All

"เมื่อพันธะที่เขาหยิบยื่นให้มีเพียงความเกลียดชังและการตีตรา... เธอจะหนีพ้นเงื้อมมือวิศวกรไร้หัวใจคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อยิ่งหนี เขายิ่งรัดรั้งด้วยพันธะร้ายที่ยากจะตัดขาด"

ลมปากเพียงแผ่วเบาแต่กลับทำให้ความรักยิ่งเพิ่มพูนสุดคณานับ แม้คำหวานจะอาบไปด้วยพิษแต่กลับล่อลวงให้หลับตา ปิดหูเชื่อ อย่างสนิทใจ "รัก หลง เกินจะโงหัว"

ด้วยเหตุบังเอิญ...ในวันนั้นทำให้ฟานซินได้ช่วยเหลือชายหนุ่มที่บาดเจ็บ ทว่าเมื่อหายดีเขากลับทิ้งไว้เพียงแค่จดหมายและของแทนใจ "โปรดรอข้า ข้าจะรีบกลับมา ข้าสัญญา" เพราะยึดมั่นในคำสัญญาด้วยความรัก จึงทำได้เพียงแค่เฝ้ารอ วสันต์ฤดูล่วงพ้นถึงสองหน ในเมื่อคนรักไม่กลับมา เช่นนั้นเขาจึงต้องตามหา เหตุใดจึงมีพระราชโองการจากฮ่องเต้ถึงสองครั้งสองครา หนึ่ง ให้เขาเป็นบุตรบุญธรรมของเสนาบดีกรมพระคลัง สอง ให้เขาสมรสกับ ต้าเจียงจวินแม่ทัพหวังเทียนหลิว ผู้มีศักดิ์เป็นถึงจวิ้นอ๋อง แล้วเหตุไฉน แม่ทัพใหญ่ผู้นั้น จึงเป็นคนเดียวกันกับคนรักที่เขาเฝ้ารอ

ในวงการบันเทิงมีอาชีพหนึ่งที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ คือสตั้๊นแมน แต่ไม่ใช่แค่การแสดงฉากต่อสู้หรือเสี่ยงตาย ยังมีสตั๊นแมนที่รับแสดงฉากอย่างว่าโดยเฉพาะ หนึ่งในนั้นคือหลินชิง หญิงสาวเป็นสตั๊นแมนฉากเสียวที่ดาราหนุ่มในวงการอยากร่วมงานด้วยมากที่สุด ทั้งรูปร่างและท่วงทำนองของเธอชวนถึงบทบาทและชวนเร้าใจที่สุด

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งสองเพื่อนซี้สายห้าวและสายงกอย่าง จิรกร และ มินตรา ทะลุเข้าไปในนิยายน้ำเน่าที่เพิ่งนั่งวิจารณ์กันกลางร้านก๋วยเตี๋ยว แทนที่จะได้เกิดใหม่เป็นนางเอกผู้อ่อนหวาน กลับต้องมารับบทเป็น แพรขวัญ และ น่านฟ้า สองนางร้ายแพ็กคู่ที่มีจุดจบคือการฆ่ากันตายเองอย่างอนาถ ท่ามกลางสถานการณ์บีบคั้นบนดาดฟ้าที่ต้องเลือกระหว่าง ทำตามบท หรือ ทำตามใจ ทั้งคู่จึงตัดสินใจสะบัดบ็อบใส่พระเอกเย็นชาและพระรองมาดนิ่ง แล้วหันไปควงเงินมหาศาลเพื่อหาความสุขให้สมฐานะเศรษฐี แต่ทว่า... นางเอกที่ดูอ่อนแอกลับเริ่มเผยธาตุแท้ที่ร้ายยิ่งกว่าซาตาน ส่วนเหล่าชายหนุ่มที่เคยตั้งแง่รังเกียจ กลับเริ่มตามตื๊อพวกเธอไม่เลิกรา "รวยขนาดนี้ จะไปสนใจผู้ชายพวกนั้นทำไม ไปซื้อโฮสต์มาลูบซิกแพกเล่นดีกว่าไหมเพื่อนรัก?" "พูดถูกใจมากจิ แปะมือ!" โปรดติดตาม..

