Pamilya Tula Tagalog Novels & Stories

Sa huling pagkakataon ay nakuha kong lumunok ng laway at kumurap bago ako nag-umpisang magsalita at binalikan ang nakaraan kung saan nag-umpisa ang lahat. Mahirap lang ang pamilya namin. Matagal ng patay ang papa ko at iba't-ibang lalaki na rin ang nakasama ng ina ko. Mahilig magsugal si mama at walang ibang aatupagin sa buong maghapon kundi ang magsugal. "Marthinie! Ano ba, putangina tumayo kana d'yan ha! Prinsesa ka ba ha!?"

CHAPTER 2 Malayo ako sa aking pamilya. Nandoon sila sa Negros habang nandito naman ako sa Cebu, nagtatrabaho at naghahanap-buhay ng mag-isa. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Sundalo ang Kuya ko ngunit mayroon na itong sariling pamilya. Pero nagbibigay pa rin naman siya ng tulong sa aming mga magulang. Ang bunso namin ay lalaki rin at nag-aaral pa bilang isang Senior High School student.

Ginulo n'ya ang buhok ng bata at ngumiti. "I am not your dad, I am your uncle. Kapatid ako ng mama mo at pamilya tayo kaya tayo magkamukha," mahinahong sabi n'ya. "So we are family?" inosenteng tanong nito. "Yes we are buddy," sagot n'ya. "Kaya tayo magkamukha kasi family tayo?" dagdag na tanong pa nito. "Yes buddy! Most of the family ay magkakamukha dahil pareho ang dugo na dumadaloy sa kanilang mga katawan," paliwanag n'ya rito.

OH GOD! Sunod sunod umagos ang luha ko ng marinig ko. Wala ng mas ikakasakit pa ang pagtalikod ng sarili mong pamilya sayo. Wala ng mas ikakasakit pa ang binitawang salita sayo ng sariling mong pamilya. Humagulgul ako. "t*ngina wala pala tayong mapapala sa babaeng to e. bahala na kayo diyan, gawin niyo kong anong gusto niyo."

Puno ng pagmamahal na salita ko. Para sa'kin nag-iisa lang si Papa, si Alejandro Soriano siya ang Papa ko at si Cassandra Castelo ang Mama ko sila lang dalawa ang pamilya ko. "Mahal din kita anak, mahal na mahal ko kayo ng Mama mo. Pasensya ka na kay Papa ha' kung kailangan na iwan kita d'yan ng mag-isa. 'Darating ang araw na maiintindihan mo rin ako anak. Kung bakit kailangan na hindi tayo palaging magkasama. Sana intindihin mo na lang si Papa ha'?" Wika nito sa malungkot na tono.

Halos maluha luha kong sabi Napangiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang ngiti niyang punong-puno ng kapayapaan. “ wag na nating balikan yun. Parte yun ng nakaraan natin para makita mo ang kahalagahan ng pamilya ayun siguro ang lesson na gusto sating sabihin ng buhay.” Malambinng at maunawain niyang sabi. Sa isip isp ko napakaswerte ko talaga sa asawa ko. Family Time

Pansamantala siyang huminto at nagpunas ng luha. Nasa mukha niya ang takot. "Habang palihim na nanunuod sa kaniya, narinig kong sinabi niya na ang hirap pala raw talaga ng walang pamilya na kagaya nang sa 'yo. Araw-araw raw siyang namamatay sa inggit kapag nakikita niyang kasama mo ang pamilya mo. Magkakasama, buo, at masaya. Tapos 'yong nag-iisang pamilya raw na mayro'n siya, nakipagsabwatan pa sa iba."

sabay yakap ni Rose Marie sa ina. "Bakit anak, ayaw mo na ba itong bahay?" si aling Thess. "Hindi naman sa ganun 'Nay, gusto ko lang po kasing nakatira tayong family sa mas magandang bahay" "Nako talaga ang anak ko, sige na nga, hihintayin kong mangyari iyon. Sabagay masyado nang luma itong bahay natin, minana pa sa lolo mo," hinaplos pa ni aling Thess ang kamay ng dalaga na nakapulupot sa kanya.

Ang kailangan ko lang gawin ay ngumiti at sundin ang gusto niya. Mayroon akong tatlong kapatid. Si Kuya Celio, Ate Leticia at Allegria. Si Kuya Celio ang panganay sa aming magkakapatid at ang paborito ni Papa. Si Ate Leticia ang paboritong anak ni Mama at Papa, at si Allegria, ang bunso namin. Pagtapos mamatay ni Ate Letty, si Allegria ang naging bagong paborito ni Mama at Papa. At ako, si Talulla Calapati, ang binansagang itim na tupa ng pamilya namin, ang aninong pilit na itinatatwa ng pamilyang Calapati.

Masaya talaga kumain kapag may kasalo ka sa hapag lalo na kapag mga mahal ko ito sa buhay. Mula sa pamilya ni Laica ay komplito sila. Magulang at mga kapatid ni Laica. Ganoon rin sa akin. Ang aking magulang, wala man akong kapatid pero masaya ako na naging maayos na kami ng aking magulang. Kahit anong pagsubok ang mangyari sa atin ay pamilya pa rin natin ang nakapagbibigay ng saya sa bawat isa sa atin.