All

เธอเป็นลูกคุณหนู ที่เอาแต่ใจ เขาเป็นวิศวะกรคุมงานที่ดิบเถื่อนและเคร่งในกฏระเบียบ จะเกิดอะไรขึ้นหากเธอคิดจะยั่วโมโหให้เขาโกรธ "นี่เป็นแค่การเตือน..คราวหน้า ถ้าคุณยังกล้ามาอวดดีกับผมอีก ผมจะไม่หยุดแค่จูบแน่ และต่อให้พ่อคุณเอาปื นมาจ่อหัวผมก็จะ....คุณให้จนไม่มีเสียงจะร้องเรียกหาพ่อเลย คอยดู"

มื่อน้องสาวฝาแฝด ต้องตายเพื่อรักษาเกียรติ พี่สาวเยี่ยงนางหรือจะไม่ออกหน้าทวงแค้น ส่วนเขาบุรุษที่ผู้คนยำเกรง ทว่าแท้จริงแล้วถูกควบคุมจากพิษร้าย เมื่อพยัคฆ์ร้ายทั้งสองโคจรมาพบกัน ผลจะออกมาเป็นเช่นไร...

เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว แม้กระทั่งคนที่ปลอบโยนเธอในวันที่เธอ (อกหัก) อกหักในวันแต่งงานของเรา

ตอนมีไม่เคยเห็นค่า ตอนเธอจากไปจึงรู้หัวใจตัวเอง ณรมลแต่งงานกับพฤกษ์ เพราะความเหมาะสม ชีวิตคู่ที่ไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง ก็ไม่ต่างอะไรกับเล่นเกม ที่ใครแพ้ต้องเดินออกไปจากชีวิต "ความสัมพันธ์ของเราดีขึ้นกว่าเดิมค่ะ ที่ผ่านมาเราต่างคนต่างอยู่มาตลอด ต่อไปนี้เราจะช่วยกันเลี้ยงลูกนะคะ ปล่อยวางนะคะคุณพฤกษ์ ฉันเชื่อว่าคุณไม่อยากทำแบบนี้หรอก คุณไม่อยากทำร้ายฉันมาตั้งแต่แรก เราเป็นเพื่อนดีที่ต่อกันนะคะ" ณรมลยืนนิ่งอยู่กับที่ เมื่อพฤกษ์เดินเข้ามาหา "พาย...ผม" มือบางแตะลงที่ปากของเขา "ไม่ต้องพูดอะไรนะคะ ไม่ต้องขอโทษ ไม่ต้องเสียใจ ฉันเข้าใจคุณทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่นะคะคุณพฤกษ์" "ผมรักคุณนะพาย" "เก็บความรักของคุณ ไว้ให้คนที่คู่ควรเถอะค่ะ เรากลับกันนะคะดึกมากแล้ว" พฤกษ์กอดณรมลแนบอก หญิงสาวกอดตอบเขา ไม่รู้ว่าพฤกษ์คิดอะไรอยู่ สำหรับเธอขอให้เลิกแล้วต่อกัน เธอจะหยุดทุกอย่าง สิ่งที่พฤกษ์ให้มา มากพอที่จะเลี้ยงลูกได้อย่างสบาย "อย่าไปจากผม อย่าพรากลูกไปจากผมเลยนะ ผมขอร้อง"

โจวหานอวี้... นายทหารที่ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏขายชาติ และฉันในฐานะว่าที่ภรรยาที่จะต้องตายตามเขาไปในอีกสามปีข้างหน้า! ไม่ได้การล่ะ ถ้าไม่อยากตาย ฉันต้องปราบตัวร้ายคนนี้ให้กลายเป็นสามีสายเปย์ให้ได้!

