ครอบครัวเดิม Novels & Stories

ส่วนคเชนทร์ กลับเข้ามาในห้องด้วยอารมณ์ขุ่นๆ ไม่เคยมีใครกล้าถามถึงครอบครัวที่แท้จริงของเขามาก่อน ครอบครัวที่แทบจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะในชีวิตนี้ มีเพียงครอบครัวเดียว และมีพ่อคุณทูนหัวให้ชีวิตใหม่เพียงคนเดียวที่ให้มีทุกอย่างในทุกวันนี้ จากเด็กหนุ่มวัยละอ่อนที่เหลวแหล

จ้าวซีซีรู้ว่าครอบครัวเดิมของป้าสะใภ้เป็นยังไง ตอนที่รู้ว่าลุงใหญ่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ต้องการเงิน ทางครอบครัวบ้านเกิดของป้าสะใภ้ก็ไม่ได้ให้เงินแม้แต่บาทเดียว หนำซ้ำยุยงให้ป้าสะใภ้ขายบ้านแล้วหย่าออกมาด้วยซ้ำ เอาเป็นว่าครอบครัวเดิมของป้าสะใภ้ก็ไม่ใช่ครอบครัวค นดีอะไร "งั้นก็ได้ ฉันจะเก็บเงินไว้ให้คุณ ในอนาคตถ้าต้องการใช้มัน ฉันจะให้คุณ"

หลิวเฟยยิ้มรับคำถามนั้น ดูแล้วลูกสาวเธอก็คงอยากรู้จักครอบครัวให้มากขึ้น และตนก็ไม่อยากปิดบัง “เจียงกรุ๊ปไม่ใช่สิ่งที่รุ่นก่อนสร้างมา แต่เป็นพ่อกับแม่ที่ร่วมกันสร้าง บ้านหลังเดิมของตระกูลเดิมทีก็เป็นของพ่อหนู แต่พ่อก็ยกให้น้องชายเพราะเขาอยากได้เป็นเรือนหา พ่อกับแม

แล้วทำไมเขาต้องปฏิเสธข้อเสนอถ้ามีคนต้องการที่จะให้คฤหาสน์กับเขาล่ะ? ท้ายที่สุดครอบครัวของเขาก็อาศัยอยู่ในบ้านเก่าและทรุดโทรม มันจะดีมากสำหรับพวกเขาที่จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น

"แต่มันก็เป็นบ้านที่ลิตาอยู่มาตั้งแต่เด็ก" "เราไม่ได้จากไปไหนสักหน่อย เราแค่มีครอบครัวและครอบครัวเรายังเหมือนเดิม" "เข้าใจแล้วค่ะ ส่งลูกมาสิคะ คุณจะได้นอนพัก"

อัปสรสาวรู้สึกโง่เขลาที่เมื่อมีครอบครัวใหม่ที่ดีต่อใจ แต่ก็ทิ้งรอยแผลเป็นไว้เบื้องหลังถึงครอบครัวเก่า ครอบครัวที่อาจมีเธอคิดว่าพวกเขาเป็น ‘ครอบครัว’ อยู่เพียงฝ่ายเดียว

ครัวนี้ได้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ มีคุณปู่คุณย่า พ่อแม่ลูกหลานอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ต่อไปนี้พวกเขาคงจะพบแต่ความสุข เมื่อมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ ซึ่งเข็มทิศเองก็ไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ จึงทำให้มินตราวางใจเรื่องนี้ได้ แม้ว่าลูกค้าของเขาแต่ละรายนั้น จะมีแต่สาวสว ยก็ตามที

“ดีค่า” สามคนพ่อแม่ลูกกลับมาใช้ชีวิตร่วมกัน สร้างครอบครัวเล็กๆ ที่มีความสุข โดยที่ณรัฐย้ายตัวเองมาอยู่ที่ห้องของนีนนาราและลูกเป็นหลัก โดยในวันหยุดพวกเขาจะไปส่งนาเนียร์ไปนอนค้างบ้านปู่ย่า โดยที่บางสัปดาห์สองหนุ่มสาวก็ไปด้วย โดยที่นีนนาราพบว่าในบ้านใหญ่วันที่มาค้า งที่นั่นเธอก็สามารถนอนหลับได้ดี และคุณหญิงก็ไม่ได้ตามมายุ่งจุกจิกอะไร

คิมหันต์ขมวดคิ้วถาม "แม้แต่คนในครอบครัวเดียวกัน?" ออสตินหัวเราะออกมาเบาๆ มันเป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความขมขื่น "ครอบครัวของเราในตอนนั้นยังไม่แข็งแกร่งพอ...ส่วนทางวาเลนเต้ พวกเขาไม่ใช่ครอบครัวของเราอยู่แล้วตั้งแต่แรก"

ครอบครัวฉันเท่ากับครอบครัวเฮีย เขาคือหนึ่งในสมาชิกครอบครัวเรา ค่อยอุ่นใจขึ้นมาหน่อย มั่นใจได้ว่าพ่อและแม่ไม่ต้องเกรงกลัวอิทธิพลมันต่อไป กลับมาถึงบ้านด้วยสัญญาที่ดินซึ่งกลับมาเป็นของครอบครัวเราอีกครั้ง พ่อน้ำตาซึมส่วนแม่ร้องไห้โฮด้วยไม่คิดว่าจะได้คืนกลับมาง ่ายๆ แม้แต่ในตอนบอกจะออกไปคุยเจรจากับอีกฝ่าย พ่อและแม่ยังไม่อยากไปให้ ท่านกลัวเจรจาไม่ลงตัวและความปากแซ่บ ปากดีของฉันจะทำให้กำนันสิทธิ์โมโหยิ่งกว่าเดิม