โรแมนติก นวนิยายและเรื่องราวของเว็บ

"พอยังจ๊ะ ชมเมื่อยขาแล้วจ้ะ" "ปวดวันนี้ซะด้วยสิ มาด้านหน้าบ้าง" ชมจันทร์รีบย้ายไปยืนด้านหน้าของเขาเผื่ออีกฝ่ายจะบอกพอเร็วขึ้น วางมือสองข้างลงบนไหล่แกร่ง กะระยะห่างตัวเองเอาไว้ไม่ให้ชิดเขามาก ถึงออกแรงกดที่มือ "อ๊ะ!" ผู้การสันต์รั้งคนที่ยืนลงมาหา แล้วจัดท่าให้คนตัวเล็กนั่งคร่อมตัวเอง ใช้มือทั้งสองข้างโอบเอวบางเอาไว้ อิงแผ่นหลังไปกับพนักพิงแล้วหลับตาพริ้มลง ชมจันทร์พูดไม่ออก เห็นเขานิ่งเธอจึงนวดต่อ นวดไปนวดมาอะไรบางอย่างด้านล่างกลับดันสะโพกของเธอขึ้นมา ชมจันทร์ตกใจ! ทำท่าจะลุกจากตักเขา ทว่าเขากลับกระชับกอดเอวเธอแน่น "ผู้การ!" "ฉันมาทวงค่าตอบแทน" "คะ..ค่าตอบแทนอะไรจ๊ะ" "เธอติดค้างค่าติวฉันไว้ลืมแล้วหรือเปล่า" ชมจันทร์นิ่งคิดตามที่เขาพูด เหตุการณ์วันนั้นถึงลอยเข้ามาในหัว "ผะ..ผู้การอยากได้อะไรจ๊ะ" ถามพร้อมใจเต้นระรัวเร็ว ตาคมมองลึกเข้าไปในดวงตากลมนิ่ง ทำชมจันทร์ร้อนๆ หนาวๆ ตามกาย ยิ่งฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เข้ามาในเสื้อพอรู้แล้วว่ามันคือเรื่องไหน "...อยากได้เธอ"

ถึงตอนนี้เธอจะเป็นแค่เด็กของอากรณ์ แต่อนาคตข้างหน้าเธอหมายมั่นปั้นมือเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเมียเขาให้ได้

เธอคิดว่าฉันจะช่วยเธอฟรีๆ โดยที่ฉันไม่ได้อะไรกลับคืนมาอย่างนั้นเหรอ

เธอคิดว่าเขาเป็นเกย์ ส่วนคนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นเกย์ ก็ดันแกล้งเล่นไปตามน้ำเพื่อแกล้งเธอ

"อาชา" ประธานจอมเจ้าเล่ห์ ส่วน "พอใจ" เป็นผู้ช่วยเลขาจอมพยศ ****** “จะหนีไปไหน” อาชารีบจอดรถดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงมาถามพร้อมกระชากดึงกระเป๋าเดินทางในมือเธอมาถือไว้ทันที “กลับบ้าน” พอใจตอบสั้นๆ แล้วยื่นมือไปหมายจะแย่งกระเป๋าเดินทางตัวเองกลับมา “งั้นก็ไปด้วยกัน บ้านเธอคือบ้านฉันเท่านั้นทูนหัว บอกแล้วไงว่าเธอเป็นเมียฉันพอใจ” พูดจบก็กระชากดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกแกร่งตัวเองแล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางมารั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วบดกระแทกจูบปากอวบอิ่มแสนหวานของคนดื้อทันที “อ่ะ อื้อ” มือเล็กทุบตีอกแกร่งคนตัวโตพร้อมกับพยายามบิดเบือนหน้าหนีแต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อแรงเขาเยอะกว่า “อ่า เห็นไหมเธอคือของฉันพอใจ ไปกับฉัน” อาชาถอนจูบออกมาเอ่ยย้ำให้คนดื้อจำใส่ใจว่าเขาคือใครและหล่อนคือใครก่อนจะดึงลากเดินเธอไปทางฝั่งนั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูยัดเธอเข้าไปและเปิดประตูหลังโยนกระเป๋าเดินทางเธอตามไปด้วย “อย่าคิดแม้แต่จะหนี ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนฉันตามถึงที่แน่” เขาขู่หล่อนเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะเปิดประตูรถหนี และมันได้ผล

