Death Of Lapu Lapu นิยาย & เรื่องราว

Hindi ako makapagsalita. “Ano?!” Iyon lang ang lumabas sa bibig ko. “Ikakasal na dapat kayo pero naaksidente ka at inisip naming lahat na namatay ka nung malaglag ang sasakyan mo sa bangin doon sa Sagada,” kuwento pa niya. “Hala!” dinig kong sabi ni Lusing na nanlalaki rin ang mata. “Ibig sabihin ay si Ate Ila ang nabalita noon na nobya ni Chusan na namatay sa Sagada?” tanong naman ni Fabian na nanlalaki rin ang mga mata.

“Eh, sunog?” “Magkakasunog ba dito?” turo nito sa kinaroroonan nila. Nasa itaas kasi sila ngayon ng Marcelo Fernan Bridge ng Lapu-Lapu City. Sa ibaba nila ay ang napakagandang kulay asul ng dagat ng Cebu. It was peaceful and the view looks so serene. Lalo na at malapit nang lumubog ang Haring Araw. Sa paligid naman nila ay ang mga taong nakikiusyoso sa eksena nilang dalawa.

He is known as the 'Hero of the Battle of La Loma' where he was fatally wounded. Na kakatuwang isipin na ang bayang kinalakihan ni momy ay makasaysayan rin pala dahil si Jose Torres Bugallon noong namatay sya sa bisig ni Heneral Luna. Noong 1921 ipinangalan sa kanya ang kinalakihang bayan ng Salasa, Pangasinan. Sana dumating yung araw na makapag bakasyon kami sa bayang iyon at makita ang rebulto ni Lieutenant Colonel, Second lieutenant Jose Torres Bugallon. Si dady naman ay taga Quezon City Manila hindi sya nag kwe-kwento kaya wala akong alam.

Tuluyan na nabuang si Louisianna at nagwawala na. “You should be the one who died!!!” sigaw na rin ni Chloe. “You killed papa!!! You even killed your son!!!” “No!” sigaw ni Louisianna. “No!!!” Natigil na sa pagwawala si Louisianna. Wala na sinabi pa ito na kasunod at marahas na paghinga na lang ang narinig namin.

Parang hindi na tumigil ang ulan simula noong gabing duguan iyon. Tahimik ang mga tao sa sasakyan. Tahimik dahil ramdam nila ang galit ko. At mas nakakatakot ang galit na hindi sumisigaw. “Last sighting?” malamig kong tanong habang nakatingin sa labas. “Eastern docks,” sagot ni Victor mula sa driver’s seat. “Tatlong De Luca men ang natagpuang patay. Same precision kills.” “Same as Torren.”

Dagdag niya pa Hindi naman ako umimik at bumuntong hininga lang. Mahigpit na kaaway ng pamilya ko sa business world si Luiz Dela Vega at marahil 'yon ang dahilan kung bakit nila gustong mamatay si Kalem. Dahil kapag namatay ito ay malaki ang magiging epekto no'n kay Luiz at mapapabayaan nito ang mga business niya.

Nilibot ko ang paningin hanggang sa tumigil 'yon sa remains of the church. "You know, every time that I'm here... Hindi ko maiwasang isipin ang history nito. Just like Mayon, gaano man kaganda... There's always this truth that this place holds a tragic story." Cagsawa Ruins are a result of the most violent eruption in recorded history. Thousands of people were killed in the disaster, including those who sought refuge in that stone church during the eruption and were engulfed by the fast-flowing volcanic matter. During the 1814 eruption, this belfry was all that remained of the town. Mayon is a very beautiful disaster.

Na-flash din doon ang sira-sirang barandilya kung saan daw bumangga ang SUV at nahulog sa bangin. "Limang katao ang lulan ng SUV at ang dalawa ay natagpuan nang patay. Hinala nila ay na-trap sa loob ng SUV ang tatlo kasama na si former Mayor Mariano Garcia, dahil wala nang bangkay ang natatagpuan. Hinihinalang patay na ang tatlong hindi pa nahahanap dahil sa lakas ng ulan at lalim ng dagat na nahulugan. Maging ang mga coast guard ay nahihirapang mamalaot sa dagat."

“Yeah. Haven't you heard of Sitio Lupo? Tagaroon ako.” Nandilat ang mga mata niya. Alam niya ang Sitio Lupo. It was a large hacienda on the edge of the city. Isang malaking baranggay ang nasasakupan noon at ang mga naninirahan ay pawang mga tauhan ng pamilya Deucalion. The Deucalion family is known to be a really loaded clan na they can basically own the whole Mindanao but chose not to dahil masyado raw malayo sa kapitolyo ng bansa. “So you work for the Deucalions?” tanong niyang muli.

Mababakas sa mukha niya ang galit kaya naman pinilit niyang pakalmahin ang kanyang sarili. “Ipinagtanggol ko lamang ang sarili ko! Kung hindi ko ipinagtanggol ang sarili ko malamang ako naman ang mamamatay! Hindi ko ginustong patayin ang mortal na iyon!” ang sigaw ni Lapunaya. Halos mangatal ang sarili kong katawan sa narinig ko. Nanlambot ang mga tuhod ko dahil sa rason kung bakit nangyari ang lahat ng ito.