ข้ามเวลาไปอดีต Novels & Stories

หญิงสาวเชิดหน้ายืดอกตรง พลางขยับชุดให้เรียบร้อย เมื่อเกวียนจอดสนิท ร่างบางก็กระโดดลงทันที ก่อนจะเดินตรงไปหาสามคนที่เพิ่งเดินผ่านกันเมื่อครู่ การย้อนกลับมาในช่วงเวลาอดีตชาติ ไม่ใช่แค่ผลักดันต้นตระกูลให้หลุดพ้นวงจรชีวิตที่ทุกข์ยากเท่านั้น แต่การช่วยเหลือผู้อื่นในอนาคตย่อมช่วยส่ง เสริมกันและกันอย่างแน่นอน สร้างบุญคุณดีกว่าสร้างศัตรู

"บางครั้ง…การเดินทางข้ามเวลาไม่ได้พาเธอกลับไปอดีต แต่พาเธอเข้าไปในชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง"

ปัถรับรู้จากป๊าของเขาว่าวันหนึ่งเขาจะเจอกับคนรักที่พรากจากกันมานาน ป๊าไม่ได้บอกว่าเป็นใครเพศไหน จะมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต ป๊าของเขารับรู้ทั้งอดีตและอนาคต แต่เรื่องในอนาคตไม่สามารถบอกกล่าวกับเจ้าตัวได้เพราะอาจเกิดการผิดเพี้ยนและได้รับโทษจากกาลเวลา ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่า� �ทษจากกาลเวลาคืออะไร ป๊าบอกเขาเท่าที่บอกได้ แล้วก่อนหน้านี้ไม่กี่เดือนป๊าก็เดินมาบอกว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องออกมาใช้ชีวิตนอกบ้านและหาเช่าคอนโดอยู่ ป๊าเขาเพียงบอกว่าถึงเวลาแล้ว

“ดีมากค่ะหนูรักพ่อรักแม่จังเลย หนูอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจังเลย” “คนเรามันย้อนไปแก้ไขอะไรในอดีตไม่ได้หรอกนะอีฟ มันมีแต่วันนี้และวันพรุ่งนี้เพราะฉะนั้นหนูใช้ชีวิตวันนี้ให้มีความสุขเถอะจ้ะ ส่วนอนาคตก็ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตตกลงไหม”

41 วันเดียวกัน วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ไม่มีวันได้ไหลย้อนกลับ ทุกสิ่งทุกอย่างที่มันผ่านมาแล้ว ไม่มีใครสามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ มีแต่ต้องก้าวไปข้างหน้าและทำมันออกมาให้ดีที่สุด เช่นเดียวกับเนเน่ที่ตอนนี้กลายมาเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งที่มีลูกชายแสนน่ารักแถมเพิ่มพิเศษที่มีมาตั้งแต่เกิดนั้น

อดีตทหารรบพิเศษและสายลับอิสระ เซี่ยงจ้าวอิงไม่เคยคิดว่าภารกิจชิงกำไลทองคำโบราณในกรุงลอนดอน จะนำเขาข้ามกาลเวลาสู่ยุคห้าราชวงศ์สิบแคว้น เมื่อฟื้นขึ้นมา เขากลับพบว่าตนเองมีใบหน้าเหมือนองค์ชายใหญ่เซียวจ้าวอิง ผู้กำลังถูกลอบสังหารระหว่างเดินทางกลับวังหลวง และด้วยสถานการณ์บีบบังคับ เขาจำต้องสวมรอยเป็นองค์ชายตาบอดผู้นั้น ทว่าในวังหลวงที่เต็มไปด้วยการแย่งชิงอำนาจ ไม่มีใครเชื่อใจใครได้อย่างแท้จริง เมื่อการลอบสังหารครั้งแรกนำไปสู่ความลับที่ลึกกว่าที่คิด เซี่ยงจ้าวอิงจึงต้องค้นหาความจริง ขณะเดียวกันก็ต้องปกป้องชีวิตและตำแหน่งขององค์ชายที่เขาสวมรอย ก่อนความลับของเขาจะถูกเปิดเผย

“อดีต ปัจจุบัน และอนาคต ถูกกำหนดไว้ตายตัวอยู่แล้ว เราจึงไม่สามารถจะเดินทางข้ามเวลาไปเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในอดีตเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ต่างออกไปในอนาคตได้ เช่นพ่อจ๋ากับแม่จ๋าไม่สามารถข้ามเวลาไปเปลี่ยนเพศของลันตากับอันดาจากผู้หญิงให้เป็นผู้ชายได้” “น้าวางพูดเยอะมาก ยังตา กับอังดาไม่เหนื่อยฟังหยอ” เพลินเภรีไม่เข้าใจว่าน้องลันตากับน้องอันดานั่งฟังน้าวาฬที่พูดยาวเหยียดได้อย่างไร ถามพลางหยิบผลไม้ที่ขวัญฤทัย คุณยายของขวัญชนก ไตรฉัตร และสมาชิกใหม่อย่างกรณ์กวินท์ ปอกใส่จาน ปอกไม่ทันน้องเพลินกิน จนคุณตาวชิรเดชต้องมาช่วยปอก

“มิอยากเป็นกระไรทั้งสิ้น เรารู้ตัวแล้วว่าเราข้ามภพมาที่นี่ เรามิใช่คนในยุคนี้ ท่านต้องหาวิธีพาเรากลับไปที่พระนคร เจ้าคุณพ่อคงตามหาเราจนว้าจนวุ่นเป็นแน่แท้” “เธอเลิกเพ้อเจ้อก่อนพิมแก้ว” เสียงเข้มพูดขึ้นเป็นการปรามภรรยาเด็ก ทั้งที่เธอเองก็ว้าวุ่นใจเรื่องที่เพิ่งรับรู้ว่าตนเ องข้ามภพมายังยุคสมัยปัจจุบันและอยากจะกลับไปสู่ที่แห่งเดิมให้เร็วที่สุด แต่ผู้ชายตรงหน้ากลับเอาแต่คิดว่าเธอบ้า พูดจาเพ้อเจ้ออยู่ได้

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมจ้องลึกเข้าไปนัยน์ตาของอดีตคนรักด้วยความห่วงใย ยิ่งเห็นเธอมีท่าทีที่ผิดแปลกขนาดนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกได้ว่าเธอกำลังทุกข์ใจทำให้อดนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ได้ทุกครั้งที่เขาทำเธอเสียใจเธอก็คงมีสีหน้าเศร้าไม่ต่างกับตอนนี้ เสียดายเ วลาที่ผ่านมาทั้งทีเขามีโอกาสแก้ตัวใหม่หลายต่อหลายครั้งแต่เขายังเลือกทำผิดต่อผู้หญิงคนนี้มาตลอดและความผิดนั้นมันมากเหลือเกิน “ก็ไม่มีอะไร เจอเรื่องแย่มานิดหน่อยแต่เดี๋ยวคงผ่านไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา”

“มันเป็นเรื่องของอนาคต ฉันไม่เคยคิดถึงอนาคต เพราะฉันชอบการอยู่กับปัจจุบันมากกว่า” “อดีตก็เหมือนกัน ฉันเป็นคนไม่จมปลักกับอดีต ถ้าผ่านไปแล้วคือผ่านไป ฉันจะไม่กลับไปนึกถึงมันอีก”