I Decided To Live As Me นิยาย & เรื่องราว

Dahil sa gabing puno ng pagkukunwari, ang presensya niya lang ang tanging bagay na alam kong magpapatatag sa akin sa harap ng mga camera. Inihanda ko na ang sarili ko para sa panibagong kabanata. Alam kong hindi magiging madali, pero kailangan kong panindigan ang papel na pinasok ko. Dahil sa mundong ito, ang tanging paraan para mabuhay ay ang maging pinakamagaling na aktres sa sarili mong buhay.

At tama nga ako. Nice move, Ash. Pinunasan ko ang mga luha sa mukha ko at saka tumayo. I need to move forward. Hindi humihinto ang mundo sa akin kaya hindi rin ako hihinto. I will keep moving forward because that's living. To live isn't just about being alive. To live is about moving forward. The world doesn't stop from revolving just because I'm hurt. I'm not the only person living in this world. So I need to continue, even if it means hurting myself. Even if it means depriving myself the right to be open... even to myself.

At tanging tibok lang ng puso ko ang naririnig ko kapag tatahimik ako. "Nangako ako sa sarili ko titira ako sa bahay na ito, kasama ka, para sa anak ko. Para lang sa anak ko. But we should live our lives on our own, I mean, do what we want, date who we want. But then, as I realized how I react with the way how you treat me, as well as how you treat others... Specially that woman." I didn't expect how open I am this time, also to him. Hindi ako palasalitang tao. I don't know how to express myself. I'm not vocal.

It is the universe who asked me a favor to stay. Ngunit sa paglipas ng panahon, nagkaroon ako ng dahilan para mabuhay—ang aking sarili. Mabubuhay ako para sa aking sarili. Iyan ang dahilan kung bakit hangga't papaano ay hindi ako hihingi ng tulong sa iba dahil wala sila sa listahan ng mga rason kung bakit ako lumalaban. People may think I am evil, but I'm trying to live fairly. If I say I don't need anyone, I don't need anyone both in my comfort and despair.

Pero mas higit sa lahat, binawi ko ang sarili ko. I’m still me. Still Althea. Pero ngayon, mas totoo na ako. At mas handa na akong harapin ang consequences, basta’t alam kong pinili ko ito bilang ako—not just the daughter they molded, but the person I’m becoming. ______

Malaya, at hindi pumapatay ng kriminal. Mahal ko ang ginagawa ko, masaya akong nagsilbi sa mga Shein at sa bayan. Masaya akong sundin ang utos nila pero gusto ko ring maging normal na mamamayan. Iyong pwede matulog kung gusto ko. Pwedeng gumala kung kailan ko gusto. Pwedeng magrelax at siyang protektahan ng sinuman. Ang daming aspeto sa buhay ang natutunan ko ng hindi na ako kasapi sa org. at hindi naman ako nagsisisi na sumama ako sa mga Shein na pinili ang normal na buhay.

Mas pinapahirap nilang lalo ang buhay ko. Kahit na ano naman ata ang sasabihin ko ay hindi nila ako pakikinggan, kaya mas pinili ko na lang na tumahimik. Hinayaan ko na lang sila na mag-usap at magdesisyon para sa amin. Sila nga nagdecide tungkol sa buhay ko eh. "May gusto ka bang sabihin, Hija? You can tell everything you want," saad ni Mrs. Monverde. Nakangiti pa rin siya sa akin.

Malaya, at hindi pumapatay ng kriminal. Mahal ko ang ginagawa ko, masaya akong nagsilbi sa mga Shein at sa bayan. Masaya akong sundin ang utos nila pero gusto ko ring maging normal na mamamayan. Iyong pwede matulog kung gusto ko. Pwedeng gumala kung kailan ko gusto. Pwedeng magrelax at siyang protektahan ng sinuman. Ang daming aspeto sa buhay ang natutunan ko ng hindi na ako kasapi sa org. at hindi naman ako nagsisisi na sumama ako sa mga Shein na pinili ang normal na buhay.

Alam kong may mga problema pa kaming haharapin sa mga susunod na taon pero sinisigurado kong malalagpasan namin ‘yon kahit anong mangyari. Just like what I said, it wasn’t my choice to be different but I will do anything to survive and nowㅡmagsisimula na naman ang panibagong chapter ng buhay namin. [THE END..]

“The moment na nakita mo siya, gusto mo na siya. Pero alam mo, deep inside, na ako ang pinili niya. Because I wasn’t born to be someone’s second choice. Hindi ako pang-back-up. Hindi ako extra sa buhay ng kahit sino. I was born to be loved. To be the main character of my own story.” Ramdam kong namumuo ang luha sa mata ko pero hindi iyon dahil sa lungkot. Iba ‘to. Para akong gumagaan. “At ikaw… ikaw ang nabuhay sa tira-tira,” sabi ko, mas tahimik pero mas diretsong tumatama. “Palaging naghahabol. Palaging nakikipagkumpitensya sa isang laban na ikaw lang ang nag-imagine. Samantalang pwede ka namang naging tunay na kaibigan. Pwede mo namang i-celebrate ‘yung happiness ko, pero ang pinili mo na