All

“เป็นพี่เลี้ยง ห้ามคิดเกินเลยกับคุณหนูเด็ดขาด” นั้นเป็นคำพูดที่เขาใช้พูดบอกตัวเองมานานหลายปีตั้งแต่ได้รับตำแหน่งพี่เลี้ยงของเธอ แต่เหมือนยิ่งซ่อนความรู้สึก มันกลับยิ่งล้นทะลักออกมา...

‘เกรทวริน’ หญิงสาวผู้ต้อยต่ำแต่มีอุดมการณ์แน่วแน่ต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของ ‘คีนรดา’ ลูกสาวท่านประธานมีดีกรีเป็นถึงทายาทธุรกิจพันล้าน มากด้วยความสามารถสวย รวย เก่งครบเครื่อง ผู้คุมชะตาชีวิตทั้งหน้าที่การงานและหัวใจ ความอลหม่านจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้าเธอและเธอ ไม่เคยรักกันมาก่อน จุดจบที่ไม่สวยงามของคำว่า ‘แฟนเก่า’ กลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ว้าวุ่น ชะตาที่ไม่อาจหลีกหนี นำพาทั้งคู่โควรมาพบกันอีกครั้งในฐานะ ‘เจ้านาย’ กับ ‘ลูกน้อง’

เรื่องราวที่ผิดพลาดช่วงวัยรุ่นกลายเป็นตราบาปในชีวิตของคนทั้งคู่ และเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่กลืนไม่เข้าคลายไม่ออก เมื่อวราลีได้รับบทเรียนว่าพันธะทางกายไม่สามารถแลกมาซึ่งความรัก แต่อคินผู้ที่ทำให้เธอต้องมลทินกลับหวนเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้งเพื่อทวงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเป็นคนที่ปฏิเสธเธออย่างไร้ซึ่งเยื่อใย หลังจากต่างคนต่างแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตัวเอง ในวันที่หญิงสาวกำลังจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ครั้งใหม่กับใครสักคน เขากลับโผล่เข้ามาเพื่อเหนี่ยวรั้งและรื้อฟื้นความทรงจำครั้งเก่า ชายหนุ่มไล่ตามเธอสุดชีวิตเพื่อให้ได้หญิงสาวมาอยู่ข้างกาย แต่เธอจะยอมกลับเข้าสู่วังวนเดิมๆ อีกงั้นหรือ การจะครอบครองหัวใจเธอนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย และหญิงสาวจะให้อภัยหรือไม่ก็ขึ้นอยู่ที่ความสามารถของเขาแล้ว

นิยายเรื่องนี้ก็ได้กันตั้งแต่เปิดเรื่องเช่นเคยชอบความสัมพันธ์ปากกัดตีนถีบหลังได้กันแล้วเพื่อจะอยู่ด้วยกันให้ได้ มันลำบากลำบนดี? พระเอกชื่อกอล์ฟที่บ้านมีธุรกิจขายไม้กอล์ฟและมีสนามกอล์ฟให้เล่น..ชีวิตวนๆ อยู่กับกอล์ฟนี่แหละ เป็นผู้ชายที่อยากเป็นพระเอกนิยายวายธงเขียวแบบหล่ออบอุ่นละมุนละไม สุภาพบุรุษ แสนดี ตามดูแลนายเอกตัวน้อยไม่ห่างไม่เคยแตะต้องนายเอกกลัวคนมองไม่ดี..แต่นิสัยจริงๆ คือบ่นในใจตลอด เป็นคนหยาบๆ แต่แอ๊ปเป็นคนดี มีแฟนหน้าตารูปร่างน่ารักตรงตามสเป็คนิยายวายเด๊ะ แต่เธอเอาแต่ใจชอบบอกเลิกพระเอกเป็นสิบๆ ครั้ง สปอยว่าสยิวมากหน่อยนะคะไม่มีคำหยาบไปกว่า กู/มึง/มัน/เหี้ย/ห่า ไรท์หยาบสุดได้เท่านี้ ไม่มีคำเรียกอวัยวะเพศโจ๋งครึ่มเพราะเขินเองบิดเป็นเลข8

ชายหนุ่มผู้ที่ตายจากโลกเก่า และวิญญาณได้มาเข้าร่างของเด็กหนุ่มที่มีชื่อเล่นเหมือนเขาในอีกโลกหนึ่ง โลกนี้เขาทำอาชีพทำสวนผักและไร่ผลไม้