จักรพรรดิตราหน้าบูรณิมาว่าเป็นลูกฆาตกร แม่ของเธอฆ่าภรรยาของเขาอย่างเลือดเย็น ทำให้ลูกเขากลายเป็นเด็กกำพร้า ฉะนั้นเขาจึงประกาศกร้าวว่าต่อให้แม่ของเธอตายเป็นผีตกนรกหมกไหม้ แต่คนที่ยังมีชีวิตอยู่เช่นเธอ ก็ต้องชดใช้อย่างสาสม! กระทั่งทุกอย่างถึงจุดสิ้นสุด พร้อมกับการจากไปของเธอ เขากลับพบว่าเขาไม่เหลืออะไรเลย เเม้กระทั่งหัวใจตัวเอง... "ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!" บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด "ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้" "คนถ่อย!" "ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง" คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย "สารเลว!" "แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้" "ไปลงนรกซะ!" "เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา "ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย" "ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ" คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ "ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"

"เรื่องราวความรักของเด็กสาว ที่หลงรักพี่ชายตัวเองอย่างบ้าคลั่ง" ตัวอย่าง “นี่มันเรื่องส่วนตัวของพี่ เราอย่ามายุ่งเรื่องของพี่ กลับไปได้แล้ว ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเหยียบที่นี่อีก” “ไม่ค่ะ! ยูจินรักพี่คิมค่ะ ยูจินจะมา ต่อให้พี่จะห้าม ยูจินก็จะมาค่ะ พี่คิมไม่รักก็เรื่องของพี่คิมสิคะ ยูจินไม่สน และไม่แคร์ค่ะ” เมนิลายักไหล่ พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 172 เซ็นต์ เดินไปหยิบถุงขนมที่ร่วงลงบนพื้นขึ้นมา ราวกับไม่ได้ยินในสิ่งที่คิมหันต์พูด “แต่พี่ไม่ได้รักเรา และไม่คิดจะรัก เพราะฉะนั้นออกไป และอย่ามาวุ่นวายกับพี่อีก พี่ขอเตือนครั้งสุดท้าย” น้ำเสียงของคิมหันต์มีร่องรอยสะกดกลั้นอารมณ์ “นั่นมันคือปัญหาของพี่ ไม่ใช่ปัญหาของยูจินค่ะ ยังไงพี่คิมก็ต้องเป็นของยูจินค่ะ จะปฏิเสธกี่ร้อยครั้ง ก็แล้วแต่พี่เลยค่ะ โอเค ยูจิน ต้องขอโทษด้วยนะคะที่มารบกวน สวัสดีค่ะ” ปล. เรื่องนี้นางเอกแสบแบบยกพริกมาทั้งสวนเลยค่ะ

