การต่อสู้กลับ Novels & Stories

ไอโกะถอนหายใจ..เดินกลับไปดูการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย ของชายหนุ่มทั้งสองคนที่เดิม...เวลานี้ เหมือนพยายามจะห้ำหั่นให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

ผลัวะๆๆ การต่อสู้เริ่มขึ้นอีกครั้ง ถึงแม้ฝ่ายตรงข้ามจะมีมากกว่า แต่ด้วยความสามารถของเขานั้นมันก็ยากเหมือนกันที่คนเหล่านั้นจะทำอะไรเขาได้ ตุบ!

ความคิดในหัวที่กำลังตีกัน ทำให้หลี่โต๋วเปาเลือกจะกลับบ้านเพื่อนอนพักอย่างเงียบๆ ชายหนุ่มทิ้งตัวอยู่ในเบาะนอนที่เขาชอบที่สุด พลันใบหน้าของสตรีที่เขาห่วงหาก็วนเวียนมากวนใจครั้งแล้วครั้งเล่า จุดจบของนางคือสิ่งที่ผู้หญิงในยุคสมัยใหม่พยายามต่อต้านจนสุดตัว

เขตครามตัดพ้อชิดกลีบปาก พูดจบก็อ้าปากกัดริมฝีปากล่าง ไม่แรงมากแต่ก็ยังรู้สึกเจ็บปวดมากอยู่ดี เพราะความเจ็บปวดที่ยังหลงเหลืออยู่จากเหตุการณ์ตลอดหลายชั่วโมง เหมือนเขาจะเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าร่างกายของฉันร้าวรานไปทุกส่วน เขาผละออกไปมองด้วยแววตาสำนึกผิด แต่มันก็ไม่ได ้ทำให้ฉันโกรธเขาน้อยลงอยู่ดี “ฉันอยากกลับ เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน” ไม่ใช่ว่าไม่มั่นใจในตัวเขา แต่ฉันไม่มั่นใจในตัวเอง ฉันอยากพยายามด้วยกำลังของตัวเองก่อน ต่อสู้ขึ้นไปจนอยู่ในระดับใกล้เคียงกันด้วยกำลังของฉันเอง แบบนั้นมันถึงจะคู่ควรไม่ใช่หรือไง

เขาไม่ได้ต่อสู้เพื่ออำนาจอีกต่อไป แต่ต่อสู้เพื่อ ความรัก ที่ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียทุกอย่าง และต่อสู้เพื่อ การฟื้นคืน ของ บุตรแห่งจันทร์ ผู้ที่ยอมสละทุกสิ่งเพื่อเขา อวิ๋นเทียนหาน ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม โอรสปีศาจผู้คืนชีพ กำลังจะกลับไปสู่สวรรค์ และคราวนี้ เขาจะไม่ทำ ตามกฎใดๆ อีกต่อไป

ธนัสเก็บดาบฟ้าฟื้นและเรียกกรงจักรกลับมาถือไว้ในมือ และกำลังคิดว่าจะไปช่วยไอแซกต่อสู้ ยังไม่ทันไร จอยยาก็โผล่มาพอดี เธอกำลังต่อสู้กับคิงคลัมเบอร์อยู่ ซึ่งคิงคลัมเบอร์นั่นแข็งแรงกว่าเธอ เลยทำให้การต่อสู้ครั้งนี้เธอเสียเปรียบต้องถอยมาตั้งหลักก่อน

เปรี้ยง! แรงสะท้อนกลับทำให้ฮ่องเต้หนุ่มกระเด็นถอยหลัง แต่เขาไม่ยอมแพ้ ตั้งท่าจะบุกอีกครั้ง

การต่อสู้เพื่อมูลนิธิ (The Battle for Integrity) ศึกที่โต๊ะเจรจาความเยือกเย็นที่กลับมา 🧊

ชลอไม่อยากจะเชื่อ แต่เรื่องแปลกๆมันก็เห็นอยู่ตรงหน้าแล้ว "ความจริงแล้วถ้าผมไม่ดึงเธอยอมกลับมาดวงจิตเธอจะค่อยซ้อมแซมตัวเองเพราะทุกชาติเธอกลับมาเกิดดวงจิตก็จะค่อยๆแข็งแรงแต่ผมรอไม่ไหวจริงๆเลยทำให้เธอย้อนกลับมาทำให้ดวงจิตเธออ่อนแอยิ่งกว่าเก่า ผมรอเวลาแค่เธอ หมดอายุไขถึงจะพาเธอไปฟื้นฟุดวงจิตในสระสวรรค์"

มันตัวพับตัวงอเพราะความเจ็บ เขาต้องกลับไปทบทวนตัวเองใหม่แล้วกระมัง ที่สู้เด็กตัวเล็กอย่างคำแก้วไม่ได้ สำรวยเริ่มใจฝ่อ