Reality And Fantasy Novels & Stories

"Rohesia? Rohesia right?" "Yaela? Yuna?" gulat na tanong ko. Ngunit agad ding kumunot ang noo ko noong makita sila. I am not dreaming anymore. Kinurot ko ang braso ko upang kumpirmahin ngunit totoo nga! Pero papaano? I met them in my dreams and not in reality. Paanong kilala nila ako? "Huy, parang nakakakita ka naman ng multo. Sa ganda naming ito?"

Akala ni Astrid mayroon si Philip ng ganoong katangian. I don’t know if loving you is for real or for fantasy. If reality comes, I’d stay forever But if things are just for fantasy, I’ll just bring them with me to eternity. Pantasya lang ang lahat. Hindi siya naniniwalang magiging totohanan ang lahat sa kanilang dalawa.

Nagsisimula na akong mag-overthink. Anong mangyayari sa kaniya kapag nalaman ng iba na gan’yan ang tunay niyang pagkatao? Paano na lang kaming dalawa? Natatakot ako sa katotohanang magkaiba pala ang mundo namin. Hindi ko alam kung ano ba dapat ang mararamdaman ko at kung maniniwala ba ako sa lahat ng nasasaksihan ko ngayon. Maybe this is just only a dream. Oo, tama! There’s no such thing as werewolf. They’re just fictional beings.

She leaned in to kiss me on my lips, tapos nagteleport na siya palabas ng kwarto. Akalain mo nga naman, ‘no? Isa pala talaga siyang bampira. Tila nagkakatotoo ang mga panaginip ko. Ang weird lang talaga kasi para akong nasa panaginip parin. Totoo ba talaga ang lahat ng mga nalaman ko? Hindi na ba talaga ako magigising? Reality na ba ito? Well, ang ayaw ko lang naman na maging hindi totoo kung sakaling magigising ako ay ang fact na kami na ni Blair. I mean, matagal ko na na pangarap maging kami officially. Pero kung totoo man na hindi talaga kami purely tao, wala naman akong magagawa kung hindi ay tanggapin ito.

pilyong komento nito. Animo napaisip siya at kumibot ang kanyang labi. Maya ay bumuntong hininga siya at sinabing, “magkaiba naman ang novel sa reyalidad. Kasi sa novel ay may forever tapos ang mga bidang lalaki ay sweet at mapagmahal sila kaysa sa totoong buhay. Sa reality ay pawang manloloko, playboy, nang-iiwan sa ere at ginagawang laruan ang mga babae,” mahabag hayag niya.

Normal naman siyang tignan at walang pagbabago. "Is this a real wishing well? If I'm going to wish for something right now, are you going to grant it?" tanong ko at marahang hinaplos ang balon. Napabuntong hininga ako dahil wishes are not even real in the first place. Wishing is not enough to make our dreams into reality. If you don't do anything to make it happen, the wish will just be a bunch of words. "Oo naman, hangga't naniniwala ka, mangyayari't mangyayari iyon. Hindi naman agaran pero balang araw."

They prefer people to lie for their own pleasure. It's pathetic at some point, because if you don't know the truth about your life and personality, you won't be a good person. Life will be a mess if you live in a fantasy. It's hard to break free from an illusion. That's why I will choose the cruel reality rather than believe some lies. I will start reading some of the key points and wait for my vacancy to end. We will finish a few exams. The event is also close to campus, so we need to finish the exams.

“Salamat din, Marikit. Dahil sa’yo, natutunan kong ang pinakamagandang fantasy ay ang realidad na kasama ka.” Ang hapon ay natapos na may dalang pangako. Alam namin na ang huling bahagi ng hamon ni Lola Aurora ay papalapit na, pero sa gitna ng pagod at putik, nahanap namin ang isang uri ng kapayapaan na hindi kayang bilhin ng anumang bilyonaryo. Ang aming kwento ay hindi na lang tungkol sa isang dalagang nangangarap at isang bilyonaryong suplado; ito ay kwento na ng dalawang taong natutong magmahal sa gitna ng pinaka-payak na katotohanan.

Buhay na puno ng pag-ibig, pag-asa, at mga pangarap para sa kinabukasan na magkasama. End of my fantasy sako marahang iminulat ang aking mga mata. Napakasakit isipin na hanggang sa imahinasyon na lamang ang pagpapantasya ko maging sa pangarap na kasal. Dahil taliwas lahat ng nangyayari sa realidad. Malabo at hinding hindi na kailanman mangyayari ang pinangarap ko. At ang higit na mas masakit ay ang realidad na hinding hindi na rin ako kailanman mamahalin ng lalaking siyang tanging minamahal ko.

ngumiti ako ng pilit dahil ramdam ko talaga yung lungkot. "Fantasies are impossible to exist, do you know that?" sinsero at makahulogan niyang punto. "Yeah, and that's very sad talaga." sagot ko naman. "I didn't intend to hurt you by pointing out this matter, okay? I just want to remind you that fictional stories and their characters are different from reality. They were just a fruit of writers mind and they were also created to help people escape reality. Hence, they are also made from the idealistic perspective of the writers, which makes people think about setting their standards higher than normal." I hate to accept this, but he's right. Walang labis, walang kulang. Nasabi niya lahat ng