Novel & Cerita It's My Fault

Pero hindi pala ako gaya niya na kayang talikuran ang kabutihan. "Hindi ko na mababawi ang nagawa ko. Pero lumayo ako at sinusubukang itama ang mali, Nay..." Gumaralgal ang boses ko. It's not easy to admit that it's my fault. Dahil sa kabilang isip ko, sinasabi nitong tama lang naman ang ginawa ko. And it's not really my hundred percent fault. Trisha was part of it. Ang mali, may nabuo. Hindi ako nag-ingat.

But in the end, I was still the one to blame for everything. Niloko ko si Caress. Kung sana ay sinabi ko na lang sa kanya ang lahat, hindi mangyayari ang lahat ng ito. Kung sana ay nagpakatotoo agad ako at hindi nagpadala sa takot, hindi kami mauuwi sa ganito. Baka sakaling hindi siya nawala sa akin. And this was my fault and no one else's.

"It was me..." Tumingala ako dahil sa sobrang emosyong nararamdaman. Para bang mahihimatay ako sa sakit na habang inaalala ang nakaraan. At ang isipin man lang na pareho kaming nagdudusa noon ay parang malaking sampal sa akin. It's not fair. Bakit ang ibang magkarelasyon ay tumatagal nang walang napagdadaanang ganito? Bakit hindi sila nakakaranas ng pagsubok gaya namin? Bakit kami pa? Bakit gano'n? "It was mine. It was my fault," he whispered. "Please don't blame yourself. I was responsible for everything you've come through."

saad niya na ikinatigil ko. Hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman sa sinabi niya. "I'm sorry," hinging tawad ko kahit alam ko sa sa sarili kong wala naman akong ginawang masama at kahit na siya itong nananakit. "You should be, because it was your fault." Binitawan niya 'ko na ikinatalsik ko sa kama. He's still mad as ape.

“You did mess with the wrong family.” Agad namuo ang luha sa mata ko. “You're gonna kill me then?” naiiyak kong tanong. “No, Scarlet. I will not.” “Edi ano? Galit ka?” tanong ko sa mahinang boses. “Yes, I’m really mad at you," bulong niya. "But it’s also my fault. I knew what you did… and I still let it happen. I thought I could trust you.” His voice was laced with disappointment.

This is all my fault. Kung hindi dahil sa akin, wala sana kami sa lugar na ito. Dapat sumama na sana ako kay Ren nang una pa lang at hindi na nanlaban. Hindi sana siya nasuntok ni Ryu. Hindi sana kami mapaparusahan ni Miss Aguirre. At hindi na sana natuklaw pa ng ahas si El Sandra. She was right. It was my fault. Sinisisi ko ang aking sarili sa mga nangyari hanggang sa makarating kami sa ospital at inasikaso si El Sandra ng mga staff.

“Shh…It's not your fault, believe it or not. You know that it is not your fault.” Umiling si Jax habang patuloy pa rin sa pagbuhos ang kanyang mga luha. “No, I was to blame. It is. My fear caused you to suffer. I was an idiot,” pagdidiing saad nito saka napayuko. Inangat ni Anna ang mukha ni Jax para magtagpo ang kanilang mga mata. “Jax, it wasn’t your fault.” “But—” Idinampi ni Anna ang kanyang hintuturo sa labi ni Jax dahilan para mapigilan ito sa pagsasalita.

Para siyang bata na pilit na isinisiksik ang sarili sa akin. "Anong kulang? Anong kasalanan ko? Hanggang ngayon hindi ko pa rin alam kung bakit mo ako pinatabuyan ng gabing yun!" desperado kung sigaw sa kanya. "Wala Z, walang kulang sayo. Kasalanan ko ang lahat. Nagpadala ako sa selos at galit ng hindi man lang nagtanong sayo. It's my fault baby, it's my fault."

Maybe I live in a life that's not ordinary for everybody. . . Maybe living with only my mother and sister is not the society standard of a family, but. . . Can I do anything about that? Is it my fault that this is the fate and way of life given to me? I can't, right? So. . . How come it's my fault that I have this kind of life? How come it was my fault that my father left me? How come it was my fault that I don't have the society's picture of a family?

Sana pala kung alam ko lang na ganito ang mangyayari, edi sana hindi na ako bumalik dito sa umpisa lang. It was all my fault kung bakit nangyari 'to. I'm the cause of everything kaya siguro pinaparusahan na ako ngayon ng mundo. Pero, kung kasalanan ko, bakit hindi sa akin ibigay? Bakit sa pamilya ko pa na wala namang ginawa kundi ang mahalin ako? Bakit sila pa kung pwede naman ako na malapit na ring mamatay?