กำลังภายใน

ชีวิตนี้ลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว เรื่องย่อ เฟยอี้หนิงชีวิตดับสิ้นเมื่ออายุได้เพียงยี่สิบปี ในขณะที่ดวงจิตกำลังจะเคลื่อนผ่านสะพานไน่เหอ กลับถูกสตรีในชุดสีขาวอมชมพูสะอาดตาคว้าแขนห้ามเอาไว้ เธอบอกกล่าวว่าช่วงชีวิตนี้ของตนยังไม่สิ้นสุด เฟยอี้หนิงไหนเลยจะรู้สึกดี ในเมื่อความตายนี้เธอไม่ได้รู้สึกเสียดายเพียงแค่เสียใจที่ไม่อาจตอบแทนบุญคุณบิดามารดาที่เลี้ยงดูมาอย่างดี แต่แล้วความคิดของเธอก็เปลี่ยนไปเมื่อคนที่ตนคิดว่าไม่อาจตอบแทนความรักกลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า หยาดน้ำตาไหลรินด้วยความคิดคะนึงหา ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าชีวิตใหม่ที่ได้มานี้จะใช้มันเพื่อตอบแทนความรักที่พวกเขามอบให้ ชีวิตใหม่ที่สวรรค์มอบให้นี้ เธอจะใช้มันอย่างดีที่สุด

เมื่อพี่ชายบุญธรรม อยากเปลี่ยนสถานะเป็นสามี ความรักที่ไม่ถูกไม่ควรในสายตาคนอื่น สุดท้ายแล้ว...มันจะจบลงเช่นไร? “พี่ชายเจ้าคะ พี่รักข้าแบบนั้นไม่ได้” “ทำไมจะรักไม่ได้?” “เพราะพวกเราเป็นพี่น้องกันเจ้าค่ะ” อวิ่นเฟยหยวนจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่งาม “อาถิง เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจว่า เจ้ากับข้าไม่ใช่พี่น้องกัน ระหว่างเราสองคนไม่มีสายสัมพันธ์ทางโลหิตเลยแม้แต่น้อย” “แต่ที่ผ่านมาข้ามองพี่แบบพี่ชาย และรู้สึกกับพี่ฉันพี่น้องเจ้าค่ะ” กล่าวจบ อวิ่นซงถิงก็รีบผลักอีกฝ่ายออก จากนั้นนางก็หมุนตัว แล้วรีบเดินตรงไปที่ประตูห้อง ปึ้ง! บานประตูไม้กระแทกปิด จนเรือนร้างสั่นสะท้านไปทั้งหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า บุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลังเป็นผู้ซัดพลังใส่ เพื่อปิดมัน จากนั้นข้อมือของอวิ่นซงถิงก็ถูกกระชาก จนร่างหมุนกลับไปกระแทกกับแผงอกกว้าง รู้ตัวอีกทีร่างกายของนางก็กลับเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของอวิ่นเฟยหยวนแล้ว “อาถิง ที่ผ่านมาเจ้ามองข้า และรู้สึกกับข้าแบบพี่ชายของเจ้าจริง ๆ หรือ?” “ข้า...”

ฝาแฝด 'เจียงหยูหมิง' และ 'เจียงหยูหยาง' มักฝันถึงตัวพวกเขาในอีกโลกจึงนำความรู้ที่ได้มาสร้างตัวในฐานะร่างทรงเทพพยากรณ์จนค้นพบพลังแปลกประหลาด เมื่อความลับถูกเปิดเผยจึงถูกพรากจากกันเพื่อนำไปเป็นภาชนะบรรจุแก่นวิญญาณเซียนที่สวรรค์และอเวจีต่างก็ตามล่ามากว่าพันปี ทั้งคู่ถูกบังคับให้แยกเส้นทางเพื่อเรียนรู้พลังและอดีตชาติของตน ระหว่างนั้นฝาแฝดก็เข้ามาพัวพันกับเรื่องราววุ่นวายของโลกบำเพ็ญเพียรแห่งฟ้าดินมากมายดั่งมีสิ่งชักพา ทั้งสองต้องพยายามอย่างหนักในเส้นทางของตนเองเพื่อที่จะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าสองพี่น้องกันอีกครั้ง

จากครอบครัวยากจนโดนดูถูก ม่านหรูจึงมีจิตใจเข้มแข็งและไม่เห็นแก่ยศศักดิ์ นางรักที่จะเป็นเพียงคนธรรมดาไปตลอดชีวิตเท่านั้น

เพราะข้าอ้วนท่านอ๋องเลยไม่อยากแต่งกับข้าใช่ไหม เรียกข้าหญิงอ้วนข้ายอมตายเสียดีกว่า

