การกลับมาของผู้แข็งแกร่ง Novels & Stories

ถามพร้อมเกลี่ยแก้มใสไปมา “ไหวสิ กูแข็งแรงจะตาย” “อื้มมมม ก็น่าจะมีภูมิคุ้มกันได้แล้วล่ะนะ” ว่าจบก็ลูบหัวอีกเล็กน้อย “แล้วนี่จะไปไหนอีกรึเปล่า?” “ไม่แล้ว จะกลับห้องเลย มึงล่ะ จะกลับเลยไหม?”

หยวนเต๋อหวังเพียงรู้สึกว่าพลังของตนเองฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าอีกไม่นาน เขาก็จะกลับมามีสุขภาพแข็งแรงได้อีกครั้ง! ความแตกต่างระหว่างก่อนและหลังช่างต่างกันลิบลับ หยวนเต๋อหวังจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร!

นางย้อนเวลากลับมาเพื่อเปลี่ยนชะตา เขาย้อนเวลากลับมาเพื่อช่วยชีวิตนาง เมื่อคนสองคนที่เคยสูญเสียกัน ได้กลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ศึกชิงบัลลังก์...และความรัก...จึงเริ่มต้นขึ้น

จากเรื่องราวที่เริ่มต้นด้วยความเจ็บปวด ความโกรธและข้อตกลง กลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก ซึ่งการกลับมาทวงคืนครั้งนี้ มันคือการกลับมาเพื่อทวงคืนหัวใจ ที่ทั้งสองคนต่างมอบให้กันและกันอย่างแท้จริง จบบริบูรณ์ คีริน&ลลิล

ยิ่งแข็งหนักเข้าไปอีก “เรากลับไม่ได้จริง ๆ” [กลับไม่ได้เราก็จะรอ] เห็นหรือยังว่านาเดียร์ดื้อกับเขาแค่ไหน

หลันฮวาตอบกลับไป จากนั้นก็มองตามร่างเปียกชื้นของฟางหรงซึ่งเพิ่งขึ้นจากน้ำ เสื้อคลุมแนบเนื้อทำให้เห็นมัดกล้ามแข็งแกร่งและร่างกายสมส่วนกำยำของเขาอย่างชัดเจน จนหลันฮวาหน้าแดงก่ำขึ้นมาอีกหน

คนที่เพิ่งกลับมาร่างกายแข็งแรงอีกครั้ง ก็ตอบรับด้วยความยินดี หลายเดือนมานี้ ได้รับการดูแลที่ดีมากจากว่าที่ลูกสะใภ้ มันทำให้เขาแข็งแรงและร่างกายกลับมาปกติได้ในไม่ช้า อย่างเช่นตอนนี้ ที่สามารถเดินได้ด้วยตัวเองจนคล่องแคล่ว ไม่ต้องพึ่งพารถเข็นอีกแล้ว “ดีใจด้วยนะคะ ว่าแต่ยังไม่เจ อหมอกันต์เลย”

"เข้มแข็งพอให้ลูกเมียพึ่งพาหรือยังจะไปน่ะ ถ้าแข็งแกร่งพอแล้วฉันจะไม่ห้ามแก แต่ถ้าไปแล้วทำให้วิวที่อ่อนแออยู่แล้วไร้คนพึ่งก็อยู่ก่อน ตั้งสติ " "ต้องเข้มแข็ง ใช่ ฮึก~ ต้องเข้มแข็งดิวะ" เขาเกือบจะร้องไห้อย่างคนสติแตกแล้วด้วยซ้ำ เพราะตื่นมาก็พบเจอกับความเจ็บปวดและเสียใจ แต่เพราะวิวกับลูกเองก็ต้องมีที่พึ่งพิง หากเขาอ่อนแอแล้ววิวกับลูกจะเป็นอย่างไร เขาต้องแกร่งขึ้นสิถึงจะถูก

ตอนนี้ดีแลนกลับมามีร่างกายที่แข็งแรงและกำยำเหมือนเดิมแล้ว ดังนั้นเรี่ยวแรงของเขาจึงไม่ลดน้อยลงจากเมื่อก่อนเลย ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “อ อ๊ะ! อ๊ะๆ ระ...แรงเกินไปแล้ว อ๊าา” “อึก! เดี๋ยวชิชาตื่นนะดีน อะ อ๊าาา ชะ...ช้าลงหน่อย”

ชายหนุ่มเดินไปประคองมารดาลงนั่งที่เตียง “ท่านแม่อย่าเพิ่งเดินมากเลยขอรับ ให้หมอมาตรวจให้ละเอียดเสียก่อน” “แต่ว่าแม่รู้สึกว่าทั่วร่างกายคล้ายกับมีกำลังคืนมาดังเดิมแล้ว ไม่สิ ดูเหมือนจะแข็งแรงกว่าเดิมด้วย” “หากว่าท่านดีขึ้นจริงๆ เราจะได้กลับเฉินม่ายกันขอรับ”