Emotional Stress Quotes Novels & Stories

"I know you are out of this, Thena. Pero wala na talaga akong mapuntahan na ibang tao para paghingahan ng sama ng loob." Nalungkot si Raine nang makita ang stress sa mukha ni Ms. Emilio. "Ma'am, totoo po ba talaga iyon?" Mabagal na tumango si Ms. Emilio. "Yes, Thena."

“Okay lang. Ako nga dapat ang humingi ng pasensiya dahil naistorbo pa kita, kayo.” “Wala ‘yon. Basta always remember, I’m here and you can always count on me. Huwag ka nang umiyak, ha? Alam kong hindi madali ang pinagdadaanan mo ngayon. Pero sana, huwag kang paapekto at huwag stress-in nang sobra ang sarili mo.” “Thank you for your concern, for the time and effort. Tunay ka talagang kaibigan.”

“Mababa ang blood pressure mo. May dehydration ka. At higit sa lahat—” Huminto siya saglit. “—buntis ka.” Hindi iyon bago sa akin. Pero ang sumunod niyang sinabi ang nagpahigpit sa dibdib ko. “Kailangan mo nang mag-ingat,” dugtong niya. “Kung magpapatuloy ang stress, puyat, at emosyonal na pagod mo, may posibilidad na malaglagan ka.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko.

Galit na galit niyang sigaw. "Paalala lang, Donya Meliscia. Nasa labas tayo. Maraming nakakarinig sa galit na sigaw mo. Bye, I should go home. Take care, huwag masyadong magalit at baka ma-high blood, and by the way, let me remind you, nakakatanda din ang stress at galit. And oh!"

Halo-halong emosyon ang naglalaro sa kanyang isipan. Kung may masamang mangyari kay Maris Villaflor, baka tuluyan na talagang mawala si Evan sa kanya. "Miss, alang-alang sa nanay mo, alagaan mo rin ang sarili mo. Huwag kang masyadong magpakalungkot. Alalahanin mong ang stress ay delikado rin dahil hindi ito laban sa labas na pwede nating gamutin, laban ‘yan sa loob mo." wika ng doktor, na kahit sanay na sa buhay at kamatayan, ay tila nahirapan sa pagkakataong ito.

sagot ni Cearina, ang kanyang tinig ay nagiging mas matatag. “Kung may stress, dapat mas pagtuunan ng pansin ang trabaho, hindi ang mga emosyon,” sagot ni Ezekiel. Ang kanyang tono ay tila nagpapakita ng kawalang-interes sa kanyang nararamdaman.

Nakakalungkot nga, eh! "Nakakamiss din 'yong ganito natin dati, ano? Iyong tamang punta lang sa cloud 9 kapag stress sa prof at sa system." pagkukwento ni lucas. "Atsaka kapag trip lang natin, 'di ba? Kahit hindi naman talaga tayo stress." ani niccolo. "Ang sarap bumalik sa panahon na wala pa tayong propesyon, ano? Iyong wala pa tayong trabaho. Iyong hindi pa tayo ganito kaseryoso sa buhay." sambit ni jaq.

Kung hindi kasi ‘to nangyari, magiging masaya pa rin ako kagaya ngayon? Iba kasi ang saya na naibibigay ni Demetrius sa akin. Ngunit alam ko naman na magiging masaya pa rin naman ako kung sakali man na hindi ko nakilala si Demetrius. Hindi nga lang siguro kagaya ng nararamdaman ko ngayon, pero mararamdaman ko pa ring may kulang. “Ayaw mo nga akong ma-stress, pero pinsan mo mismo ang i-stress-in mo,” puna ko na siyang ikinatawa naman nito.

ani ko. Hinipan ko ang kape tsaka sumimsim. Humagod sa lalamunan ko ang init no’n. Inamoy ko pa ang usok na nagmumula roon bago ako bumaling kay Leanne. “Pakiramdam ko ay mas lalo lang akong maii-stress kapag wala akong ginagawa, Leanne. My mind won’t stop thinking of things that makes me anxious, so it’s better to keep myself preoccupied to at least forget of the things that are stressing me out,” I said as a matter of fact.

Nakalabas sila ng clinic na wala siyang nasabi at para siyang pipi. "Okay lang ako, Ymir. Dodoblehin ko ang pag-iingat simula ngayon." "Paano ka naman magiging okay roon sa bahay ninyo kung nakukunsumi ka sa bugok mong asawa? Narinig mo ang sabi ng doctor, umiwas sa emotional stress, pero ang Darvis na iyon ay higanteng stress na nagkatawang tao." Natawa siya sa terminong ginamit nito para i-describe si Darvis. "Hayaan mo iiwasan ko siya hangga't maaari."