Novel & Cerita ข้ามเวลาไปอดีต

"แล้วใครบอกว่าของแบบนี้มันลบได้ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ก็ควรที่จะปล่อยผ่านไม่ใช่หรือไง ใครบ้างล่ะ ที่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้" "ฉันรู้ ว่าไม่มีใครเปลี่ยนแปลงอดีตได้ ในเมื่อเปลี่ยนไม่ได้ กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ ฉันจึงต้องลบทุกอย่าง แล้วทิ้งสัมผัสของฉันเอาไว้แทนไง"

ข้าวฟ่างพึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัย เธอดีดนิ้วเบาๆ เพื่อเปิดโหมดการจำลองภาพย้อนอดีตผ่านเลนส์สัมผัสพิเศษ ภาพเบื้องหน้าเริ่มบิดเบี้ยวและหมุนย้อนเวลากลับไปทีละชั่วโมง ทีละวัน จนกระทั่งการจำลองภาพในอดีตค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างมนุษย์สองคน ภาพที่ข้าวฟ่างเห็น

ในวันที่จะไปไม่มีแม้คำบอกลา พอวันที่จะมาก็ไม่ให้ฉันได้ตั้งตัว Frank : คิดถึง ขอบคุณที่ยังไม่ลืมกัน ลืมไม่ได้หรอกเพราะไม่คิดที่จะลืม เพียงแต่ไม่เก็บมาใส่ใจแล้วแค่นั้น อดีตก็คืออดีต เป็นอดีตที่ไม่มีวันหวนคืนได้ Janick : ทำอะไรกับกูไว้กูไม่ลืมหรอก

โปรดติดตามเรื่อง ข้ามกาลเวลามาเป็นมารดาในยุค 80 (นางร้ายคนที่ 2 จาก Set ไข่มุกของนางร้าย)

พลางสดับฟังคำเตือนของเสียงลึกลับที่ก้องกังวานว่าการข้ามภพครั้งต่อไปร่างกายของเขาจะหายไปด้วย ไม่ใช่เพียงดวงวิญญาณ และยังได้รู้ความลับของบ่อน้ำพุตาเทพในมิติที่สามารถเร่งความสมบูรณ์ของพืชพรรณและบำรุงร่างกาย รวมถึงเรื่องที่เวลาของยุคโบราณกับยุคอนาคต ยุคโบราณคือตอนกลา งคืน ยุคอนาคตปี 2026 คือตอนกลางวัน ดังนั้นในยุคโบราณที่ทุกคนคิดว่าเขากำลังพักผ่อนนั้นเอง คือช่วงเวลาที่เขาจะข้ามมาปี 2026 ในช่วงเวลากลางวัน ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วก้าวข้ามธรณีประตูมิติตัดตรงกลับสู่แคว้นต้าเยี่ยในทันที

"บางครั้ง…การเดินทางข้ามเวลาไม่ได้พาเธอกลับไปอดีต แต่พาเธอเข้าไปในชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง"

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมจ้องลึกเข้าไปนัยน์ตาของอดีตคนรักด้วยความห่วงใย ยิ่งเห็นเธอมีท่าทีที่ผิดแปลกขนาดนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกได้ว่าเธอกำลังทุกข์ใจทำให้อดนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ได้ทุกครั้งที่เขาทำเธอเสียใจเธอก็คงมีสีหน้าเศร้าไม่ต่างกับตอนนี้ เสียดายเ วลาที่ผ่านมาทั้งทีเขามีโอกาสแก้ตัวใหม่หลายต่อหลายครั้งแต่เขายังเลือกทำผิดต่อผู้หญิงคนนี้มาตลอดและความผิดนั้นมันมากเหลือเกิน “ก็ไม่มีอะไร เจอเรื่องแย่มานิดหน่อยแต่เดี๋ยวคงผ่านไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา”

“มันเป็นเรื่องของอนาคต ฉันไม่เคยคิดถึงอนาคต เพราะฉันชอบการอยู่กับปัจจุบันมากกว่า” “อดีตก็เหมือนกัน ฉันเป็นคนไม่จมปลักกับอดีต ถ้าผ่านไปแล้วคือผ่านไป ฉันจะไม่กลับไปนึกถึงมันอีก”

ทางด้านชิงชิงหลังจากที่พี่กิมฮัวหลับไปแล้วก็เอาเหรียญที่ได้มาใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อแล้วล้มตัวลงนอนเตรียมตัวทำสมาธิเพื่อกลับไปยังยุค 2000 ทันที ติ๊ดติ๊ดติ๊ด ติ๊ดติ๊ด ติ๊ดติ๊ด “ฮ้าวววววววววว ตื่นแล้วๆ” ชิงชิงรีบกดปิดเสียงปลุกนาฬิกาที่นอกจากจะทำให้เธอตื่นนอน แล้วยังทำให้ให้รู้อักด้วยว่าเธอกลับมายังยุค 2000 แล้ว

“ฉัน ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ ท่านขุนศรี แต่ฉันเริ่มรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป ฉันเห็นภาพยุคปัจจุบันและได้ยินเสียงจากที่นั่น ราวกับว่าพวกเขากำลังพยายามดึงฉันกลับไป” ผู้เป็นสามีพอได้ฟังก็ชะงักงัน ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่จะเอ่ยบอกแม ่หญิงของเขา “ข้าเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับห้วงกาลเวลาที่ไม่เสถียรจากนักปราชญ์โบราณ พวกเขากล่าวว่าการข้ามผ่านกาลเวลาอาจทำให้เกิดความขัดแย้งและความไม่สมดุล หากมีการดึงผู้คนจากยุคหนึ่งไปยังอีกยุคหนึ่ง มันอาจส่งผลกระทบต่อทั้งสองยุคได้”