ข้ามเวลาไปอดีต Novels & Stories

"ก็ไม่รู้เหมือนกัน ทั้งสองครั้งที่กูไปถ้าจำไม่ผิด กูฟังปาฏิหารย์หลังจากนั้นจะง่วงนอนหลับไป ตื่นมาอีกทีก็อยู่เก่าเวลาเดิม เอ่อ กูถามหน่อยมึงเจอมิคกี้ตัวจริงไหม ตอนกูกลับมาอดีต แต่ที่บ้านกูไม่มีมิคกี้มีแต่กูนอนหลับอยู่" "เจอมิคกี้ตัวจริงนะ แต่ตอนเราไปอนาคตทำไมจ้อยโผล ่มาเรางงมาก ทำไมไม่เหมือนกัน ส่วนเรื่องการย้อนเวลาเราก็คิดเหมือนนาย ลองคิดย้อนไปก็จะมีเพลงปาฏิหารย์เข้ามาทุกครั้ง อย่างครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน พอเราฟังเพลงปาฏิหารย์ ก็อย่างที่เห็นก็กลับมาที่นี่อีกครั้ง"

ณ.ห้องปฏิบัติการข้ามเวลาปี ค.ศ. 2050 ซูหนิงเฉินบัณฑิตจบใหม่ในสาขาวิชาภาคการเกษตรได้เตรียมตัวพร้อมที่จะเป็นหนูทดลองให้กับการปฏิการข้ามมิติเวลาไปยังโลกยุคอดีต

หยางซีซวนเอ่ยขึ้นก่อนจะยกน้ำชาขึ้นมาจิบเบาๆ "อืม" นางตอบสั้นๆ เพียงเท่านั้น อดีตคือสิ่งที่ผ่านมาให้จดจำและผ่านไป มนุษย์เรามักโหยหาอดีตที่เคยสวยงาม ความสวยงามที่อาจหาไม่ได้แล้วในปัจจุบันและอนาคต ในเมื่อวันเวลาย้อนกลับมาไม่ได้ เราก็ต้องก้าวเดินต่อไปข้างหน้า แม้ทางเด ินจะเต็มไปด้วยขวากหนามก็ตาม

เถียนจิ้งหลานกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ เธอสามารถนำตัวเองย้อนเวลาและไปอยู่ในอนาคตข้างหน้าได้ในเวลาหนึ่งลมหายใจ “สามารถใช้เวลาได้นานกว่านี้ได้ไหมเจ้าคะ เช่นข้าย้อนเวลาไปในช่วงหนึ่งลมหายใจก่อนหน้านี้ แต่อยู่ได้นานสักหนึ่งก้านธูป”

ธิดาดอยเคยดูในละคร ในภาพยนตร์และอ่านหนังสือนิยายที่พระนางข้ามภพข้ามกาลเวลาไปยุคต่างๆ ตอนที่เธอดูและอ่านก็ยังคิดว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ไม่มีใครข้ามทะลุมิติย้อนกลับไปอดีตหรือข้ามเวลาไปอนาคต ทว่าตอนนี้เธอเชื่อแล้ว เชื่อว่ามันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้จริง “แล้ วทำไมเจ้าถึงได้กลายเป็นคนล่ะ” คำถามนี้ธิดาดอยจนด้วยคำตอบ เธอมองหน้าองค์รัชทายาทที่ทำหน้าครุ่นคิดนิ่ง หรือว่าตอนกลางวันเจ้าจะเป็นนก แล้วพอพระอาทิตย์ตกดินเจ้าก็กลายเป็นคน”

ธนาพยักหน้ารับ “มายด์เคยอกหักเหมือนกัน แล้วมายด์ก็ร้องไห้หนัก มากๆๆๆ เลย หนึ่งเดือนผ่านไปก็ยังร้องไห้ แต่พอผ่านไปเป็นปี ก็ไม่ได้คิดถึงมากแล้ว นี่เพิ่งครบหนึ่งปีที่มายด์เลิกกับแฟนเก่า ตั้งแต่มาเรียนที่นี่ มายด์รู้สึกเหมือนกับว่าเขาค่อยๆ จางหายจากความคิด ขนาดมายด ์รักกันมาสองปียังเลิกรักได้ ถ้าพี่กับผู้หญิงคนนั้นไม่ผูกพันมากเดี๋ยวพี่ก็ลืมได้ค่ะ”

เวลาที่ผ่านพ้นไปแล้ว ไม่สามารถที่จะย้อนกลับมาได้เหมือนกับสิ่งใดที่ทำไปแล้วก็ไม่สามารถแก้ไขได้อีก ดังนั้นเราจงทำวันนี้ให้ดีที่สุดเอาไว้ในทุกนาทีของชีวิต พลอยชมพูนึกถึงอดีตของตัวเอง สิ่งที่เธอทำ มันผ่านพ้นไปแล้ว ไม่สามารถแก้ไขได้ แต่ปัจจุบันและอนาคตคือสิ่งที่เธอต้องก้าวเดิน ต่อไป

หยางเหมยจินหันมายิ้มให้กับเกาซื่อหลิน ตงเหวินหมิงรู้สึกตงิดในใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมทั้งสองถึงข้ามเวลามาในสภาพที่ต่างกัน แล้วแบบนี้คนยุคโบราณจะมีใครข้ามเวลามาอีกหรือไม่ เลยเอ่ยถามกับทั้งสองคนออกไป “ผมมีปัญหาอยากจะถามทั้งสองคน ในเมื่ออาเหมยและคุณหนูเกาข้ามเวลามาได้ แล ้วไม่คิดบ้างหรือว่าคนอื่นที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นจะไม่ข้ามเวลามาด้วยเหมือนกัน”

อ้อมเบ้ปากใส่เพื่อนอย่างนึกหมั่นไส้ "ความทรงจำที่สลัดออกจากหัวไม่ได้สิ" "แล้วถ้าแกสามารถย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ แกจะทำยังไงกับปกป้องเหรอ" "ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะรั้งความสัมพันธ์เราไว้.."

เมื่อใดที่ดวงดาววนรอบมาชนกันนั่นก็หมายความว่าจะไม่สามารถเดินทางข้ามไปในอดีตหรืออนาคตได้อีกเลยแต่ยังคงสามารถพาไปแห่งหนใดก็ได้ในช่วงเวลาเดียวกันซึ่งใช้เวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูปเสียด้วยซ้ำ และความทรงจำที่หวนกลับคืนมากำลังกระตุ้นเตือนให้นางกลับไปในช่วงเวลาที่ยังสามารถแก้ไขเ หตุการณ์ไม่ให้จวนราชครูพบกับความวิบัติเช่นนั้น หากนางสามารถกลับไปแก้ไขเหตุการณ์ได้ทัน บิดาของนางก็จะยังคงมีชีวิตอยู่เช่นเดิมรวมไปถึงทุกชีวิตภายในจวนจะรอดตายได้ด้วยเช่นกัน