นางเคยตายอย่างไร้ค่า กระทั่งได้ตระหนักความจริงจากระบบได้รู้ว่าตนที่แท้ถูกแย่งชิงวาสนาให้กลับกลายตัวประกอบที่ใช้แล้วทิ้ง! ครานี้นางจะไม่ยอมจำนนอีกต่อไป นางได้โอกาสใหม่ที่ชื่อว่า “ระบบเพิ่มพูนวาสนา”

 หนิงอันเติบโตมาท่ามกลางความเกลียดชังจากบิดาแท้ๆ และผู้คนรอบข้าง เพราะความเชื่อที่ว่านางคือตัวอัปมงคล หากอยู่ใกล้อาจนำภัยและความเดือดร้อนมาให้  หนิงอันเด็กน้อยผู้น่าสงสารมีเพียงแม่นมที่ตัดสินใจรับนางมาเลี้ยงดูคู่กันกับบุตรสาวของนางคือฮุ่ยอิง แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่งฮุ่ยเหม่ยเกิดล้มป่วยลง หนิงอันในวัย13ปีรู้สึกตกใจและเจ็บปวดเสียใจเป็นที่สุด นางเริ่มหวาดกลัวว่าจะสูญเสียคนที่นางรักมากไปอีกคน นางร้องไห้เสียใจอยู่หลายวันก่อนจะตัดสินใจปลิดชีวิตตนเองลง เพราะนางคิดว่าหากไม่มีตัวอัปมงคลเช่นนาง ชีวิตของแม่นมฮุ่ยเหม่ยต้องมีชีวิตรอดปลอดภัยอย่างแน่นอน  ตะวันน้องสาวฝาแฝดที่มาเกิดในยุคปัจจุบันที่เสียชีวิตลงได้มาเข้ามาอยู่ในร่างของหนิงอัน นางรับรู้ถึงความเจ็บปวดและเสียใจของแฝดผู้เป็นพี่จึงตั้งมั่นว่าจะต้องเอาชนะโชคชะตานี้ให้ได้ เพราะนางไม่เชื่อเรื่องลางร้ายหรืออะไรทั้งนั้น สิ่งที่นางเชื่อก็คือตัวของนางเองและนางจะต้องทำมันให้ได้ ในเมื่อข้ามีหัตถ์ทองคำอยู่ในมือเช่นนี้ จะดาวเคราห์หรือตัวอัปมงคล ข้าจะใช้พลังฝ่ามือของข้าตบให้มันกระเด็นลอยหายไปจากชีวิตของข้า  

"ท่านแม่ทัพข้าชอบท่านแล้วอย่างไร รูปงามแล้วอยาางไร เก่งกาจแล้วอย่างไร ถึงอย่างนั้นข้าก็ทนนิสัยเย็นชาของท่านมิไหวหรอกนะ อายุท่านกับข้าก็แทบเรียกว่าลุงกับหลานได้อยู่แล้ว สตรีไหนได้ท่านไปครอบครองต้องเฉาตายเป็นแน่....." เด็กหญิงที่ครอบครัวถูกฆ่าล้างยกหมู่บ้าน ถูกท่านแม่ทัพเก็บมาเลี้ยงในจวนจ้าว เด็กหญิงอายุเพียงแปดขวบในวันนั้น สิบปีต่อมากลายเป็นหญิงงามที่ชายใดก็ต่างหมายปอง แม่ทัพหนุ่มที่อายุเลยเข้าวัยที่ควรออกเรือนได้แล้ว กลับครองชีวิตที่ไร้พันธะผูกมัด เขามิได้มีเพียงความเก่งกาจเสียทุกด้านและวรยุทธที่สูงส่ง แต่ใบหน้าที่หล่อเหลาและรูปกายที่สง่างาม แต่ทว่ากลับมีท่าทีที่สุขุมและเย็นชา มิสนใจสตรีนางใดจนทูลขอฝาบาทว่าสตรีที่จะแต่งเข้าจวน มีเพียงชายหนุ่มเท่านั้นที่เป็นคนเลือกได้ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เขาลดความนิยมในบรรดาสาวงามทั่วเมืองหลวงได้เลยแม้แต่น้อย แต่แล้ววันหนึ่งจู่ๆกลับมีเด็กคนหนึ่งที่อายุห่างจากเขาเกือบหนึ่งรอบ มาทำให้ความเย็นชาและกำแพงของเขาค่อยๆทลายลง...... "เด็กดื้อเช่นนาง เห็นทีคงมีเพียงข้าที่จัดการได้......"

ใครจะคิดว่าอ๋องน้อยผู้น่ารักจะเติบโตมาได้เสเพลเยี่ยงนี้ แต่ความจริงเขาเป็นพ่อมดหลงถิ่น ในโลกที่ลมปราณเป็นใหญ่ จอทเวทก็เป็นได้แค่สวะไร้พลัง เพื่อหลีกหนีบังลังค์เขาจึงเป็นคนบัดซบที่สุดในแผ่นดิน

เพราะฆ่าคนไปมากมายในชาติก่อน นางจึงต้องมาใช้กรรมในชาตินี้กับสามีพิการ