตั้งแต่เด็ก กลายมาเป็น ลัลน์ลลิต หรือ ลิตา ที่แปลว่าสาวสวย แต่ก็สวยสมชื่อแหละ ด้วยผิวที่ขาวเนียนละเอียด หุ ่นแซบ ใบหน้ามล จมูกคม ปากอวบอิ่มสีชมพูเป็นธรรมชาติ เธอเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองสูง ไม่ง้อผู้ชาย เพราะเธอเป็นผู้หญิงทำงานเพราะต้องช่วยบิดาดูแลธุรกิจของครอบครัว จะมีทำไมแฟนให้มาเป็นภาระอยู่คนเดียวก็สบาย อยากไปไหนก็ได้ไป

MayaV Talk หลายปีต่อมา… ยอมรับว่าช่วงเวลานั้นผ่านไปเร็ว ตอนนี้เด็กๆ โตแล้ว ที่ใช้คำว่าเด็กๆ เพราะยัยเปมิศาก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวคนสวยแล้วเช่นเดียวกัน ลูกสาวที่พี่ปรัชตั้งชื่อให้คล้ายคลึงกับลูกสาวของฉันนั่นก็คือ มณิน ลูกสาวของฉันในวัยสี่ขวบณลิลน้อยเป็นเด็กที่พูดเก่งร่าเริงส ดใสมากๆ “คุณแม่ขาเมื่อไหร่น้องจะออกมาหาหนูสักทีคะ” เด็กหญิงตัวน้อยที่วิ่งเล่นหน้าบ้านจนเหนื่อยเดินมานั่งพับเพียบข้างฉันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมสระน้ำข้างบ้าน ฉันวางหนังสือลงบนโต๊ะยกมือขึ้นไปลูบผมณลิลน้อยที่ยื่นมือมาลูบท้องที่อวบใหญ่ของฉันที่มันใกล้จะแตก

ซีฮ่าวยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงท่าทางนางเมื่อครู่นี้ "นางเป็นใครหรือขอรับ" จางหมิงเอ่ยถาม "นางคือองค์หญิงปีศาจน้อย ลู่เอิน" "ข้าก็ว่านางดูคุ้นตา นางคล้ายแม่นางชีเหนียงนี้เอง"

ร่างบางยิ้มน้อย ๆ ก่อนเดินเก็บองุ่นอีกเล็กน้อยและตรงเข้าบ้านทันทีโยไม่รู้ว่ามีสายตาคมของใครบองคนจ้องมองอยู่ไม่ห่างจากนั้นเท้าแกร่งค่อยๆเดินตามเท้าเรียวช้า ๆโดยไม่ให้หญิงสาวรู้ตัวว่าใครตามเธอ ทันที่ที่เกวลินนั้นมาถึงครัวจัดการหาน้ำเดิมและจัดการเตรียมอุปกรณ์และส่วนผสมที่เธอ นั้นออกไปซื้อมาเมื่อเช้านี้ที่ตลาด ในระหว่าที่ร่างเล็กหันหน้านำองุ่นที่ตัดมาสดใหม่ไปล้างแต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อถูกสวมกอดจากทางด้านหลัง ทำให้ร่างบางนั้นเบี่ยงหน้าไปมองเล็กน้อยว่าใครมาถือวิสาสะสวมกอดเธอแบบนี้