The Cabin In The Woods 소설 & 이야기

At si Billy ay unti-unti ng nagiging bulgar sa kaniyang kamanyakan sa babae niya Kaya ako na ang nagsenyas sa katabi niyang babae na ipasok na si Billy sa Cabin. Style casa kasi ang bar na ito. Pwede Kang uminom at the same time ay Pwede mong galawin ang mga babaeng natitiluhan MO dito rin mismo. No need ng mag-motel dahil may tinatawag silang cabin dito na exclusibong ginawa para maging parausan. At nang makita kong nakapasok na roon sila Billy ay dito ko na hinila si Eva para ipasok cabin na para sa amin.

I was the one who insisted her to come so I'm taking responsibility to her. Isang pinto lang ang pinasukan namin pero sa loob noon ay may limang pinto pa. May mga bilang iyon sa pintuan. This is really amazing. Pumasok kami ni Em sa cabin 5. Iyon ay nasa dulo at katapat lang ng main door for cabins. Ang 1 hanggang 4 ay nahati sa magkabilang gilid at nagsilbi iyong daan para sa room 5. The cabin has two single beds just exactly suited for us. May one night stand sa pagitan noon na may lampshade sa ibabaw. Sa gilid ay maroong closet at katabi noon ang isang vanity mirror at mayroong isang pa-box na upuan.

Noong una akala ko hindi niya nagustuhan ang lugar na napuntahan namin dahil wala siyang naging reaksyon. It was a small cabin in a middle of the woods. Maliit lang ang bahay na ito pero ito ang pinili ko dahil bukod sa malayo ito sa kabihasnan ay hindi rin nalalayo ang hitsura ng lugar sa farm na pinanggalingan namin.

It was the kind of silence na punong-puno ng unspoken peace. Pagdating nila sa cabin, ginabi na. Hindi dahil sa tagal ng biyahe, kundi dahil pinili nilang hindi magmadali. Ang cabin ay isang modernong wooden structure na may malalaking salamin, overlooking the snowy forest. May path ng ilaw sa kahabaan ng porch. Sapat lang ang liwanag, at malamig ang paligid pero hindi nakakakaba. “Wow…” bulong ni Celle habang lumalakad papasok. She took her time appreciating every detail—ang scent ng wood, ang fireplace na may naka-setup nang logs, at ang bookshelf na puno ng lumang hardbound novels.

Sa pag-iisip na iyon, ito ay talagang isang mas mahusay na pagpipilian upang mag-set off sa sandaling dumating ang umaga. Nang wala na iyon, inutusan ni Tye ang isa sa kanyang mga tauhan na mag-book ng cabin kung saan sila matutuluyan. Natural, hindi magiging mura ang tuluyan sa lugar na ito. Idinagdag iyon sa katotohanan na ang kahoy na cabin—na sa kalaunan ay tinirahan ng grupo—ay mukhang napakaganda, ang isang gabi doon ay nagkakahalaga ng tumataginting na daan at limampung dolyar!

Biro ni Robert na napatawa ng palihim. Patuloy sa paglalakd ang magkaibigan ngunit ni anino o bakas ni Cal ay wala silang makita. Sa kanilang paglalakad sa nakakatakot na kagubatan ay may kung anong alolong silang narinig. Bigla naman natakot ang dalawang babae na si Tin at Leila sa kanilang narinig. Sa sobrang tahimik ng paligid ay di maiwasan na matakot ang bawat isa. Umiihip ang hangin sa paligid, ang mga dahon ay nalalagas maging ang mga puno ay sumasabay sa ihip ng hangin. Nangunguna si Jack sa kanilang apat at sa gitna naman ang mga babae, si Robert naman ang panghuli.

Days blurred into nights within the confines of Adrian’s research outpost, a small island of order in the relentless chaos of the jungle. The air inside the cabin was thick with the scent of old paper and fresh coffee, and the constant, low hum of the generator was a comforting sound that had replaced the terrifying silence of the forest. Julian, Leona, and Adrian had fallen into a rhythm, their days consumed by the scrolls. It was a bizarre and intense collaboration, a fusion of ancient wisdom and modern science.

What am I even doing here with him? When the vehicle roared to a stop in front of a small cabin in the middle of forest, I glance at him. I bit my bottom lip and take off my seatbelt. Napataas ang kilay ko at kusa ng bumaba ng makita ko nang lumabas si Hali ng sasakyan habang walang kibong dumiretso papasok sa loob ng cabin. Napakurap ako ng biglang magliwanag ang paligid, kasabay ng paglabas ni Hali sa loob ng cabin. I took a look around and saw how well-kept everything was. Small benches with a wooden table in front and starry lights decorations on the tree leaves are present. Next to them is a lovely hammock that is gently swaying from the wind, while hanging from a buried post in the gr

Below us stretched endless mountains. Snow. Isolation. Silence. The perfect place to disappear. Or die. I sat opposite Adrian inside the cabin. Neither of us spoke. The tension between us had become something alive. Something dangerous. Something neither of us knew how to survive anymore. Blood stained the sleeve of his black jacket. Not his blood. Someone else's. I didn't ask whose. He didn't offer. The answer would only make everything worse. His eyes remained fixed on me. Unblinking. Relentless.

Pinili nila ang isang pribadong cabin na may tanawin ng Taal Volcano. Pagdating nila, sinalubong sila ng malamig na hangin at mabangong amoy ng pine. Pumasok sila sa cabin, kung saan may fireplace, malambot na kama, at veranda na tanaw ang lawa. “Perfect,” sabi ni Bea habang inaabot ang maleta. Lumapit si Brandon mula sa likod at marahang niyakap siya. “Alam mo, lahat ng lugar magiging perfect basta kasama kita.”