จังหวะสบตากันในครั้งนั้นได้เปลี่ยนผู้ชายที่ไม่สนโลกอย่างเขา ให้หันมาสนใจแค่เธอคนเดียว

ตอนมีไม่เคยคิดจะรักษา ปล่อยเธอเป็นของตายทั้งที่ยังมีลมหายใจ ความดี มันซื้อใจเขาไม่ได้ เพราะเขาไม่มีวันคิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จนเป็นเธอที่ต้องยอมออกไปจากชีวิตเขา

"รักแรกพบอะไรวะ ไร้สาระ " ประโยคนี้ออกมาจากปาก"กานต์ " เจ้าพ่อเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญ ตัวพ่อแห่งวงการเกย์รุก เขาไม่เคยศรัทธาในความรัก มองว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องไร้สาระ เขาคือทายาทเศรษฐีชื่อดังระดับหมื่นล้าน แต่กลับไม่เอาไหนในสายตาพ่อตัวเอง กานต์เป็นคนทะเล้น ขี้เล่น อบอุ่น ถึงแม้จะโตมาจากครอบครัวที่ไม่ได้รักเขาเท่าไหร่นัก เขาจึงพยายามเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายให้คนอื่นมาตลอด จนกระทั่งเขาได้พบ"พลับพลึง "แพทย์หนุ่มไฟแรงผู้ที่ถูกโอบล้อมมาด้วยความรักตั้งแต่ยังเด็ก พลับพลึงเป็นคนที่ยิ้มแล้วโลกสดใส ซึ่งทำให้กานต์ตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ แต่ดูเหมือนพลับพลึงจะไม่ชอบขี้หน้าเขาเท่าไหร่นัก แต่กลับทำให้กานต์สนใจมากขึ้นไปอีก ไม่รู้ว่าโชคชะตาหรืออะไรเล่นตลก เมื่อครอบครัวทั้งสองฝ่ายดันรู้จักกัน กานต์จึงใช้โอกาสนี้ขอหมั้นอีกฝ่าย แม้พลับพลึงจะไม่เต็มใจนักแต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีใจ แต่กานต์กลับทำหน้าที่ของสามีทุกอย่างได้ไม่เคยบกพร่อง "ใจอ่อนให้พี่ยังครับ " "ไม่มีวันครับ.." "โธ่ ใจร้ายจัง แต่นานกว่านี้ก็จะรอนะครับ "

"ฮูหยินของข้า... ช่างงดงามนัก แต่ไฉน... คอของเจ้าถึงมี 'ลูกกระเดือก' เล่า?" "ขะ... ข้ามีโรคประจำตัวเจ้าค่ะ! มันคือโรคคอพอก!"

ชายหน่,มที่ผิดหวังในความรักเข้าขั้นสาหัส จนอาการหนักแอน ตีผู้หญิงไปแล้วทั้งโลกอย่างเพลิง มีอันต้องป่วนหัวใจ เมื่อเธอ ก้าวเข้ามาว่ นวายในสวนส้มตะวันฉาย ผู้หญิงอะไรน่ารักน่าหยิก แถมมาด้วยเป้าหมายไม่ธรรมดา อย่างนี้ต้องแกล้ง...เสียให้เข็ด เมื่อถูกยื่นข้อเสนอ ให้ไปเป็นสปายสายลับจับเกย์ ในสวนส้มตะวันฉาย ตวงรักจึงตะครุบงานนี้ไว้อย่างรวดเร็ว แต่ทว่าตั๋วเครื่องบินไปสวิส พร้อมกับพอกเก็ตมันนี่ มันจะคุ้มไหมนะ ถ้าเจอกับคนเจ้าเล่ห์แสนเนียนอย่างอีตาเพลิง!