“นวด...ของข้าสิ” เซียวอ๋องเกลี่ยริมฝีปากของเธอเบาๆ “ใช้ปากของเจ้านวดนะ เอาให้สุดฝีมือเลย อยากรู้นักว่าจะปากดีสักแค่ไหน” นางเอกเรื่องอื่นทะลุมิติเข้าวัง ไม่ก็ทะลุมิติมาเจอพระเอกหล่อๆ แต่ชะตาของหนูทะลุมิติมาอยู่ซ่อง วาสนาของอีสาวนักสู้จริงๆ ลลิตา สาวออฟฟิศฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองอยู่ในหอหยกเขียว หอนางโลมอันดับหนึ่งของเมืองหลวง รับจ๊อบดีดพิณตะแหง่วๆ กล่อมแขก หากินไปเรื่อย เสียงเพี้ยนจัดจนไปสะกิดต่อมรำคาญของเซียวอ๋อง อ๋องจอมโหด ดุอย่างกับยักษ์มาร อ่ะ... งั้นหนีไปเต้นลำไยก็ดันไปเตะตาท่านชายอวิ๋นหลงอีก งุ้ย... ปวดหัวว้อย...

น่านน้ำ ถูกส่งไปดูแลโครงการขอใบรับรองผลผลิตที่สวนส้มแห่งหนึ่ง แต่เมื่อไปถึง เจ้าของสวนกลับมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม "คุณเนี่ยนะ นักวิชาการที่กรมส่งมา"..."ใช่ค่ะ มีตรงไหนไม่เหมือนเหรอคะ"

เมื่อนัด yesไปเจอคู่อริที่จ้องจะเสียบ แต่ไม่ชอบขี้หน้า แต่ก็ได้กัน ได้แล้วได้อีกได้จนอิ่ม เอิ้ก~

รัณ เจ้าของร้านกาแฟ "บ้านกาแฟอุ่นไอรัก" ต้องสืบทอดกิจการเพียงลำพังหลังสูญเสียครอบครัวจากอุบัติเหตุ เขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายท่ามกลางกลิ่นหอมของกาแฟและขนมไทย จนกระทั่งได้พบกับ ธันวา บล็อกเกอร์หนุ่มชื่อดังเจ้าของช่อง "แชะชิม" ที่ปลอมตัวมาเป็นพนักงานในร้านเพื่อหลบหนีความกดดันจากครอบครัวมหาเศรษฐีในภูเก็ต เรื่องราววุ่นวายเริ่มต้นขึ้นเมื่อทั้งคู่ต้องร่วมมือกันปกป้องร้านจากแผนร้ายของ เอกภพ มิจฉาชีพที่แอบอ้างชื่อช่องของธันวาเพื่อต้มตุ๋น ท่ามกลางอุปสรรคและความลับที่ค่อย ๆ เปิดเผย ทั้งคู่ได้เรียนรู้ที่จะเปิดใจและพิสูจน์ความรักต่อหน้า คณิน พ่อของธันวาที่ตั้งแง่ไม่ยอมรับ สุดท้าย ธันวาและรัณสามารถพิสูจน์ได้ว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้วัดจากมูลค่าธุรกิจ แต่คือการได้สร้างอนาคตร่วมกันในสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำและความรัก

หย่ารักคุณสามีใจร้ายเขาเคยคิดว่าเธอจะไม่มีวันไปไหนเพราะเธอเคยพูดกับเขาด้วยแววตาแน่วแน่ ว่า “ต่อให้คุณไม่รัก ฉันก็จะอยู่ตรงนี้”แต่สุดท้ายเธอก็จากไป พร้อมน้ำตาเงียบๆ และกระเป๋าเพียงหนึ่งใบในวันที่เสียงประตูปิดลง คามินเพิ่งได้รู้ว่า ความเงียบมันเสียงดังแค่ไหน ดังพอจะกลบทุกเสียงในหัวใจ ดังพอจะทิ่มแทงให้รู้ว่า เขาเพิ่งสูญเสียผู้หญิงที่รักเขาที่สุดในชีวิตไปด้วยน้ำมือของตัวเองเขาเคยหลงคิดว่าเธอจะทนได้ เคยมั่นใจว่าเขาไม่ได้ทำร้ายเธอ แต่พอมองย้อนกลับไป ความเมินเฉยของเขา คำพูดที่ไม่เคยอ่อนโยน และกำแพงที่เขาสร้างขึ้นทุกวัน ล้วนเป็นมีดเล่มเล็กๆ ที่คอยบั่นทอนหัวใจของเธอ จนไม่เหลืออะไรให้เก็บไว้รักอีกต่อไปแต่ตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ตรงหน้า ในวันที่เขาเปลี่ยนไป ในวันที่เขากล้าที่จะบอกรักแม้เธอจะลังเล แม้เธอจะยังเจ็บ แต่เขาก็สัญญาไม่ว่าจะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ไม่ว่าเธอจะยอมให้อภัยเขาหรือไม่ แต่เขาจะยืนอยู่ตรงนี้ เพื่อรักเธอใหม่ให้ดีกว่าที่เคย

