การแต่งงานทดแทน นิยาย & เรื่องราว

เขาได้แต่งงานใหม่กับน้ำผึ้ง สาวสวยวัยยี่สิบห้าที่ใครๆ ก็รู้ว่าเธอทะเยอทะยานแค่ไหน การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องรักใคร่ แต่เป็นการแลกเปลี่ยนฐานะมั่นคงแลกกับความสาวสดใส วันแต่งงานผ่านไปอย่างหรูหรา ท่ามกลางสายตาอิจฉาและคำซุบซิบ

ลูกโซ่พูดพลางหันไปเก็บตุ๊กตาพวกนั้นใส่กล่อง ผมหลุบตาลงอ่านข้อความในการ์ดซ้ำไปซ้ำมา เออ...ไอ้แทนมันจะแต่งงานจริงๆ แต่งกับผู้หญิงที่น่าจะเป็นลูกครึ่งเพราะนามสกุลของผู้หญิงไม่ใช่นามสกุลแบบคนไทยแน่ๆ

นับเก้าจะรู้ไหมว่าตอนนี้หัวใจเขามันเต้นแรงตุ๊บตับ จนเหมือนจะหลุดออกมาจากอกอยู่แล้ว “ทำไมต้องขอแต่งงานอีก เราแต่งกันไปแล้วนี่คะ” “แต่ตอนนั้นเราข้ามขั้นนี้ไป ถ้ามีโอกาสอีกครั้งพี่จะทำทุกอย่างเพื่อทดแทนในสิ่งที่มันเคยขาดหายไปจากชีวิตคู่ของเรา และที่สำคัญพี่จะทำให้นับเป็นผ ู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก”

คุณแจ่มไปคว้าข้อมือแทนคุณ “คุณแทน ขอร้องล่ะค่ะ อย่าไปเลย อยู่คุยกันก่อนนะคะ” “ให้คุยอะไรเหรอครับ หัวผมแตกจนแห้ง ถ้าเขารักผมสักนิด คงไม่ปล่อยให้ผมนอนหมดสติข้ามคืนโดยไม่คิดจะเป็นห่วงสักนิด แต่ก็ดีเหมือนกันที่ยกเลิกงานแต่ง เพราะช่วงหนึ่งเดือนมานี้ผมเริ่มจะรู้ตัวแล้วครับ ว่าน้องลิตามีบางอย่างที่ผิดปกติ เพียงแต่ผมไม่คิดว่าเธอจะเลวร้ายถึงขั้นหลอกแต่งงานเอาสมบัติผม ทั้งที่เธอมีคนรักของเธออยู่แล้ว”

สำหรับเขา การแต่งงานไม่ใช่เส้นชัย หากเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินเคียงข้างกันอย่างแท้จริง และเขาจะรอ…รอด้วยหัวใจที่แน่วแน่ เพราะปลายทางนั้น มีเธอรออยู่เสมอ… ……………………. ชีวิตการแต่งงาน...สอนให้พวกเขารู้จักความอดทน มากกว่าความรัก ทุกวันต้องเดินอยู่ในบทบาทที่ถูกต้อง ถูกเวลา จนวันที่ทั้งคู่ไ ด้มาเจอกัน

บทที่110 The end งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ถูกเนรมิตด้วยเม็ดเงินก้อนโต สวยงาม อลังการสมเป็นงานใหญ่ของสองตระกูลระดับบิ๊กของประเทศ บรรยากาศภายในงานเป็นตรีมสีทอง ประดับประดาด้วยดอกไม้นานาชนิดให้ความรู้สึกเหมือนกับอยู่ในเทพนิยายทำให้แขกที่มาร่วมงานต่างพากันตื่นตาตื่นใจไม่น้อย เจ

โรสรินมองไปทางโมกข์ที่กำลังซักถามข้อมูลจากคู่ชายหญิง ตั้งใจว่าวันนี้เธอจะไม่ถอย ยังรุกหน้าได้อีก และคงต้องเร่งรีบทำคะแนนให้มากกว่าเดิม ไม่เช่นนั้นใจดวงแกร่งอาจถูกมือดีแย่งไป โมกข์ยืนซักถามประวัติจากคู่สามีภรรยาอยู่นานพอสมควร เพราะไม่อยากจะรับคนที่มีความร้ายแอบแ� �งอยู่ในตัวหรือเป็นพวกหนักก็ไม่เอาเบาก็ไม่สู้เข้ามาทำงาน สุดท้ายเขาก็เอ่ยปากตกลงรับคนทั้งสอง แต่เป็นเพียงการทำงานชั่วคราวเท่านั้น เพื่อทดแทนคนงานหญิงซึ่งลาคลอดไป “คุณโมกข์คะ”

เธอเบี่ยงตัวหลบ “ของขวัญ” “คะ?” “เราแต่งงานกันแล้วนะ” พิธานพูดอย่างจริงจัง “ฉันรู้ค่ะ” “ผมเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณ”

ฉันถามกลับ "มันไม่ใช่งานแต่งงานจริง ๆ สักหน่อย มันก็แค่การแสดงฉากหนึ่ง เพื่อกู้หน้าและคืนเกียรติให้เธอได้มีที่ยืนในสังคมอย่างสง่างามเท่านั้น ส่วนเธอก็ยังคงเป็นภรรยาของฉันเหมือนเดิม... เรื่องนั้นไม่มีวันเปลี่ยนแปลง"

“แม่นาง เจ้ามาจริงๆ ด้วย…ข้า ข้าไม่รู้จะตอบแทนเจ้าอย่างไรแล้ว…เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ เจ้าเป็นผู้มอบชีวิตใหม่ให้ข้า…” ต่างก็บอกว่าผู้หญิงแต่งงาน คือการเกิดใหม่ครั้งที่สอง แต่งงานกับผู้ชายที่ตนเองไม่ได้รัก ทั้งชีวิตนี้แตกต่างอะไรกับศพเดินได้?