“ผมรักคุณนะตวง” อนิรุจบอกรัก มือแกร่งเอื้อมมากุมมือหญิงสาว ตวงรักดึงมือกลับแล้วมองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น ตาสองคู่สบกัน อนิรุจอยากให้ตวงรักเห็นความจริงใจในดวงตาของเขา ว่าเขารักเธอมากเพียงใด “ความรักไม่ได้หายไปไหนคะรุจ ฉันยังรักและหวังดีกับคุณเสมอ ตอนนี้ฉันมีความสุขมากแล้วค่ะ ถ้าอยากให้ฉันสบายใจอย่าพูดแบบนี้อีกนะ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะคะ” หัวใจแกร่งเจ็บร้าวแต่ยังฝืนยิ้มให้เธอ ตวงรักใจแข็งเหลือเกิน ผู้หญิงที่เขาเคยสบประมาทว่าไม่มีเขาเธอคงขาดใจตาย วันนี้เข้มแข็งและมีเหตุผลมากขึ้น เขาเสียอีกที่กำลังจะตายเพราะขาดเธอ “ถ้าผมรู้สักนิดว่าจะมีวันนี้ ผมจะไม่หย่าเลยครับ” อนิรุจบอกกับหญิงสาว “ฉันหย่าเพราะอยากให้คุณไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ค่ะรุจ ไม่ได้หย่าให้คุณกลับมารักฉัน” “ในที่สุดคนที่แพ้ก็คือผม” “ระหว่างเราไม่มีใครแพ้ใครชนะหรอกค่ะ อย่างที่ฉันเคยบอกกับคุณว่าความรักของฉันไม่ได้หายไปไหน แค่ย้ายจากหัวใจไปไว้ในความทรงจำ ฉันจะจำคุณตลอดไปค่ะรุจ” “ผมจะรักคุณตลอดไป”

สปาแห่งนี้...ไม่มีความรัก เพราะเหตุผลเดียวที่ทุกคนมาที่นี่ก็เพื่อ...sex

คุณนายคนใหม่ของคุณท่านชอบไปคลุกอยู่ในสวนกุหลาบของที่นั่นมีความลับของคุณนายคนสวย คนสวนคนใหม่ หุ่นกำยำ และเป็นใบ้ สินทรุดลงนั่งแทบเท้าเธอ...และทำในสิ่งที่แก้วเกสรคาดไม่ถึง ว่าสินจะทำแบบนั้น เขายกเท้าของเธอไปจูบ... "สิน ทำอะไรจ้ะ" เขายิ้มส่งให้กับเธอ และส่งภาษามือบอกเธอว่าเขาขอบคุณเธอ...แก้วเกสรมองการกระทำของเขาอย่างปลาบปลื้ม ที่เขายกย่องเธอขนาดนี้ ก็น่ารักขนาดนี้...ใครจะไม่รักไม่หลง "จะขอบคุณอย่างนั้นหรือ" เขาพยักหน้า แก้วเกสรแยกขาออก...เธอสวมเดรสสั้นเหนือเข่า พอเธอแยกขาต่อหน้าเขา มันก็เปิดเผยบางส่วนแก่สายตาของชายหนุ่ม เธอเลื่อนมือไปลูบตรงความอิ่มอูมอย่างยั่วเย้า สินมองการกระทำของเธอด้วยนัยน์ตาที่ร้อนลุกไปด้วยไฟ

“พรีม ๆ หยุดก่อน” เขาร้องเรียกหญิงสาวเอาไว้ เสียงดังฟังชัดทำเอาเด็กน้อยถึงกับหันมามองคนเรียก “คุณลุง” น้องพอวาเห็นหน้าก็จำได้ว่า เขาคือคนที่ได้เจอที่หน้าห้องน้ำเมื่อตอนมาถึงที่ร้าน พริมาภาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินบุตรสาวร้องทักเขาขึ้น จริงอยู่ว่าหญิงสาวต้องการให้เขารับรู้ว่าเด็กที่เธอจับมือเอาไว้อยู่นี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ “น้องพอวา” “คุณลุงจำชื่อน้องพอวาได้ด้วย” เด็กน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยดีใจที่มีคนจำชื่อตัวเองได้ “จำได้สิคะ” “น้องพอวา หนูรู้จักคุณ ... เอ่อ คุณลุงด้วยเหรอคะ” “คุณลุงช่วยน้องพอวากดสบู่ให้ตอนน้องพอวาล้างมือค่ะ” เด็กน้อยบอกเสียงใสเลยทีเดียว “พรีม เด็กคนนี้ ...” “น้องพอวาเป็นลูกสาวพรีมค่ะ” เธอไม่รีรอที่จะบอกออกไปเช่นนั้น เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดไม่ให้เขารู้ว่าเธอมีลูกแล้ว คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มถึงกับร้อนวูบขึ้นมา พร้อม ๆ กับหลากหลายความรู้สึกที่วิ่งแทรกเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่

