Oliver Sayo Lang Ako の小説・ストーリー

AURORA ANGELINA “Hop in,” utos ulit sa akin ni uncle ninong at nakakunot na ang noo niya sa akin. “Sino siya?” tanong naman sa akin ng kaibigan ko. “Ninong ko,” sagot ko sa kanya kaya nakita ko ang gulat sa mga mata niya. Hindi yata siya makapaniwala na bata pa ang ninong ko. “Ninong mo?”

Maaring mag kapatid silang dalawa. "I'm Samantha, ina ako ni Oliver." halos mapanganga ako ng sabihin nya yan. Hindi kasi talaga halatang may anak na siya lalo na ay 'di nya din kamukha si Oliver. Pero pagkakaalam ko ay adopted son si Oliver. Kaya siguro di sila mag kamukha. "Like dzuh! Mom that guy is not your son," umiirap na wika nitong isang babae.

Napakuyom ang kamao ko at naisipang kagatin ang kaniyang kamay kaya natanggal ang pagkakatakip niya sa bibig ko. "What is this?!" I screamed in rage. "Hi, Miss, beautiful," it's Yohan's playful voice. I greeted my teeth as I glance back at Oliver staring at me. "Who the hell are you?!" His brows furrowed as he slowly got something in his pocket. Napalunok ako nang nakitang panyo iyon. "A-Anong gagawin mo?" nanginig ang boses ko. "Oh, I see. My scared baby slowly showing up..." Oliver said while grinning.

"Senti chi parla (Tingnan mo kung sinoang nagsasalita)," dagdag pa nya. Sa ganitong sigundo, hirap na akong huminga. "i think, it is better to kill you now, since you are useless anyway!" sabi ni Oliver. "Do it!" nakangiting panunuya ko.

Dahil wala ata sa vocabularyo ni Oliver na dahan dahanin ako. "Hmmmm....Agghhh...O-oliver. Ughhhh.....hmmm.." Nasasarapan na ungol ko. May parte sa akin na gustong sawayin at tinulak si Oliver pero may parte din sa akin na nagsisimula ng magustuhan ang ginagawa nito. Ang kaninang kirot na nararamdaman ko ay unti unti ng natatabunan ng kakaibang sarap na binibigay ng expertong kamay nito.

"Sigurado akong maraming magagandang eabab sa Boracay!" Agad itong binatukan ni Oliver. "Ayan ka na naman. Puro babae na lang ang nasa utak mo. Kalyuhin sana ang tar*go mo!" Naghalakhakan ang lahat. Maging siya ay napailing na lang. Kahit papaano ay medyo gumaan ang kanyang pakiramdam.

Ako ang asawa, linta ka lang. Nang makarating kami ng airport ay nauna akong lumabas hinila ko palabas ang aking isang bagahe at bumuntong hining. Mabigat ito ngunit kaya ko pa rin naman itong hilahin. Busog na busog din ako kaya may energy ako. “Crizel!” pagbati sa akin ni Owen. Isa ring miyembro ng student's council. Napangiti ako rito at tumango. “Bakit?”

nakangiti niyang sabi saka kumalas sa pagkakayakap kay Lincoln. "I'm glad to meet you Isla, sana magustuhan mo. (Inabot niya iyong isang malaking regalo kay Isla) Hindi ko alam kung magagamit mo ba ito... Hehehe... I'm known as Axl, but you can call me kuya Axl." nakangiting sabi niya saka hinalikan ang kamay ni Isla tapos ngumiti naman itong babaeng ito.

Tumango tango ako. “Same, hindi ko alam paano kakausapin sila mommy about dito. Sa totoo lang kaya ako nag-yaya dito sa labas para makalanghap ng hangin, Feeling ko nasosofocate ako sa loob. Sobrang bigat na, Nicolai. Halo halong emosyon.”

Kilala niya ba ako? “Huwag mo nga akong ini-English diyan. Huwag kang makialam dito kung ayaw mong masaktan. Hayaan mo na lang kami,” saad naman ng lalaking nakahawak sa akin. Sinubukan kong magpumiglas ngunit hinigpitan niya lang lalo ang pagkakakulong sa akin. This guy has guts. Tsk!