All

‘เขา’ เมื่อหนึ่งปีก่อนโคตรรัก ‘เธอ’ มาก แต่ตอนนี้แม่งโคตรเกลียด!“ของเหม็นคาวอย่างเธอไม่มีใครเค้าอยากเอ.าหรอก!!”

“ท่านหญิงหากไท่จื่อทรงทราบจะไม่น้อยใจแย่รึเจ้าคะ” “หือ เสี่ยวซีน้อยใจคำนี้ควรใช้กับข้า ไม่แน่ว่าแม้แต่ชื่อของข้าไท่จื่อก็อาจจะจำไม่ได้ เขาออกเดินทางเหนือจรดใต้รู้จักผู้คนมากมาย ข้าเป็นแค่คนที่หลงไปรู้จักกับเขาแค่นั้นไม่มีความสำคัญอันใดให้จดจำหรอก” เสี่ยวซียืนถือต้นฉางโซ่วฮวาหรือดอกไม้อายุยืน ที่ท่านหญิงคัดออกมาไว้เผื่อเลือกอีกทีดอกไม้ต้นนี้มีเพียงสองต้นเท่านั้น เสี่ยวซีเพียงยืนมองท่านหญิงเลือกต้นไม้อื่นเพิ่ม “เอาล่ะ ข้าตัดสินใจแล้ว เป็นไผ่กวนอิมกับฉางโซ่วฮวาก็แล้วกัน” เสี่ยวซีตาเบิกกว้างมองซ่งหลิงอย่างตื่นตะลึง “คุณหนูจะมอบให้ทั้งสองต้นเลยรึเจ้าคะ นี่ฉางโซ่วฮวากับไผ่กวนอิมเชียวนะเจ้าคะ” ฉางโซ่วฮวาไม่เท่าไหร่แต่ไผ่กวนอิมนี่สิ ครั้งหนึ่งฝ่าบาทเคยแอบหยิบกลับวังไปด้วย ท่านหญิงยังตามไปโวยวายเอากลับมาจนได้ “เมื่อครู่นี้ไม่ใช่นางกำนัลของฮองเฮามาแจ้งกำหนดการกลับมาและจัดงานเลี้ยงต้อนรับไท่จื่อหรอกหรือ” “ไผ่กวนอิมให้เป็นของขวัญต้อนรับการกลับมา ส่วนฉางโซ่วฮวาให้เป็นของขวัญวันเกิด” “ขะ ของขวัญวันเกิด…” เสี่ยวซีนึกไปถึงตอนที่นางกำนัลมาแจ้ง นางบอกเพียงกำหนดการและวันที่จัดงานเลี้ยงไม่ได้เอ่ยถึงวันเกิด

หัสดิน กัปนาท ผู้ชายที่แสนดีที่สุดในชีวิตของเธอ พลอยชมพู วิภูมินทร์ หญิงสาวที่เขารักสุดหัวใจ

Bad Engineer เล่ห์ร้ายวิศวะเลว | (บากิ x พะพาย) "ก็แค่น้องของศัตรู อย่าคิดว่ากูจะจริงจัง" พี่ชายของเธอสร้างบาดแผลให้น้องสาวของเขาอย่างไม่มีวันลืม ทำให้เขาเข้ามาแก้แค้นที่น้องสาวของศัตรูแทน เด็กสาวที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรด้วย จึงตกเป็นเหยื่อในเกมการแก้แค้นอย่างช่วยไม่ได้

'เสิ่นซิงอี' มีศิษย์ที่รักเอ็นดูดั่งลูกในไส้นาม 'ลี่จิ่น' หลังลี่จิ่นออกท่องยุทธภพก็กลับมาด้วยชื่อทรราช ยึดครองโลกจับเขาเป็นเตาอุ่นเตียง เขาจึงย้อนกลับไปและตัดใจไม่รับลี่จิ่นเป็นศิษย์เพื่อเปลี่ยนอนาคต

เรื่องสั้นนี้ไม่คลีน เน้นฉาก NC 3 P 4 P จึงไม่เหมาะกับเยาวชนและคนโลกสวยที่ชอบวิ่งอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์นะคะ ทุกตอนมีฉากติดเรท ไม่เน้นเนื้อเรื่อง เน้นฉาก NC เป็นหลัก ปล่อยจอยและเปิดใจอ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ

เมื่อหลายปีก่อน เขาและเธอ เคยพบกันด้วยความบังเอิญ แล้วใครจะเชื่อว่า เขาและเธอต้องมาเจอกันด้วยความบังเอิญอีกครั้ง และอีกสองและสามจนเป็นเขาที่เริ่มสนใจในตัวเธอ และตั้งใจเดินหน้าจีบเธอที่มีอายุมากกว่าเขา

พี่เสือ…อัลฟ่ารูปหล่อ อบอุ่น?(เปรต) คุณคุณ…โอเมก้าตัวน้อยเนื้อคู่พี่เสือ “ม๊า บอกคุณคุณเป็นเนื้อคู่ของพี่เสือ เนื้อคู่คือไรเหรอกินได้ไหม” “กินได้สิ แต่ต้องรอให้คุณคุณโตก่อน”ยิ้มร้ายยย