แน๊ก : นายเอกอายุ25ตัวขาวบางสูงผอมคนกรุงเทพรักอิสระและชอบสัตว์ชนิดเดียวคืองู แมว : งูแสงอาทิตย์ตัวสีดำของแน๊กที่ชื่อแมว น้องเป็นตัวเมียนิสัยเรื่อยเปื่อยเหมือนเจ้าของ สมิง : ผู้จัดการหนุ่มอายุ30จากเมืองเลยเป็นคนรอบคอบทำงานไวหล่อเหลาตัวสูงใหญ่ผิวสีน้ำผึ้งมีสัตว์เลี้ยงติดตัวตลอดเป็นหนูแรทสีขาวตาแดงชื่อน้องหนู น้องหนู : หนูแรทสีขาวตัวน้อยมากเท่านิ้วโป้งเล็กจนนายเอกของเราแทบไม่เคยเห็นอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมพระเอกแทบจะตลอดเวลา

เมื่อขี้เมากลัวเลือดอย่างแอลพนักงานโรงงานช่างยนต์เมาจนเกิดอุบัติเหตุเข้าโรงพยาบาลในเครือประกันบ่อยครั้งต้องมาเจอกับคุณหมอดุอย่างหมอแอลความวายป่วงจึงเกิดขึ้น ณ โรงพยาบาลริมหาด

♡♡♡ ร้านขนมแห่งหนึ่งใจกลางเมืองอย่างกรุงเทพฯไม่รู้ว่าคิดได้ยังไงมาเปิดร้านขนมท่ามกลางแหล่งท่องเที่ยวอโคจรมีแต่ผับบาร์อะโกโก้ต่างชาติเดินกันให้รึ่ม สวัสดีครับผมชื่อเค้ก ธารธารา ชาล์ล อายุ22ปีเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีศิลปะการจัดการอาหารแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯเพราะชอบทานเบเกอรี่มาตั้งแต่เด็กเลยดูอวบๆ ไปหน่อยแต่พอโตขึ้นก็ยืดสูงตอนนี้สูง175หนัก60แล้ว ด้วยความที่พ่อเป็นฝรั่งด้วยมั้งแกเลยมาซื้อที่เล็กๆ ตรงนี้ไว้เห็นทีแรกตั้งใจจะเปิดบาร์เหล้าตามทำเลปกติที่มันสมควรจะเป็น แต่ลูกชายคนเดียวดันชอบทำเบเกอรี่ซะได้นี่นา

เมื่อคนสองคนถูกคลุมถุงชนให้แต่งงาน คนพี่เป็นตำรวจอายุ 35ปี คนน้องเป็นเด็กติดเกมส์วัย 25ปี แทนที่ทั้งคู่จะปฏิเสธการแต่งงานแบบหัวชนฝาแต่กลับตกลงแต่งงานอยู่กินกันมาได้ถึงหนึ่งปีเต็มโดยที่ไม่เคยทะเลาะกันเลยและมีอะไรกันบ่อยมากดุมากแต่แทบไม่เคยบอกรักกันมันก็จะอิหยังวะหน่อยนะคะ คำเตือน มันคือpwp ไม่มีอะไรมากอิ๊อ๊ะกันไปวันๆ ตามประสาคนกาม

น้องบิลลี่คนสวยสาวสองมีนมและมีงูวัยยี่สิบปีกับภารกิจแปลงร่างเป็นสาวเต็มตัวด้วยการเสริมบนผ่าล่างแม้ไม่รวยแต่ก็จะสวยให้ได้วันดีคืนดีได้ทำนมฟรีจากคลีนิกเสริมความงามเปิดใหม่ใส่เต็มที่  400cc หลังนมเข้าที่ก็มีเรื่องให้ต้องย้ายโรงเรียนแล้วรู้มาว่าชมรมเชียร์ลีดเดอร์ขาดผู้หญิงหนึ่งคนงานนี้จึงมีคนเนียนเข้าไปด้วยความชุลมุน

กันต์ รักษ์ชาติไทย ผู้กองคนเก่งแห่งหน่วยปราบปรามยาเสพติด เขาได้รับภารกิจสำคัญให้ไปสืบราชการลับเพื่อกำจัดคนชั่วหนักแผ่นดินให้สิ้นบ้านเมือง เหมือนชะตาฟ้าลิขิตให้เขาพบเจอกับสาวน้อยสู้ชีวิต ปาหนัน ธรรมชาติก่อเกิด เด็กสาววัยเพียงสิบเก้าที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนให้ตัวเองและครอบครัวอยู่รอด อาจเป็นเพราะความผิดพลาดตกกะไดพลอยโจนที่ทำให้กันต์ต้องรับผิดชอบสาวน้อยแสนสวยที่ตามหามาตลอดทั้งชีวิต แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือความรักอันอ่อนหวานซาบซ่านหัวใจที่ผูกหัวใจสองดวงเข้าด้วยกัน

