Safety Measures Novels & Stories

Limingon at lumapit ako rito at ibinaba na ang shield ng helmet nito. "Kaya ka nai-intimidate sa akin kasi hindi mo binaba iyang ganiyan mo, eh... Nakikita mo tuloy ako..." "Ah... Eh... Nakalimutan ko rin pong ibaba... Pero mas okay po sa pakiramdam na nahahanginan itong mukha ko..." "Pero ibababa pa rin natin for safety measures. May mga nakabantay rin na mga buwaya sa kung saan-saan. Mahirap na."

"Physically and digitally." Then she tapped another tab. "Your schedule, your routes, your assigned zones—they're all system-controlled." Napahawak ako sa kamay ko sa kandungan ko. "Parang... monitored?" mahina kong tanong. "Yes," she said simply. "For safety and compliance." Sandaling katahimikan. Tumingin ako sa paligid ng office niya. Walang malalaking paintings. Walang luxury decor. Pero parang mas nakakatakot pa rin.

Nagkatinginan sina Marco at Aurora. “May posibilidad na may koneksyon ito sa lumalaki nating influence,” sabi ni Marco. “O sa nakaraan,” dagdag ni Aurora. Tahimik si Samuel. Parehong posible. Nagpasya silang palakasin ang seguridad ng foundation. Nag-install ng CCTV sa paligid ng gusali. Mas mahigpit na check-in system para sa mga bisita. At mas naging maingat ang bawat staff sa paglabas at pagpasok.

"Hindi pa oras para isipin ‘yon." Sa loob ng susunod na oras, naghanda kami. Si Zion at Elara ay naglagay ng dagdag na security measures sa paligid ng safehouse. Inayos nila ang mga motion sensors, pinatibay ang locks, at nag-set up ng emergency escape routes sakaling kailanganin. Samantala, si Krim naman ay tahimik lang na naglilinis ng kanyang baril. Halatang hindi siya makampante, pero pinipilit niyang manatiling kalmado para sa amin.

Wala ho ito, Kuya binayo lang naman ako. "Namali lang ng apak sa batuhan, na-sprain but she's okay no need to worry," he assured the tour guides na ikinatango na lang nila. "Ma'am, Sir next time ingat ho, may safety measures naman ho tayong dapat sundin para maiwasan ang ganitong pangyayari kaya sa susunod ho eh doble ingat tayo," may pagka-istriktong bilin ng isa.

Alam niyang maaaring mawalan sila ng kontrol sa sitwasyon anumang oras. "Dahil diyan," malalim ang tinig niyang nagsalita, "magpapatupad tayo ng mahigpit na safety measures. Lahat ng crew ay dapat naka-mask at gloves sa lahat ng oras. Walang pasaherong lalabas sa kani-kanilang mga kwarto maliban sa oras ng pagkain, at iyon din ay dapat i-schedule para maiwasan ang pagdagsa ng tao sa dining hall."

dagdag niya, boses na parang hamon sa kamatayan. Pinilit kong magpakalma. “Zeon—maniwala ka, kakain ka ng tahong ni Nene. Pero hindi ngayon. Makakain ka kapag ang lahat ay ligtas. I-prioritize ang safety ng detainees at route. Huwag kayong mag-split. One team, one mission.”

Nasa loob pa rin ang bata. At batay sa ulat ng aking mga tauhan... Ligtas pa ito. Ngunit wala kaming dapat sayanging oras. Lumapit ang aking chief of security. "Boss." "We have surrounded the area." "All possible escape routes are covered." Tumango ako. "Good." "Remember..." "The child's safety is our priority." "I don't want any reckless move." "Understood, Boss." Muli kong ibinaling ang tingin sa monitor.

“Interested ka bang sumama?” Bahagyang nagulat si Nevaeh. Noong una, balak na sana niyang tumanggi. Ngunit bago pa siya makapagsalita, muli nang nagsalita ang taong nasa kabilang linya. “Kasama po sa testing ngayon ang iba't ibang safety checks, especially after-collision response and battery safety. May fire prevention tests din po.” Napatigil si Nevaeh.

Subalit hindi pa pala. “You don’t have to worry about anything, Lauren,” pukaw sa kanya ni Ana. “We will triple your security team if that’s what it takes to keep you safe, to keep our family safe,” dugtong pa nito bago bumaling kay Eric. “We can do that right? We have to do that, Eric.” “We’ll see what I can do. But rest assured, the protection of your family is a priority in my agency. For the meantime, we will create security protocols that all of you must adhere to. Stick with the protocols and nothing will go wrong.”