ในวันที่เธอจะบอกรักเขา แต่เขากลับบอกว่ามีคนรักอยู่แล้ว ดังนั้นคำว่ารักที่เธอจะบอกเขาจึงต้องเก็บไว้ในใจตลอดไป "พี่จะเอาดอกไม้ไปให้ใครเหรอคะ" แทนที่เธอจะยื่นการ์ดสารภาพรักให้เขา ทว่าพอเห็นช่อดอกไม้ที่เขาถือจึงเอ่ยถามออกไป "ฉันจะเอาไปให้ผู้หญิงที่ฉันรักน่ะ" "เขา...เป็นใครเหรอคะ" "เขาเป็นคนใกล้ตัวฉันมากที่สุด เธอก็รู้จักดี" "พี่เกรซเหรอคะ" "ใช่ ฉันรักเกรซมานานแล้ว วันนี้มันถึงเวลาแล้วที่ฉันจะบอกรักเกรซเสียที" "ฝุ่นก็มีคนที่แอบรักเหมือนกันค่ะ แต่ฝุ่นไม่กล้าบอกเขา" "ถ้ารักก็บอกเขาไปเลยสิ อย่ามัวไม่กล้าพูดเหมือนฉัน" "ฝุ่นก็จะบอกรักเขาเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้บอกไม่ได้แล้ว" "ทำไม" "ฝุ่นเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่าเขามีคนรักอยู่แล้วค่ะ"

หนึ่งคนเติบโตมาพร้อมอิสระ เส้นทางชีวิตเป็นสิ่งที่เธอเลือกเอง อีกหนึ่งคนกลับต้องใช้ชีวิตภายใต้กรอบความคาดหวังและความต้องการของผู้นำครอบครัว การตัดสินใจทุกครั้งไม่ใช่ของตน หากเป็นของ “หน้าที่” ที่แบกรับไว้ ทว่าโชคชะตากลับนำพาให้หนุ่มสาวทั้งสองได้มาพบกัน ความแตกต่างกลายเป็นบทเรียน ความใกล้ชิดกลายเป็นคำถาม อิสระคือการหลุดพ้นจากกรอบ หรือคือการกล้ายอมรับผลของการเลือก ท่ามกลางอุปสรรคจากครอบครัว สังคม และหัวใจของตนเอง ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นจะนำพาพวกเขาไปสู่เส้นทางใด อิสระที่แท้จริง…สามารถออกแบบร่วมกันได้หรือไม่

....รักเพื่อน เพื่อนรัก "แพม บอกแล้วไงว่าห้ามไปไหนกับไอ้นี่สองต่อสองอ่ะ มึงแม่งไม่เคยเชื่อกู " "เขาก็ดีอ่ะ แถมยังเลี้ยงกูทุกอย่าง " "เห็นแก่กิน ระวังเอาไว้เถอะ มันจะพามึงเข้าไปกินม่านรูด "

“เพราะรักของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อเธอ” เขาแสนดีกับทุกคน แต่ไม่ใช่กับภรรยาอย่างเธอ ต่อให้เธอจะพยายามมากแค่ไหน ก็เป็นได้แค่คนน่ารำคาญในสายตาเขา

ค่ำคืนอันแสนมืดมนกับคนหนึ่งคนที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่างในชีวิตของสิงหา 5 ปีผ่านไปได้พบกันอีกครั้ง... พร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อย "คุณแม่บอกว่าคุณพ่อชื่อ'สิงหา'ค่ะ"

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’ สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก “รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน “อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

มันจะมีความสัมพันธ์อยู่แบบหนึ่ง ที่เข้าไปแล้วก็ยากที่จะถอยหลังกลับมานั่นก็คือความสัมพันธ์แบบ...Friend Zone มีสิทธ์ได้แค่แอบชอบแต่ข้ามเส้นไปเป็นแฟนไม่ได้ เพราะคำว่า 'เพื่อน' มันค้ำคอ ต่อให้รู้สึกมากแค่ไหนก็ต้องเก็บไว้ในใจไม่มีสิทธิ์ได้พูดออกมา แม่ง ใครมันคิดความสัมพันธ์เหี้ยนี่กันวะ!!

หลังครอบครัวประสบปัญหาหนัก 'รสิกา' จึงต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจาก ‘อัคนี’ ชายหนุ่มผู้พรั่งพร้อมซึ่งได้ชื่อว่ามีลูกและภรรยาแล้ว เขาเตือนเธอว่าผลตอบแทนที่ต้องใช้คืนนั้นไม่ธรรมดา แต่พอถึงเวลาที่ต้องจ่าย รสิกากลับหนีหายเข้ากลีบเมฆ แน่นอนว่าไฟร้ายอย่างอัคนี ไม่เคยยอมดับลงเพราะใครหน้าไหน แม้ต้องพลิกแผ่นดินตามหา เขาก็จะเอาตัวเธอกลับคืนมาให้ได้!