ริน สาววัย 33 ขวบชีวิตจืดชืดหลังจากแต่งงาน สามีบ้างานไม่มีเวลาอยู่บ้าน จนกระทั่งหลานชายของเขาเข้ามาอาศัยอยู่เพื่อเรียนต่อ ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป

เรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมารดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ กองโจรสลัดประจำเรือแบล็กคาเคนจึงมุ่งหมายที่จะปล้นสะดมคฤหาสน์เก่าของตระกูลลอร์ดแห่งหนึ่งประเทศอังกฤษ แต่ผู้ใดจะรู้เล่า ว่าหีบสมบัติที่พวกเขาปล้นขึ้นเรือมาจะเป็น...โลงศพของแวมไพร์? แค่ถูกทางกองทหารหมายหัวลงบัญชีดำก็ว่าหนักหนาแล้ว เมื่อต้องมาเจอกับ ลอร์ดเกรแฮม แวมไพร์ที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปี เห็นทีว่าชีวิตของลูกเรือคงจะหาไม่กันในวันนี้ เดือดร้อนถึง กัปตันออเดรย์ แบรล์ ที่ต้องเสียสละตัวเอง เพื่อรักษาชีวิตลูกน้องจากการถูกลงมติเสียงข้างมากให้พลีกายแทนทุกชีวิต มันใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาเสียสละเหรอ!? โชคดีที่ลอร์ดเกรแฮมไม่ได้กระหายเลือดถึงขนาดกล้ากัดกัปตันโจรสลัดรูปงามแต่โสโครกซกมกตรงหน้าได้ ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ กิน ต่อให้ไม่ได้กระหายเลือดแต่ก็กระหายรัก ความปรารถนาที่เก็บกลั้นมากกว่าหลายร้อยปีถูกปลดปล่อยในครานี้ โดยมีกัปตันจอมกะล่อนเป็นที่รองรับอารมณ์ คอยดูเถอะ ถึงฝั่งเมื่อไร ข้าจะเอาลิ่มไม้ตอกเจ้าให้จมดิน! ออเดรย์สาบานไว้กับตัวเองว่าจะต้องเอาคืนแวมไพร์มากราคะนี้อย่างสาสมแน่นอน!

เมื่อผู้หญิงที่เขารัก ทำให้เธอต้องกลายเป็น ‘ของเล่นบนเตียง’ และฝากแผลใจให้เธอเจ็บเจียนตาย เธอยอมกระโดดลงไปเล่นเกมส์นี้ จนเผลอใจไปรัก ‘ควาe’ อย่างเขา สุดท้าย…เธอยอมอยู่ ‘แบบคนไม่มีสถานะ’ และรอวันเอาคืนผู้หญิงที่เขารัก ‘ให้จำไปจนตายว่า กำลังเล่นผิดคน’

ทันทีที่เข้าสวมกอดแนบอกแกร่งของผู้เป็นสามี นางรู้ได้ทันทีว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางอีกต่อไปแล้ว อ้อมกอดแสนอบอุ่นที่คะนึงหามาเนิ่นนาน ทว่าตอนนี้กลับเย็นเฉียบประหนึ่งแผ่นน้ำแข็งก็มิปาน อีกทั้งสายตาของเขาที่มองมายังเรียบเฉยเสียจนหัวใจของนางเริ่มสั่นคลอน ครั้นมองเห็นสตรีอีกผู้ถึงได้เข้าใจว่าคนที่เขารักไม่ใช่นางเหมือนดั่งเคย นี่น่ะหรือคือผลตอบแทนของนางที่รักมั่นต่อเขาผู้เดียว สุดท้ายถึงได้เข้าใจว่าความรักระหว่างชายหญิงหาได้ยั่งยืนเหมือนดั่งคำพูดแสนหวานที่เขาเคยพร่ำบอก เมื่อเขาไร้ใจมิได้รักใคร่นางเหมือนวันวานคงไม่มีเหตุผลใดที่ต้องฉุดรั้งเขาไว้อีก ไม่มีอีกแล้วหยดน้ำตาและความเสียใจ ต่อแต่นี้นางขอหย่าขาดจากเขา

เป็นแนว Mpreg นายเอกท้องได้นะคะ ราชโองการสายฟ้าแลบสั่งให้ ไป๋ชิงโจว เกอตกอับต้องแต่งงานกับ หลี่โม่หราน อ๋องวิปลาสที่ใครๆ ก็หวาดกลัว เล่าลือกันว่าชายาเก่าตายเพราะทนความบ้าคลั่งไม่ไหว คนเขาลือกันว่า หลี่โม่หราน คืออ๋องวิปลาสผู้กระหายเลือด แต่สำหรับ ไป๋ชิงโจว... สามีของเขาเป็นเพียง 'ก้อนขนขี้กลัว' ที่รวยล้นฟ้าเท่านั้น การแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยความหวาดระแวง กลับกลายเป็นมหกรรมความคลั่งรักระดับตำนาน กฎของจวนอ๋องจึงมีเพียงข้อเดียว... "คำสั่งของพระชายา คือประกาศิตสวรรค์ ใครขัดใจเมียข้า... เจอดีแน่!"

