การต่อสู้กลับ นิยาย & เรื่องราว

"เหอะ แล้วคิดว่าพลอยจะกลับไปทุกครั้งงั้นเหรอ?" "พลอยพูดมาได้เลยว่าจะให้บอลทำยังไง ให้บอลเลิกเป็นเพื่อนกับฝ้ายเลยก็ได้ บอลจะไม่เจอไม่ติดต่อขอแค่พลอยกลับมา"

อิบารากิโดจิตัดสินใจวิ่งกลับไป ลายต่อสู้กับได เขาแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย ดาบสองเล่มของไดเคลื่อนไหวเหมือนมีชีวิต ลายเหมือนกับสู้กับนักดาบเก่ง ๆ พร้อมกันสองคน อิบารากิโดจิปรากกฎตัวขึ้นมาปัดดาบทิ้งทั้งสองเล่ม “เจ้ากลับมาทำไม” ลายถามด้วยความตกใจ “ข้าไม่รู้ แต่ข้าจะยอมให้เจ ้าตายโดยที่ข้าไม่ช่วยไม่ได้”

่างอาบไปด้วยเลือดสีแดงฉาน นางเจ็บเหลือเกิน เจ็บจนแทบจะทนไม่ไหวลมหายใจรวยระรินแต่ก่อนที่นางจะหมดสติ ซูเซียวก็ได้ให้สัญญากับตัวเองไว้ถ้าหากได้มีโอกาสกลับมาอีกครั้งนางจะทำให้คนที่ทำร้ายครอบครัวและลูกของนางต้องได้ตกนรกทั้งเป็น หากแต่จะมีโอกาสนั้นหรือไม่ก็อยู่ที่สวร รค์กำหนดแล้ว เมือคิดมาถึงตรงนี้หญิงสาวก็หมดลมหายใจตายอย่างทรมานอยู่ในตำหนักเย็นอันเงียบเหงา

กลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเหน็บหนาวถึงกระดูกเหมือนคืนก่อนๆ อีกต่อไปแล้ว การต่อสู้ครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และการเปิดประตูรับเขาเข้ามาในครั้งนี้... มันจะไม่ใช่การกลับไปอยู่ในเงามืดเหมือนเดิมอีกต่อไป

หนิงรุ่ยสบตากับเถ้าแก่หวังและพ่อค้าแม่ค้าคนอื่นๆ ด้วยแววตาที่แน่วแน่และสาดประกายแห่งความสามัคคี "การต่อสู้กับพวกอันธพาลในวันนั้น ทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า ความเงียบและการยอมจำนนไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้น มีเพียงความกล้าหาญที่จะยืนหยัดต่อสู้เพื่อความถูกต้องเคุณั้น ที่จะนำพาควา มสงบสุขมาให้ได้อย่างยั่งยืน นับจากนี้ไป ฉันหวังเพียงแค่ว่าพวกเราทุกคนจะจับมือกันให้แน่นขึ้น ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในยามยากลำบาก และไม่ยอมให้ความชั่วร้ายใดๆ เข้ามาเหยียบย่ำบ้านของเราได้อีกต่อไปค่ะ"

“หยุดนะ ไม่เอา อย่าทำกับผมแบบนี้!!!” พุดพยายามดิ้นขัดขืนสุดชีวิต ทั้งผลักทั้งถีบ จนบดินทร์ทนไม่ไหวชกไปที่ส่วนท้องของพุด “อ๊ะ!!!”

ฉันพยายามหยัดกายลุกขึ้น ฝืนทนความเจ็บปวดตามร่างกาย แล้วตวัดมือตบหน้าหลี่ฝานฉาดใหญ่

เลดเจอร์มองฉัน ความขัดแย้งและความภาคภูมิใจต่อสู้ในดวงตา ฉันพยักหน้า ฉันมาไกลเกินไปที่จะถอยตอนนี้ นอกจากนี้ ฉันไม่ใช่คนที่ยอมถอยง่ายๆ การต่อสู้เริ่มกลางห้องโถง โดฟเคลื่อนด้วยความเร็วมืดบอด ศตวรรษแห่งประสบการณ์อยู่ฝ่ายเธอ เธอโจมตีด้วยกรงเล็บยืด เล็งคอ ฉันห

หลักฐานที่มัดตัวคุณพิพัฒน์ถึงได้ออกมาเผยแพร่ทีหลัง ซึ่งหากคุณพิพัฒน์จะสู้คดีก็ยังสู้ได้ โดยต่อสู้ว่าเขาถูกใส่ความถูกคนกลั่นแกล้ง เพียงแต่ตอนนั้นพ่อของคุณมีนาเลือกที่จะไม่สู้คดีและยอมรับผิดเอง ราวกับว่าสถานการณ์ตอนนั้นเขาไม่มีทางเลือกนัก มีเพียงยอมรับผิดเท่านั้น ที่เป็นทางรอดเดียว