การกลับมาของผู้แข็งแกร่ง Novels & Stories

แฟนผมเป็นคนขี้หึงขี้หวงมาก ตลอดระยะเวลาเจ็ดปีที่คบกันมา ประโยคติดปากของซูหว่านหยินก็คือ： “แฟนฉันหล่อมากเลยนะรู้ไหม？ถ้ารู้แล้วมีคนจะเข้ามายุ่งล่ะก็เจอดีแน่” “ที่รักหล่อขนาดนี้ใครเห็นก็ต้องมีหวั่นไหวบ้างแหละ แค่เห็นคนอื่นจ้องที่รัก ฉันก็หึงแล้ว” เพราะแบบนี้ เธอเลยไม่เคยให้ผมไปทำความรู้จักกับวงสังคมของเธอเลย จนกระทั่งวันที่ผมใช้บัญชีสำรองเข้าไปดูหน้าโพสต์ของเธอ สามปี รวมทั้งหมดหกร้อยกว่าโพสต์ และทุกโพสต์นั่นล้วนเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่เธอใช้ร่วมกับผู้ชายอีกคน ภาพของเธอกับเขาที่เดินเล่นที่พระราชวังโปตาลาด้วยกัน ขอพรบนยอดภูเขาหิมะด้วยกัน จูบกันอย่างดูดดื่มกลางถนนในกรุงซิดนีย์ โพสต์ล่าสุดบนหน้าโปรไฟล์ของเธอ ภาพประกอบเป็นภาพบรรยากาศริมทะเล เธอกำลังจูบกับผู้ชายคนนั้นท่ามกลางเสียงโห่แซวและเส

พลังชีวิตของนางเริ่มฟื้นฟูกลับคืนมาทีละน้อย ดอกไม้ในแจกันข้างเตียงที่เคยเหี่ยวเฉากลับมาเบ่งบานได้อีกครั้งเพียงแค่นางสัมผัส และที่สำคัญที่สุดร่างกายของนางก็กลับมาแข็งแรงเป็นปกติดีแล้ว และเมื่อนางเริ่มกลับมาแข็งแรงพอที่จะลุกเดินได้เอง ความอดทนที่สั่งสมมานานหลายวันของปี ศาจหนุ่มทั้งสองก็ดูเหมือนจะสิ้นสุดลง

ของอิ่งเฟิงแอบฟังอยู่นอกหน้าต่างก็เป็นได้! กาลเวลาผันผ่านไปหลายเดือนจนร่างกายของ ซูเซียน กลับมาแข็งแรงสมบูรณ์ ผิวพรรณเปล่งปลั่งยิ่งกว่าเดิมด้วยความสุขที่ได้เลี้ยงดูโซ่ทองคล้องใจทั้งสอง ทวแต่ความสงบสุขนั้นมักจะมีเงาร้ายคอยตามหลอกหลอน เมื่อ หลินรั่วฉี ที่เก็บตัวเ งียบสงบปากสงบคำมานานแสนนาน ตัดสินใจเดินหมากอีกครั้งด้วยการแสร้งสวมหน้ากาก "พี่สาวผู้แสนดี" กลับมาเยี่ยมเยียนถึงตำหนักม่านเมฆา

"ตั้งแต่แม่ผ่าตัด สมายด์ยังไม่ได้เข้าไปทำงานเลยค่ะ" "ตอนนี้แม่หายดีหรือยัง" "หายแล้วค่ะคุณป้า พรุ่งนี้สมายด์ก็กลับไปทำงานได้เหมือนเดิมแล้วค่ะ "อ๋อจ๊ะ ป้าดีใจด้วยนะที่แม่กลับมาหายได้เป็นปกติ"

“เหตุใดท่านไม่เอาราชโองการตัวจริงไปยื่นต่อขุนนางปลดฝ่าบาทลง หรือท่านไม่แข็งแกร่งพอ” คำว่าไม่แข็งแกร่งกลับโดนคนตัวใหญ่ขบที่ปลายยอดถัน จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองนาง “หากข้าไม่แข็งแกร่งจงโจวก็มีแต่คนไร้น้ำยาทั้งแคว้น”

ส่วนฉัน ไม่ต้องการจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องยุ่งเหยิงของพวกเขาอีก ฉันมองเขาที่ล้มอยู่บนพื้นแวบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบ:"รถพยาบาลมาถึงแล้ว" เขานิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็เอ่ยปากด้วยเสียงแหบแห้ง: "อาหนิง... เราสามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?" ฉันได้ฟังแล้วก็หัวเราะเบา ๆ

ชลอไม่อยากจะเชื่อ แต่เรื่องแปลกๆมันก็เห็นอยู่ตรงหน้าแล้ว "ความจริงแล้วถ้าผมไม่ดึงเธอยอมกลับมาดวงจิตเธอจะค่อยซ้อมแซมตัวเองเพราะทุกชาติเธอกลับมาเกิดดวงจิตก็จะค่อยๆแข็งแรงแต่ผมรอไม่ไหวจริงๆเลยทำให้เธอย้อนกลับมาทำให้ดวงจิตเธออ่อนแอยิ่งกว่าเก่า ผมรอเวลาแค่เธอ หมดอายุไขถึงจะพาเธอไปฟื้นฟุดวงจิตในสระสวรรค์"

เธอโบกมือเรียก ก้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก ขาที่แข็งเกร็งเมื่อครู่แทบจะทรุดลงกับพื้น “คุณ... คุณกลับมา”

ทว่าเมื่อถึงช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ หลี่จื่อเกอที่เคยแข็งแรงมาโดยตลอดกลับล้มป่วยจนลุกไม่ขึ้น จอมราชันย์ผู้ก่อตั้งแผ่นดินจากการกรำศึกบนหลังม้า ตอนนี้แม้แต่จะถือพู่กันเพื่อตรวจฎีกาก็ยังไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

สวยบาดตากูขนาดนั้นจำไม่ได้ก็แย่ละ “ให้ควยมึงแข็งอย่างเดียวพอ ปากมึงไม่ต้องแข็งตามเพื่อน” “แล้ว” คารอสเลิกคิ้วถามกลับ “มึงอยากกลับไปหาน้องจี” ข้อนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว แต่หนทางที่จะกลับไปริบหรี่เหลือเกิน เห็นค่าในตอนที่สายต่อให้อยู่ใกล้แค่เอื้อมก็เหมือนคว้าได้เพียงอากาศอยู ่ดี