จะทำยังไงเมื่อ "พริ้งพราว" สาวสวยหน้าใสไร้ประสบการณ์ดันไปสะกิดใจหนุ่มหล่อร้ายตัวพ่อของคณะวิศวะเข้า ทุกคนบอกกับเธอเป็นเสียงเดียวกันว่าพี่เขาหล่อนะแถมยังเป็นประธานสโมสรนิสิตอีก แต่แล้วไงล่ะ.... เธอควรคล้อยตามไหม?? เพราะถึงพี่เขาจะเป็นหนุ่มฮ็อตเว่อร์วังยังไง แต่เรื่องในคืนนั้นที่เจอมันทำให้เธอต้องทำทุกหนทางเพื่อหนีและหนีเท่านั้น โธ่!! ฉันก็แค่อยากมีแฟน แต่ไม่เห็นต้องส่งผู้ชายหื่นๆ ที่ในหัวมีแต่เรื่องพรรณนั้นอย่างพี่ซันมาให้ฉันก็ได้!!! สรุปโลกมันกลม หรือเป็นฉัน.... ที่เสร่อเหวี่ยงตัวเองเข้าไป!! นิยายรักวัยรุ่นแนว feel good 18+ ดีต่อใจ พระเอกนางเอกขายขำหนักมาก กว่าจะรักกันไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้นถ้าอยากรู้ว่าเรื่องราวความรักของทั้งคู่จะเป็นยังไง ต้องอ่านกันน้าาาาา!!

เฮียรังเกียจฉัน ไล่ฉัน แต่ก็อยากเอาฉัน ตกลงเฮียจะเอายังไงกันแน่ คนเลว ฉันเกียดเฮีนที่สุดเลย

พฤกษ์ เกริกเกียรติสุริยะ... เขารักเธอไม่มีวันเปลี่ยนแปลงและจะรักตลอดไป “เจ็บหรือเปล่า ทำไมไม่หลบ” นิ่มสัมผัสถึงน้ำเหนียวๆ ที่ติดมากับเล็บและมือ เธอทำเขาเลือดตกยางออกอีกแล้ว “หลบได้ไง เมียกำลังโมโห ถ้าหกล้มฟาดไปจะทำยังไง พี่เป็นห่วงนิ่ม ห่วงลูกของเรานะ” พฤกษ์คุกเข่าลงตรงหน้า เขาแนบหน้าโอบกอดเอวเธอเอาไว้ “พี่พฤกษ์” “เจ็บแค่นี้เล็กน้อย พี่ยอมทำให้เมียและลูกรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้ระบายอารมณ์ ยอมเป็นกระสอบทรายให้ทั้งสองคนฟัดตลอดชีวิตเลย” “พี่พฤกษ์” นิ่มอนงค์ปิดปากร้องไห้โฮ รู้สึกตื้อในอก มีผู้ชายแบบนี้อยู่ในโลกจริงเหรอ *** นิ่มอนงค์ พงศ์ไพบูลย์วิทยา... เธอเพิ่งรู้ว่ารักเขา ผู้ชายที่ทำทุกอย่างเพื่อเธอมาทั้งชีวิต ในวันที่เขาจะจากไป เธอไม่มีวันยอมโดยเด็ดขาด “หวงนิ่มเหรอ” นิ่มอนงค์ยิ้มจนแก้มพองเมื่อได้ยินประโยคของเขา อารมณ์ตึงเครียดคราแรกแปรเปลี่ยนเป็นรื่นรมย์ในทันที “ใครพูด ยังไม่ได้พูดสักคำ” พฤกษ์ตอบหน้าตาย เขาจับขาเธอพาดบ่า “อื้อ... พี่พฤกษ์” นิ่มอนงค์หยัดสะโพกรับ “กะจะจับพี่โดยการปล่อยตัวให้ท้องหรือไง”

เมื่อถูกรุ่นพี่ร่วมสถาบันกล่าวหาว่า “ซื่อบื้อ” คุณหนูคีพลุคอย่างเธอจึงตัดสินใจพิสูจน์ ว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่เขาคิด “ความสัมพันธ์นี้… มิขอให้เรารู้กันแค่สองคนนะคะ”