Pangit Ba Ako Novels & Stories

bakit wala ka naman. Ma nakikita ninyo ba ako?ma nakikita nyo ba bangyayari sakin?subrang hirap na hirap na ako bakit ako nagkakaganito sinunod ko naman ang sinabi nyo na lumaki na nagpapakumbaba bakit ganito nangyari sakin?mayroon ba akong lalapitan?para mapigilan ako? Ma sana nandito nalang kayo...

Paano ba naman walang kahit na anong tapis ito sa katawan. Pilyo itong ngumisi. "Hindi ba pwede? Pangit ba ang katawan ko? Unless, you're the one who wants to give me a blow?" "Seriously?" "Just kidding, pero pwede ring hindi?" Iling-iling na nginitian lang niya ito.

Panaginip ba ito? I looked around. I screamed and asked for help. Umaasang maririnig ako ng mga tao pero wala. Kahit lapitan at sigawan ko man sila sa mismong harap ng mukha nila ay walang nangyayari. I’m just passing through their bodies. Bakit tumatagos ako sa kanila? Okay, panaginip ata ito. Oo, hindi ako dapat mag-panic kasi panaginip ito.

Mayabang niyang sinabi. Sa audience, ang mga may real-world na karanasan ay sabay sabay na umikot ang kanilang mga mata. Ako naman, hindi ko pinagsisisihan na binigyan ko si Sean ng pagkakataong ito. Maliban na lang kung talagang tumama siya, paano pa niya malalaman kung gaano ako naging isang ina?

Pabagsak niyang sinara ang pinto. Napadaing naman ako dahil sa sakit nang paa ko na mukhang may naipit na ugat. Gumapang ako ng bahagya para kumapit sa pader dahil hindi ko kayang tumayo sa sobrang sakit. Nang sinubukan kong tumayo ay nadapa ako sa sobrang sakit gawa nang naitapak ko ang napilayan. "Ahh," naiiyak na d***g ko sabay pikit nang mariin dahil sa sobrang sakit.

Pero siguro ayos lang… Mas nakakahiya naman kung maghaharap kami mamaya nang hindi man lang ako nakaligo. Napansin ko ang iilang pasa sa katawan ko habang naliligo, mga bakas ng pananakit ni Tita. Napasinghap ako nang maramdaman ang hapdi sa anit ko at makita ang maliliit na pasa sa may panga. Hindi ko 'yon agad napansin kagabi, dala ng sobrang kaba at pagod. Ngayon ko lang talaga naramdaman ang lahat. Hinding-hindi na talaga ako babalik sa bahay na iyon kahit anong mangyari.

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?

Parang matagal na kaming magkakilala. Napakurap ako sa gulat. Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang pakiramdam sa dibdib ko. Hindi takot. Hindi rin kilig. Isang halo ng curiosity at kaba. “Why me?” mahina kong tanong sa sarili ko. Sa dami ng babae sa mundo, bakit ako ang pinicturan niya? ‘Bakit ako ang pinost niya? Bakit ako ang minessage niya?’

Paika-ika akong humakbang saka sinara ang pintuan nang padabog. ***************** After a few painkillers and menthol patches that were left on the bedside table, it gradually alleviated the pain of my thighs and arms. Late ko lang napansin dahil sa hindi mawala-wala na trance sa aking isipan. Anyone can have s*x – regardless kung mahal niyo ang isa’t-isa o hindi. Basta ba maramdaman mo ang kakaibang init, isusuko mo na ang Bataan.

Ano daw? Hindi niya ako hahayaang masaktan? Ano bang sinasabi niya? At.. Ano ba 'tong nararamdaman ko? Bakit parang nararamdaman ko na naman yung feeling na kinuryente ako ng ilang boltahe? Shit! "Masakit ba?" hindi ko alam kung bakit ko sinabi yun basta nakita ko nalang ang sarili ko na kinukuha ang braso niya at chinecheck kung nagkapasa ba 'to o ano..