King Engineer แพ้ทางรักวิศวะ Novels & Stories

เขาเว้นจังหวะการพูดลูบหลังฉันเบา สิ่งที่ ‘เรารัก’ อย่างนั้นเหรอ ฉันเรียนวิศวะเพราะภาพอยากเรียน เรียกว่าเรียนตามภาพ สิ่งที่ฉันรัก... “ถ้าได้ทำสิ่งที่เรารัก เราจะทำได้ไม่เบื่อ” “นอกจากภาพ เรายังคิดไม่ออกว่ารักอะไร”

เฟย์อธิบาย ส่วนคิงมองค้อนกับคำว่าวิศวกะแทนที่จะเป็นวิศวกร “อยากไปมากเลย ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน” หลินถูฝ่ามือไปมาอย่างตื่นเต้นจากใจจริง “เดี๋ยวพวกเราพาไปดูก็ได้” คิงรีบตอบ

จะมาขับไสไล่ส่งเพราะว่ามาทำ ลับ ๆ ล่อ ๆ ที่ตึกคณะวิศวะและท่าทางไม่น่าไว้ใจ “เออ...เร็ว ๆ เข้ายุงกัดกู...กูก็ไม่รู้ว่ามึงชอบคนเลว รู้อยู่พวกวิศวะมีแต่ถ่อย ๆ เถื่อน ๆ ทั้งนั้นก็อยากจะได้เป็นผัว ส่วนกูขอมองหมอหล่อ ๆ สะอาด ๆ ดีกว่า”

แฟ้มประวัติพร้อมรูปถ่ายของคนที่คิระหมายหัวเอาไว้ถูกส่งมาจากมือเพื่อนสนิทแบบเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยแววตาประทุจร้ายในแบบที่เขาชอบ มันเหมือนได้ของเล่นชิ้นใหม่ที่ถูกใจ ทำให้คิระรับแฟ้มนั่นมาเปิดอ่านมันด้วยความสนใจ “หึ... เตโช Nightshade ..งั้นหรอ?!” ติณณวัชร์ ภัทรเดชา (เตโช) Nightshade’ s LE ADER Dark Shadow’ s MEMBER (ข้อมูลอาจถูกบิดเบือน ข่าวไม่ได้กรอง) KING OF ME กำลังศึกษา : คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมยานยนต์ (ปี 3)

วารุณเกาคาง ก่อนจะยอมรับว่านั่นเป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ “พี่รักความเร็วก็จริง แต่ไม่ใช่พวกแก๊งซิ่งอย่างที่คนอื่นมองหรอกนะ ถ้าใครได้นั่งรถพี่จริงๆ จะรู้เลยว่าพี่พีขับรถปลอดภัยมากแล้วก็ไม่เปิดสนามประลองบนถนนเด็ดขาด พี่เรียนจบด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์มาโดยเฉพาะ พี่ พีก็เลยรับหน้าที่เป็นฝ่ายทดสอบระบบ ปกติจะขับรถไปลองเครื่องที่สนามแข่ง คนก็เลยมองว่าพี่ขับรถซิ่งทุกวัน”

ผู้เป็นพ่อบ่นเล็กน้อย ทำให้แม่ใหญ่รีบเอ่ยแทรก “ก็ลูกของเราเรียนคนละสาขากับข้าวหอมนี่คะ พวกเด็กวิศวะฯ จะไปได้ใช้เงินอะไร วัน ๆ ก็หมกตัวอยู่แต่กับเครื่องจักร กับห้องทดลอง ใช่ไหมจ๊ะข้าวหอม”

บทที่2 ไปโรงแรม การมามหาวิทยาลัยในครั้งนี้ของปริญญ์เขามีเพื่อนหลายคนที่เข้ามาทำความรู้จักทั้งออกัส โคย สองคนนี้คุยแป๊บเดียวก็สนิทกันเลยนี่เป็นจุดเริ่มต้นของแก๊งวิดน้ำสิวะที่พวกเขาก่อตั้งขึ้นมา ปริญญ์กลับมาบ้านเขาก็เจอกับคำถามและคำสรรพนามว่านักศึกษาแพทย ์ทั้งที่จริงแล้วเขาเป็นแค่นักศึกษาวิศวะ "วันนี้ป้าอิ๋วจะมาทานข้าวกับเรานะลูก ได้ข่าวว่าแอร์เรียนจบแล้วสอบติดคุณหมอเหมือนกันน่าจะคุยกันง่ายนะลูก"

พี่พีทเลิกคิ้วถามอย่างงง ๆ พี่พันไทค่อย ๆ ปล่อยมือออกช้า ๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท "มีแมลง" "..." "เกาะอยู่ตรงหัวหวาน... กูเลยช่วย" แก๊งวิศวะเงียบกริบไปราวสองวินาที ก่อนที่พี่คอปเตอร์จะเป็นคนแรกที่หลุดขำก๊ากออกมา

วิศวกรขาโหดสบถคำหยาบออกมาด้วยความเสียวซ่านที่แทบจะทำให้เขาคลั่งตาย เขาสับสะโพกเข้าใส่ร่างบางอย่างบ้าคลั่ง ดุดัน และลึกล้ำราวกับกำลังตอกเสาเข็มลงกลางหัวใจของเธอ ทุกการกระแทกกระทั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาและการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบ พายุอารมณ์ที่พัดกระหน่ำภาย ในห้องนอนแห่งนี้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงหอบหายใจ เสียงคราง ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า กว่าไฟกองนี้จะมอดดับลง คุณหนูจอมยั่วคงต้องถูกวิศวกรเถื่อนคนนี้หลอมละลายคาเตียงไปอีกหลายสิบรอบอย่างแน่นอน!

“นั่นพี่สะใภ้มึงนะ เรียกที่รักดี ๆ หน่อย” ‘เกียร์’ เป็นพี่ชายผม พี่ชายท้องแม่เดียวกันนี่แหละ มันเกิดก่อนผมหนึ่งปี ตอนนี้เรียนวิศวกรรมการบินปีสี่ ‘ที่รัก’ คือคนรักของมัน เธอกำลังเรียนอยู่ปีสอง “เออ เจอมึงก็ดี มีงานหนึ่งอยากให้มึงไปแทนหน่อยอาทิตย์หน้า”