Cura นิยาย & เรื่องราว

Ang bawat bintana ay parang mata ng nakaraan, nagmamasid sa bawat lihim na dala ko. Pagpasok ko, bumungad ang amoy ng alat, kahoy, at pabango ni Lucien. Ang amoy na iyon ay muling nagbalik ng alaala ng bawat halik, haplos, at titig na hindi ko dapat maalala—ngunit gusto kong maalala. At doon siya—nakaupo sa sofa, nakatingin sa dagat, suot ang puting polo na bahagyang nakabukas sa dibdib, at ang katawan niya ay tila nakikilos sa ritmo ng hangin sa labas.

"Nanlaki ang mata ni Antonio nang makita niya ang isang magarbong kalesa, itinigil niya ang pagtakbo ng kabayo dahilan upang masubsob ang mukha ni Aurora sa kaniyang likuran. Ang mas lalo niya pang ikinagulat ay ang paglabas ng binibini mula sa kalesang iyon na walang iba kung hindi si Mina. Napahimas-himas naman si Aurora sa kaniyang noo at nanlaki rin ang kaniyang mata nang makita si Mina na ngayon ay nagpupumilit na makawala sa dalawang dalagang may hawak sa kaniya. Naka suot ito ng puting traje de boda at nilagyan rin ng kaunting kolorete ang mukha nito dahilan upang mas lalong magningning ang kaniyang kagandahan.

Ibig sabihin ay may umaakyat nga doon ng hindi nila nalalaman. “Stay here,” bilin pa ni Levi. “Okay. Mag-iingat ka ha?” Marahan lang itong tumango at dahan-dahan umakyat. Habang naghihintay ay ginala ni Luisa ang tingin sa paligid. May nakita siyang bote ng cyanide, isang kemikal na ginagamit panglinis ng alahas pero kapag nainom ay nakakalason at nakakamatay. May isa rin siyang nakita doon na malaking kahoy na gaya ng muntik bumagsak sa kanya mula sa attic, isang baseball bat at ang mas kinatakot niya. Nakita niya sa isang drawer sa aparador ang mga papeles. Natutop niya ang bibig sa labis na pagkabigla nang basahin ang nilalaman niyon.

Ang mga salamin sa gusali ay makakapal, ang disenyo kulay bughaw at puti, marmol ang sahig, at mayroong nasa limampung palapag. Ang lugar na iyon ay isa sa mga hotel ng Gael Industries. Isa lamang iyon sa daan daang gusali nila sa bayan ng San Felipe at iba pang karatig na lugar at maging sa ibang bansa. Tahimik na namangha sa lugar si Aleyna habang sumusunod sa mga tauhan ni Maximillian. Pumasok sila sa asensor saka pinindot ng isa sa mga tauhan ni Maximillian ang ika-apatnapung palapag. Bawa pag-akyat ng bilang sa asensor ay lalong nadaragdagan ang kaba niya.

"Hmm, hmm" to be continued...

Bukod doon ay parang mabababaw na. Kung titingnan mo ang itsura n'ya, he has a great features. Makapal ang kilay nito at madilim na bughaw ang mga mata, matangos ang ilong at mapula ang labi. Payat ang katawan nito ngunit puno ng muscles. Kung tutuusin ay mukha syang Americano. Gwapong Americano. "A-At alam ko... k-kaya mong sagutin ang tanong ko..."

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽 𝙰𝙽𝙶 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙷𝙸𝙷𝙸 𝚂𝙰𝙽𝙰 𝙽𝙰𝙶𝚄𝚂𝚃𝙾𝙷𝙰𝙽 𝙽𝚈𝚄 𝙴𝙽𝙹𝙾𝚈 𝚁𝙴𝙰𝙳𝙸𝙽𝙶

sabi niya at inistart na ang kotse niya. @zane_archer

"ANO!? SERYOSO!? ASAWA!?" "HAAAAAAAAAAAAAA!??????" "FUCK! BRO! AKO! AKO! AKO!" "SHIT, BRO! 'YAN 'YUNG TOMBOYIN! PUTA SOBRANG GANDA PALA TALAGA! AKO! MAG-A-APPLY AKO!"