Forlorn Novels & Stories

Pinanlakihan ako ng mata sa narinig at naramdaman ko ang napakalakas na pagtibok ng aking puso sa bawat salita na kan’yang binitiwan. “And for your question…yes, Via… I find myself drawn to you like a moth to a flame.”

If fate has it that I won't make it back, know that I'll be with you always, in your heart, in our memories, and in the love we shared. Yours always, Your wife, Brenda

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.

Unti-unting lumalabo ang paningin ko hanggang sa tuluyan na akong mawalan ng malay. I hope the pain will end.

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.

Her chest heaved, but slowly, the raging fire of frustration in her eyes cooled down into a flat, detached emptiness. Napakurap si Lauren, letting the unshed tears dry up before they could even track down her face. Inayos niya ang pagkakasabit ng mabigat niyang backpack sa kaniyang balikat. Her wall—the defense mechanism she used whenever she felt entirely defeated—slammed shut. "Fine," Lauren said, her voice dropping into a flat, deadpan whisper. "Kung para sa 'yo, malaking pagkakamali 'yun... edi sige."

FREIANNE Isang araw na siyang walang malay. Ang sabi ng doctor ay stable naman na daw siya pero hanggang ngayon natatakot akong ibaling sa iba ang mga mata ko. I am afraid na baka sa isang lingat ko lang ay mawala siya sa paningin ko. I let her left the penthouse and not planning to do it again. Muntik na siyang mawala sa akin dahil sa kapabayaan ko. Ngayon hindi parin siya gumigising and I am dead scared with her long sleep.

𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺. 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘪𝘧 𝘐'𝘮 𝘯𝘰𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘵𝘩 𝘩𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘧𝘰𝘳.

Pagwawala ng kaniyang ama matapos nila itong harapin upang ipaalam ang kaniyang tunay na sitwasyon. Nagsitilapon at nagkandahiwa-hiwalay ang piraso ng mga gamit na nahawi nito gawa ng hindi mapigilang emosyon. Halos mapatakip ng magkabilang tainga at napapikit ang lahat samantalang siya ay hindi matahan sa pag-iyak.

Sa lakas ng pagkakatama niya sa ulo ng dalaga ay bigla siya nakaramdam ng panghihilo at nawalan ng balanse sa sarili dahilan para matumba siya. Sa pagkakatumba niyang iyon ay naisama niya ang dalaga at nadaganan pa niya ito sa pagkakabagsak. Pero nasalo din naman niya kaagad ang ulo nito gamit ang isa niyang kamay kaya hindi malubhang nabagok ang ulo niya sa sahig. Laking gulat nilang dalawa nang biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa kanilang paningin ang ilang mga katrabaho nila, kabilang na roon ang dalawa niyang kaibigan na sina Hendrix at Kath.