เขาคือมหันตภัยสุดหล่อ ? ที่เข้ามาในสวนส้มตะวันฉายทำให้ชีวิตของเธอไม่ปรกติสุขอีกต่อไป อย่าคิดนะว่าจะมาเกาะแกะแม่ของเธอได้ ยัยตัวร้ายหวาน ใจ ไม่มีทางยอม! รักอลวนเกินขึ้นจากความเข้าใจผิด เรื่องราววุ่นๆ ที่ผูกหัวใจของหนุ่มนักเขียนสุดติสต์ ที่ต้องมาหลบภัยหนีงานแต่งที่ถูกคลุมถุงชน มาในสวนส้มตะวันฉาย เข้ากับแม่สาวตัวร้าย...ที่แสบ แต่น่ารักอย่างเหลือใจ เขาอยากได้เธอมาเป็นหวาน ใจของเขา... แต่จะทำอย่างไรนะ เมื่ออุปสรรคครั้งนี้ นอกจากความแสบอย่างเหลือร้ายของเจ้าหล่อนแล้ว ยังพ่วงมาด้วยว่าที่พ่อตาจอมหวงลูกอย่างเพลิงเข้าไปอีกน่ะสิ

"จะบอกให้นะ คุณคงเป็นผู้หญิงคนแรกมั้งที่เป็นคู่หมั้นที่น่ารังเกียจที่สุด แค่ผมมองหน้าคุณ ผมยังอยากควักลูกตาตัวเองออกมา"

“เมื่อชาติก่อนถูกหลอกลวงจนแท้งลูก ทะลุมิติมาเกิดในยุคโบราณมีสามีกับลูกชายวัยน่ารักขนาดนี้จะเป็นแม่ใจร้าย ภรรยาไม่เอาไหนได้อย่างไรกัน ฉันจะรักและดูแลทุกคนเป็นอย่างดีเอง ”

"ห้องนายมันร้อนนะ" "'ร้อนอะไรวะ แอร์เปิดฉ่ำขนาดนี้ เฮ้ ไอดา" ไอดากำลังถอดเสื้อยืดออก เธออยู่ในสภาพที่ทำให้ผมถึงกับสร่างเมา คนตรงหน้าสวยมาก ดึงดูดสายตามาก สองเต้ากลมดึงสายตาผม ผมรีบเมินไปทางอื่น ขณะที่ไอดายังคงดูไม่เดือดร้อนที่มาเผยท่อนบนสุดเอ็กซ์ให้ผมดู "เฮ้ แกเมาแล้วไอดา" "ก็เมาสิร้อนน่ะอาบน้ำไหม?" "ไอดาแกใส่เสื้อซะจะไปทำอะไรก็ไป แต่ตอนนี้ใส่เสื้อ ก่อน แกรู้ไหมว่ากำลังทำอะไร ไอ้เพื่อนบ้า เดี้ยวพ่อก็ปล้ำเสียหรอก" "ไอดา แกอย่าทำแบบนี้" "ทำไมล่ะ? แกไม่อยากเหรอ" "แต่ว่าถ้าทำมันลงไปแล้ว เรา อาจจะไม่เหมือนเดิม เพื่อน เอากันไม่ได้นะไอดา" "ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าคืนนี้เราสองคนเมา ไม่ใช่เพื่อนกัน" สองคนจูบกัน มันเป็นจูบที่ไม่หยุดง่ายๆ จนเหมือนลมหายใจจะหมด ผมเลยถอนจูบ ไอดาปรือตามองผม ตอนนี้เรากอดกันแน่น และมือของผมกำลังแตะไล้คลึงปลายยอดเต้าอวบ นั่นไปมา มันแข็งสู้มือผม "ไอดา แกแน่ใจนะ" 'ฉันอยาก มีอะไรกับแก"

