Pagmamahal Sa Sarili นิยาย & เรื่องราว

Mahabang katahimikan ang naghari sa kanila at hinga lamang ng isa’t isa ang kanilang naririnig. “Hindi lang siya ang nagmamahal sa’yo. Alam kong marami pa, at iyong mga nagmamahal sa’yo, sila na lang iyong pahalagahan mo. Huwag kang magmukmok kung hindi ka minamahal ng sarili mong ama, ang importante ay minamahal mo sila at hindi ka nakakaramdam ng guilt.”

Hindi pasasalamat. Hindi pagkakaibigan. Pagmamahal. Ang uri ng pagmamahal na hindi ko kailanman inamin kahit sa sarili ko. Ngunit kasabay ng pag-amin na iyon ay ang mas masakit na katotohanan. Imposible. Hindi ko dapat pangarapin. Magkaiba kami ng mundo. Magkaiba kami ng estado sa buhay. At kahit kailan ay hindi ko maaaring kalimutan iyon.

Hindi dahil sa kaniya, kundi dahil sa sarili mo. At sa araw na iyon, nangako ako sa sarili ko hinding-hindi na ako muling magpapababa para sa taong hindi marunong magpahalaga sa akin. Mula ngayon, ang pagmamahal na ibibigay ko… ay para na lamang sa akin. TO BE CONTINUED

Kahit sabihin ko sa kanya na siya ay mahalaga, kung ang kanyang sariling puso ay hindi ito naniniwala, ang lahat ng aking pagsisikap ay tila nasasayang. Dito nagsimula ang tunay na pagguho. Ang aking paniniwala na ang pagmamahal lang ang sapat upang malampasan ang lahat ay napalitan ng pagkaunawa na minsan, may mga sugat na malalim na kailangan ng mas mahabang panahon at mas maraming patunay bago tuluyang gumaling. At sa kasong ito, ang sugat ay nasa kanyang pananaw sa kanyang sarili.

AMARA LORRAINE VELASQUEZ The girl I love the most. Pinangako ko na talaga sa sarili ko na wala na akong ibang mamahalin maliban sa magulang ko at sa babaeng mahal ko. Hindi ko maimagine ang sarili kong maging masaya kong hindi naman siya ang dahilan. Siya lang ang babaeng gusto ko. Only her!

Marami siyang naging katanungan pero isa lang ang malinaw, hinayaan niyang mawala ang sarili dahil sa sobrang pagmamahal. Akala niya kapag lumaban, nagbigay, nag-alaga at naging sobrang kaawa-awa siya mananatili ito sa kaniya. Akala niya lagi siyang mauunawaan nito. Akala niya araw-araw siyang magiging masaya kasi nasa tabi niya ito. Akala niya ito na ang the one. Akala niya lang pala, dahil ang totoo tinuruan siya nitong mahalin ang sarili niya. Tinuruan siya nitong makita ang totoong anyo ng pag-ibig. Pinaintindi nito ang tama at mali sa larangan ng pagmamahal. Kaya naman sa loob ng minuto, buwan at taon, pinili niyang tumayo para sa sarili at lumaban para ulit sa sarili.

Chapter 661 Pero habang nakatingin siya sa paligid niya ngayon, mas masaya siya kumpara noong mga panahong puno siya ng pagmamahal para kay Santi. Kahit si Santi, hindi na siya minamaliit tulad ng dati. Narealize niya na sa huli, ang pinakamagandang uri ng pagmamahal ay 'yung ibinibigay mo sa sarili mo.

It inspires me to do better. Sana may napulot kayong aral sa pagmamahalan ng ating Selfless couple. 🤎

Pero higit sa lahat, napagtanto kong mahal ko siya. Mahal na mahal. "You see? Puro nararamdaman mo lang ang iniisip mo. E, ako? Ang nararamdaman ko? Ang mental health ko? Did you ever think of me?" "Mahal... " "Kung mahal mo talaga ako, pakakawalan mo ako. Hahayaan mong mahanap ko ang peace of mind na deserve ko! Ang pagmamahal sa sarili na matagal na nawala sa akin! Hahayaan mo akong lumayo."

Sobrang hirap lalo na kung ang pagmamahal na ibinibigay mo ay sobra, at hindi ka na nagtira pa ng iba para sa sarili mo. Masarap magmahal, nguni sobrang sakit masakta at maloko ng taong itinuring mong buhay. Sa tuwing naaalala ko kung paano ako nagmakaawa kay Kiel noon na huwag niya akong iwan at ako na lang ang piliin niya... hindi ko maiwasang manliit sa sarili ko. Hindi ko akalain na dadanasin ko ang sakit na iyon sa kabila ng lahat ng ginawa ko para sa kanya.