Story About Life นิยาย & เรื่องราว

Malabo na magsimula ang love story namin ni Kale. Hindi ako ang naging dahilan kung bakit itinuro sa akin ang tamang tao at tamang pamilya na paglaanan ko ng buong buhay ko. Hindi ako ang naging dahilan para mabuo ko ang bawat pahina ng buhay ko. Alam ko na wala pa ako sa ending pero sa lahat ng nangyayari. From being weak to being stronger. The Lord is the author of it.

Reklamo pa ni Geraldine sa akin. "Aba, oo naman. Pwedeng mangyari sa tunay na buhay 'yan. Bakit, ang mga kwentong nababasa naman natin ay naka-base malapit sa tunay na buhay naman talaga ng tao, a?"

"Maybe it's the lady's turn to do the telling." "A-ako? Ano namang ikukwento ko?" Napaunat siya sa pagkakaupo. "Ano bang gusto ninyong malaman?" "Everything. Your family." "My family. Ordinaryo lang ang pamilya ko. Hindi kami kilala. But we live a decent life. Fetus pa lang raw ako nang mamatay ang tatay ko kaya hindi ko na siya nakita." Kwento iyon mula sa nakilala niyang nanay matapos mawala ang kanyang alaala.

"Hindi maganda sa tenga ko ang paulit-ulit na marinig ang salitang sorry kapag wala naman kasalanan ang tao. Sa palagay ko kapag ganoon ay isa akong santo na walang nagawa na mali na ang totoo naman ay malayo 'yon sa totoong buhay." Kung magkakaroon ng kuwento ang buhay niya ay ang bawat pahina ng libro ay nagtataglay ng hindi kabutihan niya, mga nakakainis na pangyayari para sa mga ibang karakter. Napahalakhak si Eleuthera sa isipan. Masama o hindi ay totoong buhay 'to so malamang ako mismo ang bida sa sarili kong buhay, komento niya.

Huminga siya ng malalim, “It’s a long story.” “Try me, I’m willing to listen,” kibit balikat na sabi nito sa kanya. “Bakit hindi ikaw ang magkwento ng tungkol sa love life mo?” aniya dito. “Hah, kulang ang isang araw para magkwento ako ng tungkol sa love life ko. But to cut the long story short, iyong love life ko, parang iyong mga ipinipinta ko, abstract at colorful,” anito sa kanya. Huminga ito ng malalim, “Kapag naalala ko iyong mga nangyari sakin, parang gusto ko na namang mag-smoke. May sigarilyo ka?”

Napailing na lang ako. My life just became a cliché W*****d story. And I’m pretty sure the ending is going to be a disaster.

"Minsan, ang buhay ay nauurong at sumasabay sa agos ng ating mga pakiramdam. Hindi pa naman tapos ang lahat, at may mga bagay pa tayong magagawa." Ngunit sa mga sandaling iyon, alam nila pareho na may mga tanong at mga sagot na hindi madaling matagpuan. Ang kwento ni Ruby ay nagtatapos sa isang trahedya, ngunit sa mga natirang tao na nagmamahal sa kanya, ang alaala ni Ruby ay magpapatuloy—isang alaala ng kabiguan, ngunit may pagnanais pa ring magbagong buhay.

Nagwakas man ang buhay niya sa hindi magandang paraan, nag-iwan naman ito ng aral sa lahat. Nawa'y nasiyahan kayo sa pagbabasa sa kuwento ng buhay ng magkakaibigang nauwi sa hindi magandang paghihiwalay, pero nagbukas ng bagong yugto sa dalawang taong tunay na nagmamahalan.

Wala mang kasiguraduhan kung sila talaga pang habang buhay but I can already tell that their story will be like a rocky road trip. ~•~ A/N: Kindly rate<3

sagot n'ya sa kaibigan. Tinungo na n'ya sa garage ang kanyang kotse. Pumasok agad s'ya sa loob niyo'n. Napangiti s'ya nang maalala ang zmahabang kwento na binasa n'ya. What the heck! Kung naging kwento lang ang storya ng kanyang buhay, malamang magrereklamo ang mga mababasa n'ya na tila umiikot-ikot lang ang takbo ng storya. Well, that's life. Mundo nga umiikot sa sarili n'yang axis. Takbo pa kaya ng kwentong buhay n'ya?