ของเล่น Novels & Stories

ไอ้เฟิร์สมันทำท่าจะแย่งมือถือไปจากมือผม ป้าบ!!! ผมเลยโบกหัวมันเข้าให้ ไอ้ห่านี่ เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง “ไอ้เหี้ยฟา กูเจ็บนะ!” มันโวยวาย

“จริงดิ ไม่อยากจะเชื่อ” “เชื่อเถอะ ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่บอสไม่รู้” “นี่ยัยอ้วน เรามาเล่นเกมกันไหม” “เกมอะไรคะ” “เกมพูดความจริงหรือรับคำท้า Truth or Dare”

“ดิฉันท้องค่ะ” ตัดสินใจแล้วว่าจะบอกชายหนุ่ม “ฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าเด็กในท้องเป็นลูกของฉัน” น้ำเสียงกระด้างกระเดื่องเปล่งลอดออกมาจากริมฝีปากหนาหยักได้รูปของผู้อำนวยการหนุ่มของโรงพยาบาล ซึ่งคำพูดของเขามันช่างกรีดใจของพยาบาลสาวร่างอวบเหลือเกินตอนนี้ “ทำไมผู้อำนวยการพูดเหมือนกับว่าดิฉันนอนกับคนอื่นไม่ได้นอนกับผู้อำนวยการล่ะคะ” พยาบาลสาวถามผู้อำนวยการหนุ่มที่ยืนกำมือหันหลังให้ตนเองอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา หึ! ฟักทองหันมาแสยะยิ้มหยันสาวอวบ ก่อนจะเดินมาเชยคางมนคนตัวเตี้ยให้แหงนเงยขึ้นสบตาตนเองแล้วพูดต่อ “ฉันจะไปแน่ใจได้ยังไงพยาบาลนิด เธออาจจงใจปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อจับฉันก็ได้ อีกอย่างฉันก็ใส่ถุงยางทุกครั้งตอนที่เอากับเธอ” พูดจบก็ปล่อยมือจากคางมนแล้วเบือนหน้าหนี “ใช่ ผู้อำนวยการใส่ถุงยางทุกครั

อนันดาขมวดคิ้วแล้วทำเสียงดุใส่ “ก็มันเหมือนฝันไป” ฟางข้าวทำท่าจะร้องไห้อีก เขาตกใจรีบเข้าไปกอดปลอบเบาๆ “ไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม ฉันชอบนายจริงๆ นะ”

"รูปนี้อารักมากที่สุด สั่งป้าจีนและฝนให้ระมัดระวังตอนทำความสะอาดให้ดี" "หนูจะเอาจิ๊กซอว์ไปต่อและอัดกรอบให้ใหม่นะคะ และต่อไปจะไม่ยุ่งกับของอาเพลิงอีกถ้ายังไม่พอจะใช้ไม้ตีหนูเป็นการลงโทษก็ได้ค่ะ"

ไนต์ถามอย่างสงสัย “คุณ...ไม่ได้เลี้ยงคนอื่นใช่ไหมคะ” จัสมินเองก็รีบถามสิ่งที่ค้างคาใจออกไป “ฉันหมายถึงสถานะของเล่น คุณไม่ได้มีให้ใครนอกจากฉันใช่ไหมคะ”

เลโอบอกเพื่อนๆ "ดีๆ ฉันอยากเล่นน้ำ รีบกินดิเลโอจะได้ไปเล่นน้ำ" เอเดนเร่ง "ไม่น่าบอกมันเลย" เลโอบ่น "เบลเร็วไปเล่นน้ำกัน" เอเดนชวน

“ของเล่น? ประตูนรก?” เขายิ้มมุมปาก สายตาเย็นชา “ผู้หญิงที่เข้าไปในห้องนั้น ถ้าไม่ใช่ของเล่น ก็เป็นแค่ขยะ ถ้าเก่งก็ของเล่น แต่ถ้าไม่ได้เรื่อง ก็เป็นแค่ขยะ”

คำว่า ‘ของเล่น’ ถ้าสำหรับเด็กเล็ก ๆ มันเหมือนกับของขวัญ แต่พอมาใช้กับผู้ใหญ่ในบริบทที่ต่างกันมันกลับกลายเป็นคำหยาบคาย ผมจะบอกอะไรให้นะ... ถ้านับดาวเป็นของเล่น ก็คงเป็นของเล่นที่แพงมากจนคนอย่างผมเอาเงินที่หาได้ในชาตินี้ทั้งชาติมากองตรงหน้าก็ไม่สามารถซื้อเธอได้ เพราะอะไรน่ะ เหรอ เพราะเธอไม่ขายไง

วศินเอ่ยกับลูกชาย "เหนื่อยแล้ว" "งั้นเรามาเล่นของเล่นกันเถอะพี่ดำ" ปูเปรี้ยวเอ่ยออกมา