เธอจะมีตัวตนแค่เพียงที่ไร่ ไม่มีทะเบียนสมรส ไม่มีงานแต่งงาน....ทนได้ก็ทนทนไม่ได้เธอก็ต้องเป็นฝ่ายไปเองในเมื่อเขาต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อว่าจะไม่ใช่คนที่ทิ้งเธอไปก่อน ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนบัวบูชาก็ทนได้เพราะหัวใจมันดันมอบให้เขาไปแล้ว.....มีเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอยอมเดินออกมาจากชีวิตรัชชานนท์..คือเขาเจอผู้หญิงที่เขารัก เธอจะไม่ขอเป็นส่วนเกินแต่จะยินดีให้เขามีความสุขแม้ว่าตอนนี้ชีวิตของเธอจะไม่ได้มีเพียงแค่ตัวคนเดียวก็ตาม //***//**//

คำสาปตระกูลทำให้ฉันเห็นผี และมีเพียงจูบจากเขาที่หยุดมันได้ ปัญหาคือ… ผู้ชายคนนั้นคือแบดบอยเจ้าชู้ที่สุดในมหา’ลัย!

ตั้งใจจะไปเซอร์ไพรส์คนรักแต่ถูกเซอร์ไพรส์กลับ เพราะคนรักที่เธอผลักดันจนเป็นถึงพระเอกแนวหน้ากำลังกินแซ่บกับเพื่อนสาวคนสนิทแถมยังถูกทั้งสองคนฆ่าตาย กลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนมาสวมร่างนางร้ายที่ถูกเกลียด

เธอหายไปในวันที่เขากำลังจะสารภาพรัก...แต่สุดท้ายโชคชะตานำพาให้ทั้งสองกลับมาพบกันในฐานะ " สายรหัส "

“ ผู้หญิงบ้าไรว่ะ โครตดื้อ อย่าให้ถึงวันแต่งงานนะเฌอลิน…“ มาร์ค มาเฟียหนุ่มที่ต้องขึ้นรับตำเเหน่งเเทนผู้เป็นพ่อตั้งเเต่อายุน้อย โดยมีพันธะสัญญาคือการเเต่งงานกับเธอ เฌอลินคุณหนูสุดดื้อ ที่เจอหน้าเขาทีไรเป็นต้องเถียงกัน จนวันหนึ่งความดื้อของน้องทำให้เขาอยากปราบเธอด้วย... ” ถึงเธอจะเป็นเพื่อนน้องสาวฉัน ถ้าฉันต้องการ ยังไงเธอก็ไม่รอดเฌอลิน “

เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อนักเขียนท่านหนึ่งเขียนนิยายไม่สมเหตุสมผลเขียนให้ตัวร้ายต้องฆ่าลูกตัวเองที่มีพระรองเป็นพ่อ นางทำทั้งหมดเพื่อใส่ร้ายน้องสาวต่างมารดาเพียงเท่านั้นที่บังอาจแย่งชิงทุกอย่างไปจากนาง ผลสุดท้ายนางร้ายผู้นี้ถูกเกลียดชังจากสามี อีกทั้งการใส่ร้ายของนางกลับไม่สำริดผล ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้นและรู้สึกผิดต่อลูกน้อยในเวลาเดียวกันจนสุดท้ายนางต้องฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิด ฉางเห่ย....นักเขียนไส้แห้งมีความฝันอยากเขียนนิยายให้เป็น Bestseller แต่ความฝันของเธอต้องพังทลายเพราะต้องมาตายด้วยอาการใหลตายเนื่องจากโหมงานปั่นนิยายอย่างหนัก พอตื่นขึ้นมาครั้งนี้ฟื้นขึ้นมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ตนเองเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง....... ฉางเห่ยขอใช้โอกาสนี้ในการแก้ไขตัวละครของตนเอง จากแม่ใจร้ายที่ใช้ลูกเป็นเครื่องมือในการทำลายคนอื่น นางขอเป็นแม่ที่ดีของเจ้าตัวน้อย...... ในเมื่อตายไปแล้วจะให้มานั่งเสียใจที่ปั่นนิยายไม่จบ และลงขายไม่ทัน ก็ขอให้ชีวิตทั้งหมดแก้ไขความผิดของตัวละครก็แล้วกัน แล้วเจ้าก้อนแป้นสีขาว อายุ สามขวบปีก็น่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน

“อื้ม!..อย่าค่ะ” เสียงร้องประท้องที่แผ่วเบาแต่สั่นสะท้านนั้นทำเอาเขาพอใจไม่น้อย ลิ้นสากตวัดเลียวนไปรอบๆยอดอกที่มันแข็งเป็นติ่งไตสู้ลิ้น แล้วดูดดื่มเน้นหนักสลับเบาจนคนใต้ร่างแอ่นหยัดและเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว “อ้า!..ซีดด” เสียงร้องคราง กายบิดเร่า ทำเอาปริญ แทบครั่ง แกนกายแกร่งแข็งตึงเปรี๊ยะจนแทบจะระเบิด แต่ยังหรอก...ขายังไม่รุกล้ำเธอตอนนี้ แต่จะเล่นกับเหยื่อที่หลงทางเข้ามาในกับดักสวาทของเขาให้หนำใจเสียก่อน

# เธอ สเปกผู้ชายไม่มี ขอแค่เป็นคนดีและไม่แก่เกินไป # เขา จริงไหมที่เขาว่า กินเด็ก 1 คืน อายุยืน 1 ปี สายตาของคนที่อุ้มมาสร้างความรู้สึกอบอุ่นแปลก ๆ ให้พลันผุดขึ้นในหัวใจ ยิ่งจับจ้องดวงหน้าเธอเขม็งราวกับจะบอกเป็นนัยว่าเขากำลังเริ่มสอนบทเรียนบทต่อไปให้เธอเตรียมตัว อิ่มอุ่นก็รู้สึกว่าร่างกายของเธอมันช่างไร้เรี่ยวแรง “คุณเหมมองอิ่มแบบนี้ อย่าบอกนะว่าคุณเหมจะกินอิ่มในนี้ ในห้องน้ำ” เหมราชไม่ได้พูดพล่าม ที่จริงแล้วเขาเป็นคนชอบลงมือทำมากกว่าพูด แต่จะพูดเก่ง หยอดเก่งสำหรับคนแค่บางคน ร่างสูงย่อตัวลงไปคุกเข่า แหงนใบหน้าคร้ามคมขึ้นมองคนตัวเล็กที่ยืนห่อไหล่หน้าซีดเหมือนรู้ชะตากรรม ดวงตาตระหนกจ้องเขากลับด้วยความตกใจ

ชีวิตที่เขาเคยปรารถนาเพื่อไปเริ่มต้นใหม่กับ 'ผู้หญิงที่รัก' วันนี้เธอคืนมันให้แล้ว...

เธอมาเพื่อปอกลอกคุณพ่อเลี้ยงสุดหล่อผู้ที่เคยถูกหมั้นหมายไว้ตั้งแต่วัยเด็ก จึงทำทุกวิถีทางให้เขาหลงรัก เพื่อเป็นสะพานที่จะได้เงินก้อนโตไปใช้หนี้ ทว่ากลับเป็นเธอเสียเองที่หวั่นไหว...มอบหัวใจให้ผู้ชายเย็นชาคนนั้น ภารกิจหลอกให้รัก...จึงเปลี่ยนเป็นรักที่ไม่ได้หลอกลวง ท้ายที่สุดแล้วเธอจะเลือกสิ่งไหน...ระหว่าง “เงินตรา” หรือ “หัวใจ”