เด็กในท้องนั่นมันลูกชู้! ฉันไม่มีวันลดตัวไปนอนกับผู้หญิงแพศยาอย่างเธอ!" นั่นคือคำพูดของเขา... ก่อนที่ขวดไวน์ในมือเธอจะฟาดลงกลางหัว! เพราะเอาตัวปกป้องภรรยาและลูกในท้อง... ‘หลงเหว่ย’ จึงฟื้นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำที่หายไป! เขาลืมช่วงเวลาที่เร่าร้อน ลืมความรักที่เพิ่งผลิบาน และลืมไปว่า ‘เฟิ่งชิง’ กำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่! มังกรหนุ่มกลับไปกางปีกปกป้องอดีตคนรักจอมเสแสร้ง และผลักไสภรรยาตัวเองอย่างเลือดเย็นด้วยคำว่า 'ลูกชู้' แต่ระดับคุณหนูตระกูลเฟิ่งมีหรือจะยอมทนฝืน หงส์สาวฟาดขวดไวน์เรียกสติสามีจนเลือดอาบ พร้อมประกาศกร้าว "นับจากวินาทีนี้ เด็กคนนี้จะไม่มีพ่อชื่อหลงเหว่ย!" กว่าพญามังกรจะความจำฟื้นคืนและรู้ตัวว่าทำดวงใจหล่นหาย... เขาก็ต้องหอนหาเมียและอ้อนวอนขอโอกาสเป็นพ่อของลูกแทบขาดใจ!

เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อนักเขียนท่านหนึ่งเขียนนิยายไม่สมเหตุสมผลเขียนให้ตัวร้ายต้องฆ่าลูกตัวเองที่มีพระรองเป็นพ่อ นางทำทั้งหมดเพื่อใส่ร้ายน้องสาวต่างมารดาเพียงเท่านั้นที่บังอาจแย่งชิงทุกอย่างไปจากนาง ผลสุดท้ายนางร้ายผู้นี้ถูกเกลียดชังจากสามี อีกทั้งการใส่ร้ายของนางกลับไม่สำริดผล ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้นและรู้สึกผิดต่อลูกน้อยในเวลาเดียวกันจนสุดท้ายนางต้องฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิด ฉางเห่ย....นักเขียนไส้แห้งมีความฝันอยากเขียนนิยายให้เป็น Bestseller แต่ความฝันของเธอต้องพังทลายเพราะต้องมาตายด้วยอาการใหลตายเนื่องจากโหมงานปั่นนิยายอย่างหนัก พอตื่นขึ้นมาครั้งนี้ฟื้นขึ้นมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ตนเองเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง....... ฉางเห่ยขอใช้โอกาสนี้ในการแก้ไขตัวละครของตนเอง จากแม่ใจร้ายที่ใช้ลูกเป็นเครื่องมือในการทำลายคนอื่น นางขอเป็นแม่ที่ดีของเจ้าตัวน้อย...... ในเมื่อตายไปแล้วจะให้มานั่งเสียใจที่ปั่นนิยายไม่จบ และลงขายไม่ทัน ก็ขอให้ชีวิตทั้งหมดแก้ไขความผิดของตัวละครก็แล้วกัน แล้วเจ้าก้อนแป้นสีขาว อายุ สามขวบปีก็น่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน