Short Story About My Life Novels & Stories

Short-lived lang ang saya ko, pero natutunan kong mag-adjust: magpasalamat sa pagmamahal na natanggap ko, kahit may peklat pa rin. Sinimulan kong ikwento kay Chansen ang timeline ng buhay ko, mula sa bagong umaga sa kanya-kanyang dorm sa bahay-ampunan, hanggang sa awkward na unang beso ko kay Nash, hanggang sa scholarship sa Paris. Pati na ang pagbuo ng sarili kong pangalan bago nangyari ang lahat sa amin. Bawat detalye, may kaunting pangungulila at may konting pag-ibig. May saya, lungkot, excitement. Sinabi ko rin sa kanya ang tungkol sa mga kaibigan kong nanatili sa tabi ko.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Shaun. Wala akong balak, sa totoo lang.

PROLOGUE: Life is unfair yan na lang ang nasabi ko sa sarili ko sa mga panahong ginagawang playground ng tadhana ang buhay ko. I grew up as a poor kid. Malas sa lahat ng bagay, magulang, basta lahat na. At nakasanayan ko na yun sa araw araw na ginawa ng diyos. Isa lang ang naging swerte ako, ang binuhay ako para danasin ang lahat ng plot twist sa mundo. Funny right?

"How's life? Hindi ka na nagke-kwento, palagi na lang ako" Bigla kong naalala na hindi na nga pala kami masyadong nag-uusap tungkol sa buhay nya dahil sa mga issue ng buhay ko. Ang huling kwento nya--- base sa naaalala ko--- ay ang kinaiinisan nyang habol ng habol dahil hindi naniniwala sa one night stand. "A-ayos naman" Tumaas ang kilay ko ng bahagya syang mautal at parang hindi sigurado sa sariling sagot.

Isang tahimik na paalala na may isang bahagi ng buhay ko na hindi ko pwedeng ipagsigawan. Bigla kong naisip, paano kung magsulat ako ng kwento na malapit sa katotohanan? Hindi bilang reporter, kundi bilang ako mismo—isang babaeng ikinulong ng isang lalaking iniidolo ng mundo. Umiling ako. Hindi pwede. Hindi pa ngayon. Pero habang nakatingin ako sa malayo, alam kong unti-unti nang nag-aalab ang apoy sa loob ko.

Nakahiligan kong makinig sa kwento at masasabi ng ibang tao about stuffs lalong-lalo na sa buhay. You know, I really thought I have my whole life figured out at twenty. Na kailangan ko lang makapagtapos ng pag-aaral, find myself a decent job, and do good just so I could give my family a comfortable life. Now that I achieved all of it, I don't know what comes after. Maybe, just maybe I was really able to figure out a part of my life but not fully. There are still gaps which I need to fill in. Hindi ko naman sinasabing sa love life pero parang gano'n na rin.

sabi ko, “I want it to be my choice.” Tumango siya. “That’s the only way it should be.” Tumayo siya. “I should go.” “Take care,” sabi ko. “You too.” Pagkaalis niya, naiwan akong mag-isa. Pero hindi na ako nalulungkot. Tinignan ko ulit ang notebook ko. Then I wrote… “Build a life I don’t need to escape from.” Napangiti ako. Hindi pa tapos ang kwento.

Masakit, pero ito yung katotohanang nangyayari sa buhay isang tao. I am Carla Ysabelle Sabanal, my friends call me Cara and this is my story. Naks! Pangalan palang tunog mayaman na, diba? Well, salamat sa Nanay at Tatay ko. Kung hindi dahil sa kanila, hindi niyo ako makikilala. Char! So, simulan ko na ang kwento ng buhay ko. Ay, mali! Hindi lang pala ako ang bida sa kwentong ito dahil dalawa kami.Well, ang part ko nalang muna.

“Maraming nangyari.” Tumingin sa akin si Lola at si Zillian. “At?” tanong ni Ate Lora. “Masaya… minsan,” sabi ko. “Pero marami ring pagsubok.” Unti-unti kong ikinuwento ang buhay ko roon. Ang trabaho, ang mga taong nakilala ko, at ang mga araw na parang gusto ko nang sumuko. Tahimik silang nakinig at sa bawat tingin nila sa akin, ramdam kong hindi ako nag-iisa.

Nakangiting dagdag ko. Simula ng gabing mangyari 'yon ay pinangako ko sarili ko wala na talaga. Binura ko na sila sa buhay ko. Ang libro ng buhay ko na kasama sila ay matagal ng natapos. At sa panibagong pagbubukas ng bagong paghina sa buhay ko ay hindi ako na ako papayag na kasali pa sila ulit. •All Rights Reserved 2022-2023 ©Hanamitchiunnie