Cebu Furniture นิยาย & เรื่องราว

I smiled, shoving my phone back in my pocket. Pagkarinig sa pangalan ko ay lalong lumaki ang kanyang mga mata. “Mr. Avery! Oh, it’s my pleasure to finally meet you. Sorry, hindi ko po agad kayo nakilala.” Kagat-labing hinanap nito sa computer ang room number ni Josh. “Sikat na sikat po kayo dito sa Cebu, sir. ‘Yung Avery pa lang na apilyedo, kilalang-kilala na dito. Tapos ang mapapangasawa niyo pala ay isang dela Paz who own several businesses here, like condominiums and a mango farm. They also produce dried mangoes for import and export.” Napapailing na napapangiti na lang ako habang nakikinig sa kanya.

Masayang turan ni Architect Sanchez kay Calex. "Congratulations to us! Napakaganda ng binigay mong lay-out. It is not yet 100% done but look how fascinating. Ano pa kaya if fully furnished na itong building." Nakangiting puri ni Calex. Ngayon pa lamang ay masasabi niyang kagaya ng La Vista ay magiging isa ito sa pinakamagandang resort dito sa Cebu. At excited na siyang makita ang resulta ng totoong pinagpaguran niya since he invested all his money para maipatayo lang ito. Unlike La Vista na binigay lang ng dad sa kanya ngunit siya lang ang nagrenovate at nagpalago.

Nagbilin siya sa mga trabahador nila matapos naming kumain. Binisita namin ang planta nila sa liblib na probinsya ng Cebu. Ani nila, may iilan daw na error sa makina nila. Nagulat pa ako nang malamang alam ni Kylo kung paanong gumawa ng furnitures nila. Iyon lang ang ginawa namin buong araw. Nanonood lang ako sa kanila! Ni hindi ko nga alam kung may silbi ba ang pagiging secretary ko rito o wala!

Tahimik itong sumandal sa sofa habang nakayuko. Sa gilid naman ay nakatayo si Celine Lee. Kanina pa nito pinagmamasdan ang mag-ama. Bahagyang ngumiti ang babae bago lumapit. “Mimi.” Agad namang nag-angat ng tingin ang bata. “Since hindi tayo pupunta sa ospital, gusto mo bang lumabas?” malumanay nitong alok. “Po?” “May bagong indoor theme park dito sa Cebu. Sabi nila maganda raw doon.”

Dalawa agad ang pumasok sa isip niyang pwedeng gawin nang libre. Una, sa mga bundok na malapit sa kanila sa Cebu, napapaligiran ‘yon ng mga kawayanan. At sa panahong ‘to, ang pinaka-mabenta at mahal ay ang labong o bamboo shoots, lalo na ‘yung summer labong. Oo, medyo matrabaho ang paghuhukay ng labong, pero bukod doon, malinis ang kita.

Pagdating niya sa sariling opisina ay agad siyang nakipag-meeting sa CEO na may balak itayo ang Cebu Santerra Subdivision iyon na nasa bundok. Mas moderno kaysa sa mga estruktura sa Baguio. Hindi pwedeng lumabas ang kahit anong impormasyon tungkol sa proyektong iyon dahil hindi pa nabibili ng kompanya ng kliyente ang lahat ng lupain. “HINDI KA BUSY sa wedding preparation mo?” nagtatakang tanong ni Clarissa kay Kaye nang tawagan siya nito para magpasama sa kanya na mag-shopping.

Kahit naman tawagan ako noon hindi ako magtatrabaho sa kanya. Pumasok akong muli sa isang malaking kompanya. Vasquez Furniture lang ang nakita ko. Isa yata sila may pinakamalaking furniture sa bansa.. nag eexport and import sa iba't-ibang bansa at dito sa pilipinas. Juskolord! Sana matanggap na ako. Napanganga na lang ako sa laki ng kompanyang ito. Sobrang ganda pa! Shit! Matanggap kaya ako dito? Para akong janitress sa suot ko ngayon kumpara sa mga taong nandito.

Tahimik silang umupo sa kabilang sofa na bakante at nakinood rin. Nagtaas ang aking kilay ng makita sa bandang gilid ko ang Kuya ni Luke na si Vaughn na mukhang inosenteng nakangiti sa akin. Sumulyap ako kay ate Estelle na mukhang may malalim na iniisip habang nakatutok sa screen. Muli akong bumaling sa kanila. Ang dalawa na lalaki na kasama niya ay parehong singkit at maputi. Matikas at mukhang mga anak mayaman na may-ari sa lupain dito sa Cebu. Kasing tangkad lang ni Kuya Zaxton at mapapansin na mukhang mga Chinese din. Samantala ang dalawa naman, ay parehas na features ni kuya Levi pero more toned and slender mukhang laking probinsya talaga.

“You’ll handle the presentation layout tonight. We meet investors at eight tomorrow.” “Yes, sir.” Tumitig ito nang matagal sa kanya. “You look pale.” “I’m fine.” “Eat something later. I don’t need my assistant fainting on me.” Bahagya siyang ngumiti. “You’d hate that because I’d ruin your schedule?” Binigyan siya nito ng kakaibang ngiti. “Something like that.” ANG RESORT sa Cebu ay kamangha-mangha sa ganda. Maputing buhangin, glass-walled conference halls, at mga private villa sa gitna ng mga punong niyog.

Kailangan ko itong gawin—para mapasàkin ang trono ng Bakers. Pagdating nila sa isang kilalang restaurant na may antigong disenyo at klasikong karisma, agad itong nakatawag ng pansin ni Fae. Nakasulat sa gintong letra sa arko ng pintuan ang pangalan: Casa Real de la Mesa, isang tanyag na kainan sa Cebu na sinasabing itinatag pa noong panahon ng mga Kastila. Ang buong gusali ay yari sa bato at kahoy, may mga nakasabit na ilaw na hugis-parol at mga retratong sepia ng mga lumang pamilya sa dingding. Pagbaba nila ng sasakyan, agad silang binati ng guwardiya, halatang kilala na si Fernando.