Teacher And Student Quotes の小説・ストーリー

I am always busy with School stuffs pero magagawan ko ng oras ang bagay na'to kung gugustuhin ko. Para makasiguro na wala na siyang iba pang maidadahilan dinagdagan ko pa ulit 'yon. "Tsaka isa pa.No one will believe in me.Who would listen to a student?"facts Ansel.Listen to this facts. "Everyone will question me"mababang pahayag ko.

Sinundan naman agad ito ng tingin ng dalawa. "Grabe talaga kayong dalawa pati teacher minamanyak niyo"Sabi ko. "Ang pangit ng term na minamanyak ha. Di ba pwedeng inaapreciate lang ang mukha niya. Tsaka kahit na strict pa siya okay lang." Hagikhik naman ni Vanch "Kaya nga, And Eyon may crush ka ring teacher nung grade school pa tayo. Baka nakakalimutan mo hoy." -Eyan.

“Pero hindi ko akalaing bubullyhin pala siya ng ibang estudyante. Dapat ba sinabi ko agad sa iyo?” May bahid ng pagsisisi ang kanyang boses. Bahagyang nag-isip si Elijah. Pagkatapos ay marahang hinaplos ang kanyang ulo. “From your perspective, you did nothing wrong.” Tahimik ang kanyang boses. “Respecting someone's privacy is not a mistake.” Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy. “But from a teacher’s point of view… of course we hope to understand what every student is going through.”

Baka hindi ideal ang mga grado mo sa mata ng mga magulang mo, o kahit sa sarili mong mata, pero naniniwala si teacher na basta magsikap ka, maaari mong mapabuti ang mga grado mo at maabot ang mas mataas na level. Kahit na magsikap ka, kung hindi pa rin ideal ang mga grado mo, naniniwala si teacher na makikita mo pa rin ang mga lakas mo sa hinaharap at magagamit mo ito upang mabuhay sa lipunang ito." Medyo napanatag si Samantha at tinitigan si Beatrice ng may hindi pagkakatiwala: "Totoo ba po ba? Talaga bang ganoon ang tingin mo sa akin?"

"Just go away. Gusto kong mapag-isa. If you are a real teacher, hindi ba dapat ay asikasuhin mo ang mga parents? Ask if they are okay?" "Done that. Tired. Hindi masamang magpahinga kahit sandali. Ilang oras mula ngayon, sisimulan na ang activities." Magsisimula na rin ang stress niya. "You're beautiful," komento nito. Ipinakita niya ang kanyang kamao. "This is more beautiful. Dahan-dahan ka sa pananalita mo. Teacher ka pa naman." Mapakla itong ngumiti. "Teacher ka pa naman. That word again. I've been hearing that a lot."

"Let's just talk later." Saktong pumasok ang isang Professor kaya bumalik na ito sa kanyang upuan.Mukhang terror ang teacher na ito dahil lahat ng estudyante ay tumahimik at nagsi-ayos ng upo.Dumako sa akin ang tingin nito. "Eya, just like what I've told you. I want to fulfill Lena's last wish." Narinig niya ang paghugot ng marahas na buntong-hininga ng kaibigan. Tila hindi nito nagustuhan ang naging sagot niya.

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

Halatang experienced businessman na kahit ang sabi niya ay bago pa lang daw s'ya sa field. Nakaka-amaze kung gaano niya ka-master ang topic at kung gaano ka-witty ang mga sagot niya sa tuwing may mga tanong ang mga kaklase ko. Feeling ko tuloy, para akong highschooler na nagkaka-crush sa teacher ko. Nakaka-inspire talaga matuto pag ganito kasarap kausap at ka-relatable ang teacher. Halos lahat yata ng nahahagip ng mga mata niya ay parang matutunaw na sa kilig.

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

O hindi lang talaga siya magaling na teacher? "Ayaw mong magseryoso sa pag-aaral," nakasimangot niyang sabi. "Kung ano-ano ang iniisip mo." Pinaglaruan ko ang mga daliri ko. Tinablan tuloy ako ng hiya. "Ganito na lang. Sa bawat maling sagot mo, may matatanggap kang parusa." "Craig!" Nakakatakot talaga siyang teacher. "Magseryoso ka kasi..."