เมื่อนักอ่านตัวยงอย่าง ‘พบตะวัน’ ได้ทำการคอมเม้นท์นิยายเรื่องโปรดที่ตัดจบไม่ตรงใจ แทนที่ตัวนางเอกของเรื่องจะทำการแก้แค้นสามีที่ไม่รักดีอย่างสาสม กลับตัดสินใจจบชีวิตของตัวเองลงเพื่อเป็นการปิดจบนิยายเรื่องนี้แทน พอเธอกดส่งคอมเม้นท์เรียกร้องให้ทำภาคต่อก็มีแอคเค้าน์ ‘แมงกะบี้สีรุ้ง’ เข้ามาแสดงความคิดเห็นว่าเห็นด้วยกับเธอ ควรทำให้ตัวนางเอกเรื่องนี้ได้เจอคนดีและมีความสุขกับเขาบ้าง แต่หลังจากที่เธอกำลังตอบกลับแอคเค้าน์แมงกะบี้สีรุ้งไปมา แสงสีขาวบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือก็สว่างวาบขึ้นมา ดึงตัวของพบตะวันนักอ่านช่างฝันเข้าสู่โลกนิยายย้อนเวลาภาค 2 ที่เธอได้รับบทเป็น ‘ธารตะวัน’ นางเอกของเรื่องที่เธอต้องเป็นคนดำเนินเรื่องเอง นำพาให้นางเอกลงเอยกับประธานจอมเย็นชาให้ได้ถึงจะหลุดออกจากนิยายในโลกนี้ แต่เส้นเรื่องที่มีทั้งการลอบฆ่าตัวพระเอก และฐานะที่ต่างกันของทั้งคู่มันจะบรรจบให้รักกันเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย!

บัวชมพู ต้องเข้าพิธีแต่งงานกับ ศาสตรา เจ้าของปางไม้ชื่อดังเมืองเหนือ แทน บัวไพลิน ที่หนีตามชายชู้ไปในวันก่อนแต่งงาน เธอต้องทำหน้าที่แทนพี่สาวทั้งที่ไม่ใช่คนรักของ เขา แต่หญิงสาวก็ยินดีทำทุกอย่าง ด้วยความเต็มใจ

”.....มึงจะบ้าหรือไง กูไม่เอาน้องเพื่อน“ / / “อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา เราคงไม่อยากได้เพื่อนพี่เป็นผัวหรอกจริงไหม”

เรื่องราวอลวนของห้าสาวจากสำนักงานด้านตัวเลขแห่งหนึ่งซึ่งทั้งชีวิตหมดไปกับการทำงานอย่างน่าเบื่อหน่ายจนใฝ่ฝันที่จะได้หลุดกรอบแห่งความเหนื่อยล้าออกไปใช้ชีวิตสุดขั้วที่แตกต่างโดยไม่มีข้อจำกัด ความฝันของพวกเธอคงวนเวียนอยู่แค่ตอนนอนหากมิใช่ว่าคืนหนึ่งกลับปรากฏประตูลึกลับขึ้นด้านหลังม่านในห้องชงกาแฟ ทันทีที่พวกเธอผลักประตูบานนั้นเข้าไป ชีวิตที่พบเจอช่างแตกต่างอย่างสุดคาดเดา แล้วพวกเธอยังอยากจะกลับไปยังโลกเดิมอีกหรือไม่ ชีวิตในโลกใบใหม่ล้วนได้ทำแต่ในสิ่งที่ไม่คาดฝัน ติดตามเรื่องราวอิงนิยายห้าเรื่องห้ารสใน"ห้ายอดหญิงคณิกา”

‘โคหนุ่มใหญ่กินหญ้าอ่อน’ปากก็บอกว่าไม่อยากกิน แต่ได้ชิมไปที ติดใจ! ก็ #หญ้าอ่อนขยันยั่ว ใครจะอดใจไหว กินไม่เหลือน่ะสิ #ยั่วมายั่วกลับไม่โกง! หล่อนเอื้อมมือไปด้านหลัง นิ้วมือแตะที่ตะขอ ค่อยๆ ปลดออกจนเนื้อลูกไม้ล่นขึ้นเหนือเนินอวบ จนหล่อนต้องห่อกายเข้าหากันเพราะเหน็บหนาวทั้งจากไอเย็นแล่นกระทบและจากหัวใจไร้ยางอายนี้ แต่หล่อนต้องไปต่อ ไม่มีอะไรที่จะเสียอีกแล้ว ต่อจากนี้หล่อนจะมีแต่ได้ ได้มอบสิ่งที่มีค่าสูงสุดในชีวิตให้ผู้ชายที่หล่อน ‘รัก’ เขาข้างเดียว