อลีนา สวมรอยมาเป็นแม่ของเด็กหญิงไออุ่นด้วยความเอ็นดูและสงสาร เดิมทีเธอคิดจะอยู่ทำหน้าที่นี้เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น ทว่าคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว (จำเป็น) ของเด็กหญิงตัวน้อย กลับผูกมัดเธอไว้ด้วยสายใยสวาท เหนี่ยวรั้งให้เธอเป็นแม่ของลูกและภรรยาของเขาตลอดไป แต่อุปสรรคมากมายก็ผ่านเข้ามาเป็นบททดสอบ ในการทำหน้าที่คุณแม่สวมรอยของเธอ เมื่อจู่ๆ คุณแม่ตัวจริงก็โผล่เข้ามาทวงสิทธิ์ความเป็นแม่ แถมยังคิดจะมาแย่งตำแหน่งศรีภรรยาตัวจริงอีกด้วย ไม่ได้นะ เธอไม่ยอม! ก็เขาทั้งหล่อล่ำและเร่าร้อน แล้วเธอจะปล่อยให้ผู้ชายงานดีพรีเมียมหลุดมือไปได้อย่างไร

บุรุษผู้นี้คือ "ซาตานร้าย" ดีๆ นี่เอง เป็นทั้งเจ้าชีวิตและเจ้าหัวใจในคราวเดียวกัน ความแค้นต้องชดใช้ด้วยพรหมจรรย์ ส่วนหัวใจนั้นจะต้องถูกเขาจองจำไปตลอดกาล!!!

"ห้าสิบปีแห่งความสงบสุขลวงตา... บัดนี้ พันธสัญญาดิจิทัลกำลังถูกทำลาย" ณ มหานครที่ไม่มีวันหลับใหลอย่างนีโอ-กรุงเทพฯ ตำนานเก่าแก่เรื่องยักษ์ปักหลั่นได้กลายเป็นเพียงนิทานที่ถูกลบเลือนไปจากฐานข้อมูล แต่เมื่อไวรัสประหลาดเริ่มกัดกินจิตสำนึกของผู้คนผ่านโครงข่ายประสาทเทียม มีเพียงเด็กหนุ่มจากย่านคลองเตยคนเดียวเท่านั้นที่ถือ 'กุญแจ' สำคัญไว้ในมือ ร่วมเดินทางไปกับก้องภพและเหล่าอดีตแฮกเกอร์ในตำนาน ในภารกิจสุดอันตรายเพื่อหลอมรวมยันต์เก้าโลกาขึ้นมาใหม่ ก่อนที่เงามืดจากอดีตจะกลืนกินกรุงเทพฯ ไปตลอดกาล

สตรีเช่นข้าโดนสามีผู้มากรักให้เซ็นใบหย่าเพื่อตบแต่งฮูหยินคนใหม่เข้าจวนโหวอย่างมีเกียรติ แต่กลับเหยียบย้ำสตรีผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขมานานนับปี ข้าคลานออกมาจากกองหิมะ น้ำตาที่ไหลไม่หยุดเย็นจนแข็งเป็นเกล็ดบนแก้ หากไม่ได้ใครผู้หนึ่งช่วยชีวิตไว้คงชีพลิ้นอย่างน่าเวทนา ห้าปีต่อมา ข้านําทัพหมื่นนายตีโต้ข้าศึกจนสําเร็จ และควบม้ากลับสู่ราชธานีเพื่อชำระหนี้แค้น ท่านอ๋องรอง ผู้ที่ผู้คนเล่าลือว่า “อาจสิ้นลมได้ทุกเมื่อ” ยืนตัวตรงกลางงานเลี้ยงฉลองชัย สายตาคมกริบจับจ้องข้าไม่เคยละไปทางอื่น และคําที่เขาพูดหนักแน่นชัดเจนทุกถ้อยคํา "ต่อจากนี้จะไม่มีใครทําร้ายเจ้าได้อีก เป็นหวางเฟยของข้าเถอะ ตําแหน่งนี้ข้ารักษาไว้ให้เจ้าเพียงคนเดียว" ข้าตกปากรับคำหวังเพียงแก้คนเซินอู๋หลัว ไม่คิดว่าหัวใจทุกข์ระทมอันแข็งกระด้างของข้ากลับโดนปลอบประโลมจากท่านอ๋องรองราวกับน้ำฝนเซาะหินทุกวันเริ่มใจให้เขา ทว่าเป็นหวางเฟยได้ชั่วข้ามคืน กลับถูกใส่ร้ายไม่เว้นวัน จากฮองเฮาพี่สาวแท้ๆ ของข้า ยิ่งไปกว่านั้นผู้เอ่ยวาจาว่าจะปกป้องข้าเองกลับหลงเชื่อ และมองหวางเฟยเช่นข้าเป็นนางร้ายอย่างง่ายดาย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าจะขอป็นหวางเฟยตัวร้ายของท่านอ๋องเพื่อเอาตัวรอดในวังวนเช่นนี้