Sugat Sa Kamay Novels & Stories

Sabi nito habang ang isa nitong kamay ay umiikot-ikot sa hangin. Hinawakan naman ni Sigmund ang kamay nito at hinila ito palapit sa mukha niya. Nang naglapit na ang mukha nila, agad namang kinagat nito ang ilong niya. “Aray!”

dismayado kong pagkuda nang wala akong makitang matulis na bagay na pwedeng makagawa ng sugat. May mga karayom naman dito pero hindi naman kapanipaniwala ang sugat na magagawa nito. Isang tuldok lang ng sugat, maglalabas ng maraming dugo? Hindi naman hose ng tubig itong balat ko, na pag nabutasan, sisirit agad ang dugo. "Ito na nga lang," wika ko habang kinukuha ang kumikinang na kulay pilak na gunting.

Hindi malalim ang mga sugat nito kaya sapat na ang band aid para matakpan ang mga iyon. Parang estatwa na hindi gumagalaw o humihinga man lang ang binata habang nilalapatan niya ng first aid ang sugat nito. Pero ramdam niya ang init ng titig nito sa mukha niya. At kahit hindi niya salubungin ang tingin nito, batid niya na puno ng pagsisisi ang asul na asul na mga mata nito.

Turo niya, ang puso niya. " 'Yang sugat mo sa kamay ang tinatanong ko, hindi 'yang puso mo na gusto nang sumuko!" Napatingin siya sa mga kamao niyang puro sugat. Sira-ulo kasi. Pagbuntungan ba ang puno na walang kalaban-laban. "Masakit! Pero mas matindi ang sakit ng sugat sa puso ko, na gawa mo!" Nakagat ko na lang ang labi at pumikit. Nagpipigil na hindi na ulit siya mabatukan.

Malamig na utos nito. Kabado akong pumasok. Kita ko ang pamumula n'ya at ang galit sa mata niya, pero mas pansin ko 'yung dugo sa kamay n'ya. Nasugat siguro s'ya sa mga gamit na naibato n'ya. Agad akong humanap nang first aid kit sa drawer at lumapit sakaniya. "Linisin ko na po sugat—" Marahas n'ya akong itinulak.

At laking gulat niya nang mapagmasdan ang itsura nito. Isa itong lalaki! Malaki ang pangangatawan nito, at kapansin-pansin ang pangingitim ng mukha nito. Punit-punit ang damit nito at may mga sugat sa buong katawan. Natuon ang mga mata niya sa malaking sugat nito sa braso na tila sariwang-sariwa pa. Umaagos pa kasi roon ang sariwang dugo. May sugat din ito sa noo, na parang pinukpok ng isang bagay.

Sa oras na iyon, isang matangkad na tao ang nagpakita sa pinto. Pumasok si Ivan, suot niya ay custom-tailored suit kung saan nakatiklop ang mga manggas ng kaunti, kita ang detalyadong tato sa braso niya. Isang gintong bungong kuwintas ang nasa leeg niya. Mapanganib ang kanyang presensiyang mararamdaman mula sa kanya.

No'ng nakita ko na 'yong sugat niya sa kamay at likod ay napaupo ako at nilagay ang kamay sa mukha. Ayaw kong makita 'yong sugat niya. Ang sakit tignan para sa akin. Ang sakit sakit. Napahawak ako sa dibdib ko. Sumisikip 'yong dibdib ko na nakikita siyang nasasaktan. Hindi ko na alam kung tapos na ba 'yong paglinis ng sugat niya. Nanatili pa rin akong nakaupo sa sahig.

"May sugat ka." "Wala 'to." May dala lagi sa bulsa si Jade ng maliit na first-aid kit na nasa plastic lang. Ginamot niya ang maliit na sugat ni Miko mula sa pagtama sa braso nito ng handle ng bisikleta. “Miss, okay lang talaga ako. Malayo ‘to sa bituka.” “Ang ganito kaliit na sugat ay puwedeng magdulot ng impeksyon.”

Hiyaw ko dahil sa sakit. Malaki na nga ang katawan ng lalaking ito, pati ang mga kamay parang bakal na kapag lumapat sa iyong katawan ay lubos na mapipinsala. Kaya ayoko na magalit o mainis ito sa akin e'. Hindi ko kaya ang kamay niya.