การที่ไปมีอะไรกับคนแปลกหน้าแต่ดันทำให้เขาหลงรักและคอยปกป้องอยู่ข้างหลังตลอดจนได้มาอยู่ห้องข้างๆถึงเธอจะจำเขาไม่ได้แต่เขากลับหลงรักเธออีกครั้ง ความบังเอิญหรือว่าพรมลิขิตที่ทำให้เธอได้มาอยู่ใกล้เขา

ในสายตาของมิลาน ราเชนทร์คือผู้ชายที่เธอเฝ้าแอบรักเขามาโดยตลอด และจะเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอจะรักตลอดไป

เรียวปากอิ่มยกยิ้มสมเพชเมื่อนึกถึงใบหน้าของผู้หญิงอีกคน “แล้วหมอกุ้งละคะ พี่จะตอบเธอว่ายังไง พี่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นเขาจะรับได้เหรอถ้ารู้ว่าแฟนตัวเองแอบเลี้ยงเมียน้อยไว้ตั้งหลายปี ที่สำคัญคือพี่ทำเหมยท้อง” เธอมาก่อนแต่ไม่ได้รับการยกย่องเพราะไม่มีอะไรคู่ควรกับเขา อิชย์คิดแค่ว่าเราอยู่ด้วยกันเพราะต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ เขาได้ปลดปล่อย ส่วนเธอได้ผลตอบแทนเป็นเงินตรา แต่ชายหนุ่มหารู้ไหมว่า.. เธอรักเขา

“เปิดปาก ใช้ลิ้นกับข้าหลานเอ๋อร์” “ทะ ท่านบอกว่าข้าจะไม่เสียพรหมจรรย์” ร่างเล็กสัมผัสท่อนเนื้ออุ่นทาบตรงหน้าท้อง ใหญ่โตร้อนผ่าวจนน่าหวาดหวั่น ดวงตารีดั่งหงส์ก้มมองใบหน้าคมเข้มชินอ๋องระยะใกล้จนมองเห็นความปรารถนาทั้งหมด “เจ้ายังไม่เสีย นอกเสียจากว่าเจ้ายินยอม หลานเอ๋อร์ของข้า” มือแกร่งกดท้ายทอยเล็กลงส่งลิ้นแย้มริมฝีปากเล็กสอดใส่ลิ้นสากเข้าโพรงปากกวาดไล้ เซาะไรฟัน เสาะหาบางอย่างถ้วนทั่ว มือลูบแผ่นหลังอ่อนนุ่มเลื่อนลงสะโพกกดให้หญิงด้านบนรับรู้แรงกระหายแห่งราคะมากล้น “ข้าต้องการเจ้ามานาน เจ้าเองก็รู้หลานเอ๋อร์” “ข้ารู้ แต่ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น อื้อ อา ท่าน อ่า” ........................... หญิงคณิกา กับ อ๋องสูงศักดิ์ ขายข่าวไม่ขายตัว ทว่าในที่สุดนางก็ตกเป็นของเขาจนได้

ก็คนมันชอบ ก็ไอ้ฉลามดุหัวโจกเเห่งอาชีวะคนนี้มันชอบเธอ จะให้ทำยังไง

เมื่อสาววายตัวแม่อย่าง ซัมเมอร์ จากด้อม องศา-พาที ได้มีโอกาสทำงานกับคู่จิ้นที่เธอชื่นชอบ โดยเธอพยายามตามหาคำตอบว่าแท้จริงแล้ว พวกเขาเป็นแค่คู่จิ้นหรือคู่จริงกันแน่ กระทั่งวันหนึ่งเธอดันไปรู้ความลับของหนึ่งในสองคนนี้เข้าโดยบังเอิญ แต่ความจริงที่เจอนั้นทำเธออกหักดังเป๊าะ แถมดับฝันคู่จิ้นชนิดที่กู่ยังไงก็ไม่กลับ มาค่ะ มาร่วมลุ้นกับความลับ ความสับ ความแซ่บของพระเอกนางเอกเรื่องนี้กันนะคะ รับรองว่าฟินมากแน่นอนค่า คำเตือน : นิยายเรื่องนี้อาจดับฝันสาววายได้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างสูงจ้า

ถ้าชาตินี้รอให้ผู้ชายมาขอฉันแต่งงาน ฉันคงโสดไปตลอดชีวิต “พี่หมอภีมค่ะ แต่งงานกับฉันเถอะค่ะ” ใบหน้าอันหล่อเหลาของนิสิตแพทย์หนุ่มหล่อวันยี่สิบสี่ปี เค้นยิ้มด้วยเสียงหัวเราะ หึ...! ประกายดาวนี้เธอใจกล้ามากขนาดไหนถึงได้ขอเขาแต่งงาน “หึ...คิดดีแล้วเหรอ ถึงกล้ามาขอฉันแต่งงาน ทำไมฉันต้องทิ้ง ความอิสระ ไปแต่งงานกับเธอ” คำพูดอันร้ายกาจหลุดจากหมอหนุ่ม นัยน์ตาคมคู่ดุเพ่งมายังใบหน้าสวยของเธอ คนฟังถึงกับหน้าเหวอ “พี่หมอภีมเป็นแฟนดาวนิคะ หรือดาวเข้าใจอะไรผิดไป” หึ...! “แค่แฟน ฉันยังรักสนุก ไม่พร้อมเอาชีวิตอิสระไปผูกมัดกับใคร จริงอยู่ว่าฉันเป็นแฟนเธอ อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน ที่ผ่านมาฉันแค่สนุกกับเธอเท่านั้น” แค่สนุกกับร่างกายฉัน “อืม...นั้นนะสิ ดาวคงขออะไรกับพี่ภีมมากเกินไป” “กับเธอ อย่างมาก ฉันแค่สนุก” “ค่ะ” เธอได้แต่พยักหน้าตอบ

"เขาผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก กลับต้องตกหลุมพรางความไร้เดียงสา... ที่ตัวเองเป็นคนขุดไว้" ​‘ธาริกา’ คุณหนูแสนสวยผู้ถูกเลี้ยงดูประดุจไข่ในหิน โหยหาอิสระจากกรอบของครอบครัว ประสบการณ์รักของเธอคือศูนย์ ทว่าความบริสุทธิ์งดงามนี้กลับไปสะดุดตา ‘จักรินทร์’ นายแพทย์หนุ่มคาสโนว่าตัวพ่อผู้ไม่เคยเชื่อในความรัก ​เมื่อเสือร้ายถูกดึงดูดจนไม่อาจปล่อยผ่าน เขาจึงงัดทุกเล่ห์เหลี่ยมมาล่อลวงนกน้อยในกรงทองด้วยข้อแลกเปลี่ยนสุดอันตราย ​“ฉันจะสอนให้รู้ว่าความสุขของผู้ใหญ่เป็นยังไง... แต่จำไว้ เกมนี้ไม่มีเรื่องหัวใจมาเกี่ยว” ​บทเรียนลับที่เริ่มจากข้อตกลงทางกายและความลุ่มหลง กลับค่อยๆ หลอมละลายกำแพงในใจของคนทั้งคู่ ทว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ได้ง่ายดาย เมื่อช่องว่างระหว่างวัยและสถานะทางสังคมที่แตกต่าง กลายเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่ขวางกั้น ​เมื่อคนที่ลั่นวาจาว่า ‘ไม่เชื่อในรัก’ กลับเป็นฝ่ายถอนตัวไม่ขึ้นเสียเอง... สุดท้ายความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความฉาบฉวยนี้จะลงเอยเช่นไร?